Δύο διαλέξεις

Αυτά είναι τα περιγράμματα δύο διαλέξεων που έδωσε ο Σερζ στον αναβρασμό της υπόθεσης Μπονό. Η πρώτη δόθηκε στο πλαίσιο του Popular University, η δεύτερη στο Causeries Populaires που ιδρύθηκε απ’ τον Αλμπέρτ Λιμπερτάντ.

 

Το άτομο ενάντια στην κοινωνία

28 Ιανουαρίου 1912

1. Είναι μάλλον το αντίθετο που έπρεπε να ειπωθεί.

2. Η κοινωνία είναι εχθρός της κάθε ατομικότητας

Μια συναναστροφή δεν είναι ένα απλό άθροισμα ατόμων· έχει τη δικιά της ψυχολογία και ζωτικότητα. Με τον τρόπο αυτό θέλει να διαρκέσει, να επιβιώσει.

3. Προκειμένου να επιβιώσει μια κοινωνία απαραίτητα συμμορφώνεται με δύο νόμους

Α. Νόμος της κοινωνικής συντήρησης· η κοινωνία συντηρεί ό,τι τη δημιούργησε

= παραδοσιακό

= εχθρός της κίνησης

B. Νόμος του κοινωνικού κομφορμισμού. Θέλει όλα τα άτομα να ενεργούν λαμβάνοντας υπόψη αυτόν το στόχο – να είναι σε συμμόρφωση με έναν τύπο – που σφυρηλατείται δια της βίας. Πχ. Το υποκείμενο των μοναρχιών, ο πολίτης των δημοκρατιών

γι’ αυτό=εχθρός της πρωτοτυπίας

ατομικής ανεξαρτησίας.

4. Προκειμένου να υπάρχει (αρχικά ελεύθερο)

Το άτομο πρέπει γι’ αυτό να αγωνίζεται ενάντια στην κοινωνία.

Α. Εναντίον των επιβεβλημένων κοινωνικών υποχρεώσεων.
Πχ: στρατιωτική θητεία
Μισθωτή εργασία
Σεβασμό απέναντι στους νόμους
Ηθικότητα και σεβασμό των εθιμοτυπιών.

Β. και το πιο δύσκολο:
εναντίον των παραμορφώσεων που παράγονται σ’ αυτό απ’ το κοινωνικό περιβάλλον
πχ: υποκρισία
ιδιοκτητικό ένστικτο (συμπεριλαμβανομένου του σεξουαλικού)
παθητικότητα
δουλικότητα
απολυταρχισμός, κλπ…
επιβεβλημένη αλληλεγγύη
(βιβλίο του Le Dantec «L’Hypocrisie indispensable»)

5) Έτσι ήταν πάντα, έτσι είναι. Θα υπάρχει πάντα;

Δυστυχώς, ναι.
Οι νόμοι που προεδρεύουν στη ζωή των κοινωνιών είναι φυσικοί νόμοι.
Ας φανταστούμε έναν κομμουνιστικό παράδεισο:

* Όπου δεν θα υπάρχει μια κατάσταση κοινωνίας· το τέλος όλης της βιομηχανίας, πλήρης και διαρκής πόλεμος ενάντια στα άτομα.
* Όπου θα υπάρχει συλλογική θρησκευτικότητα

* Ηθική
* οικονομία

* Όπου σ’ αυτόν το πρωτότυπο θα είναι στην καλύτερη περίπτωση κατσουφιασμένο.
Ηθικός περιορισμός

6. Πού κατοικοεδρεύει τότε η κοινωνική πρόοδος;

Στη μετακίνηση του πεδίου του αγώνα
Πιθανόν δεν θα αγωνιζόμαστε πια για το ψωμί
Περιορισμός δεν θα είναι πλέον σωματικά βίαιος
Ακόμα κι έτσι!

7. Αλλά πού χρησιμεύουν αυτά τα συμπεράσματα;

A. Δεν θα έπρεπε να έχουμε αυταπάτες σχετικά με το μέλλον της κοινωνίας
B. θα έπρεπε να είμαστε κοινωνικοί δίχως να είμαστε τα κορόιδα της κοινωνικότητας· όχι πνεύμα κλίκας.

***

Ληστές

1. Τρέχοντα γεγονότα μας προσφέρουν αυτό το θέμα
Είναι γεγονός· η εγκληματικότητα βρίσκεται σε έξαρση.
Άνθρωποι σκοτώνουν, κλέβουν, επιδίδονται σε απάτες
Ας επωφεληθούμε απ’ αυτήν την ευκαιρία για να πούμε τι πιστεύουμε γι’ αυτό.

2. 2) Τι θεωρούμε για αυτό;

Θεωρούμε ότι αυτό είναι λογικό
αναπόφευκτο
απαραίτητο

Η κοινωνική οργάνωση παράγει το έγκλημα
Τα πάντα είναι πουλημένα, τα πάντα είναι κλεμμένα
Δείτε πώς θεσμοί και εγκλήματα είναι ταιριαστά
Ιδιοκτησία – κλοπή
Εξουσία – εξέγερση
Νόμος – απάτη

Φτώχεια – ληστεία
Καταστολή-αντίποινα

Απ’ τη μια πλευρά η κοινωνία, απ’ την άλλη μερικά άτομα

3. Μεταξύ των εγκληματιών διακρίνουμε

τους άτυχους, μπουρζουάδικες ψυχές
τους αδέξιους, άνεργους

και τους ατίθασους

ανυπότακτους, λιποτάκτες, κλέφτες

επειδή δεν προσαρμόζονται στη δουλεία

Διακρίνονται απ’ την τόλμη

Απόφαση

Όσο περιφρονώ τους πρώτους

Τόσο πιο πολύ αγαπώ τους τελευταίους.

4. Μαζί με μας, είναι οι μόνοι άνθρωποι που τολμούν να απαιτούν τη ζωή.

Μετάφραση: Αιχμή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s