Ένας τίμιος τζέντλεμαν

Αυτό το άρθρο σχετικά με τους «παράνομους,» αναρχικοί που συμμετείχαν σε ένοπλες ληστείες και πλαστογραφίες για πολιτικούς λόγους, υπογράφτηκε με το πρώιμο ψευδώνυμο του Σερζ Le Rétif. Η «La Guerre Sociale» ήταν μια αναρχική εφημερίδα, και ο Αλμερέιδα μια σημαντική φιγούρα στους Γαλλικούς αναρχικούς κύκλους που πέθανε στη φυλακή κάτω από ύποπτες συνθήκες. Ο γιος του ήταν ο μεγάλος Γάλλος σκηνοθέτης Ζαν Βιγκό.

 

Τρίτη 30 Μαΐου. Η αστυνομία συνέλαβε τρεις παράνομους, διαβόητους αναρχικούς. Απ’ αυτούς τους τρεις συντρόφους ο ένας ήταν και εξακολουθούσε κατά τη στιγμή της σύλληψής του να είναι φίλος της «La Guerre Sociale,» γνωστός στα γραφεία της.

Η απόδειξη; Αυτός ο σύντροφος – André W. – κατά τη διάρκεια της πρόσφατης απεργίας των σιδηροδρομικών άφησε τη δουλειά του έτσι ώστε να αφιερώνει το χρόνο του στη «La Guerre Sociale.» Δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να πιστέψουμε ότι ήταν κάπως γνωστός εκεί …

Στην πραγματικότητα, ήταν ακόμη πολύ γνωστός εκεί, απ’ τη στιγμή που έχω δει μια φωτογραφία όπου φαίνεται δίπλα στον Almereyda και τον de Tissier. Παρόλα αυτά, απ’ την ημέρα της σύλληψής του ο Μ. Merle, σε συνέντευξή του στο «La Presse» και «Excelsior,» δήλωσε ότι δεν τον γνώριζε. Είμαι πρόθυμος να παραδεχτώ ότι παρά την απιθανότητα του γεγονότος αυτού θα μπορούσε να κάνει μια τέτοια δήλωση ως άτομο. Σίγουρα. Αλλά οι δημοσιογράφοι δεν αμφισβήτησαν τον Μ. Merle επειδή είναι ο Μ. Merle – ακόμα κι αν αυτό θα ήταν ενδιαφέρον – αλλά επειδή είναι ο διαχειριστής μιας εφημερίδας «που δεν έχει αφεντικό.»

Έτσι ο A.W. εργαζόταν στη «La Guerre Sociale» και ο Μ. Merle δεν τον γνώριζε. Είναι ένας καλός φίλος του Almereyda και του de Tissier – και ο M.Merle ο οποίος είναι ο στενός τους φίλος δεν τον γνώριζε. Ο Μ. Merle ανακρίνεται στη θέση του διαχειριστή της «G.S» και δεν κάνει τον κόπο να ρωτήσει μεταξύ των συναδέλφων του: «Δεν τον γνωρίζω.»

Δεόντως υπόψη.

Αυτό είναι ένα ακόμη κομμάτι της λέρας εκ μέρους των εν λόγω κυρίων. Θυμάστε τη «βλακώδη» χειρονομία των Αναρχικών του Λονδίνου [1]; Την έχετε ίσως ξεχάσει; Για να σας τη θυμίσω, εδώ είναι μια υπέροχη χειρονομία εκ μέρους του Μ. Merle.

Δεν εκπλησσόμαστε. Αυτοί είναι τίμιοι άνθρωποι που δεν θέλουν να συγχέονται με απατεώνες. Ο Κύριος Διαχειριστής της μεγάλης εξεγερσιακής εφημερίδα – 30.000 αναγνωστών – δεν καταφέρνει ν’ αναγνωρίσει έναν παράνομο απ’ τη στιγμή που τον τσιμπήσαν.

Είναι καλό να το γνωρίζουμε αυτό. Μας επιτρέπει να εκτιμήσουμε την ηθική αξία ενός ανθρώπου και μιας εφημερίδας.

Le Rétif

1911

1. Η περίφημη «Πολιορκία της Σίντνεϊ Στριτ,» όταν μια ομάδα αλλοδαπών αναρχικών κράτησαν μακριά αστυνομικές και στρατιωτικές μονάδες του Λονδίνου.

Μετάφραση: Αιχμή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s