Εξέγερση αντί πόλεμος

O Gustave Hervé μας εξηγεί τι είναι η πατρίδα.

Τί είναι η πατρίδα;

Για όποιον δεν είναι ικανοποιημένος με λόγια, ή οποιοσδήποτε θέλει να ξεχάσει για λίγο τους φανταστικούς ορισμούς της Πατρίδας που του έχουν μάθει στο σχολείο, Πατρίδα είναι μια ομάδα ανθρώπων που ζουν κάτω απ’ τους ίδιους νόμους, επειδή οι ίδιοι ή οι πρόγονοί τους τούς έφεραν οικειοθελώς είτε δια της βίας, για να υπακούσουν στον ίδιο κυρίαρχο, την ίδια κυβέρνηση.

Ο πατριωτισμός ομαδοποιεί τους ανθρώπους σύμφωνα με την καταγωγή τους, όπως αποφασίστηκε απ’ τα σκαμπανεβάσματα της ιστορίας· μέσα σε κάθε πατρίδα, χάρη στον πατριωτικό σύνδεσμο, πλούσιοι και φτωχοί ενώνονται εναντίον του ξένου. Ο σοσιαλισμός ομαδοποιεί τους ανθρώπους, φτωχούς εναντίον πλουσίων, τάξη εναντίον τάξης, δίχως να λαμβάνει υπόψη τις διαφορές της φυλής και της γλώσσας, και πέρα και πάνω απ’ τα σύνορα που έχουν χαραχτεί απ’ την ιστορία.

Στους φτωχούς, στα πλήθη των μικρότερων δημοσίων υπαλλήλων, μικρέμπορων δίχως πιστοληπτική ικανότητα, αγρότες δίχως κεφάλαιο, η άνευ ιδιοκτησίας μάζα και το πλήθος των οικιακών βοηθών και των δύο φύλων, πέφτει η πολλή άγνοια, επώδυνος ή απαίσιος κάματος, επικίνδυνες ή ανθυγιεινές συναλλαγές, πολλές ώρες που κάνουν κάποιον αηδιασμένο με την δουλειά και οδηγούν τους ανθρώπους να πίνουν και τις γυναίκες ακόμη χαμηλότερα. Γι’ αυτούς οι μισθοί πείνας ή ασήμαντα κέρδη· γι’ αυτούς η ανασφάλεια για το αύριο, η αυστηρότητα του νόμου στο παραμικρό λάθος, και αν η ασθένεια, τα γηρατειά ή η ανεργία έρχεται, στερήσεις και μαύρη δυστυχία μαζί με, ειδικά για τις γυναίκες, την πομπή τους των θλίψεων και της ντροπής.

Αυτό είναι η Πατρίδα – μια τερατώδης κοινωνική ανισότητα, η επαίσχυντη εκμετάλλευση ενός έθνους από μια προνομιούχα τάξη!

Δεν υπάρχει τίποτε πιο φυσικό, πιο λογικό, απ’ το ότι σε κάθε Πατρίδα οι πλούσιοι να είναι πατριώτες! Κανείς δεν θα αναρρωτιόνταν στις μάχες τους και να σκοτώνεται κατά καιρούς για την πατρίδα τους. Ωστόσο, ακόμη και έτσι, στη Γαλλία απ’ την εποχή της βασιλείας του Ναπολέοντα έχουν βρει τρόπους για να αποφεύγουν τη στράτευση.

Αλλά αυτό που μπερδεύει τη νοημοσύνη είναι ότι σ’ όλες τις χώρες οι ζητιάνοι, αυτοί που μαστίζονται απ’ τη φτώχεια, οι απόκληροι, τα καταπονημένα υποζύγια, κακοθρεμμένοι, κακοστεγασμένοι, κακοντυμένοι, κακομορφωμένοι, όπως είναι τα τρία τέταρτα των κατοίκων της κάθε χώρας, παρελαύνουν σαν ένας άνθρωπος με το πρώτο κάλεσμα, οποτεδήποτε υπάρχει αιτία πολέμου.

Είναι καλό, είναι χρήσιμο, είναι απαραίτητο για τις άρχουσες τάξεις ότι οι παρίες τους οποίους κλαδεύουν να είναι βαθιά πεπεισμένοι ότι τα συμφέροντα των πλουσίων και των φτωχών είναι πανομοιότυπα σε κάθε έθνος. Είναι καλό, είναι χρήσιμο, είναι απαραίτητο για τις άρχουσες τάξεις οι παρίες της κάθε χώρας να θεωρήσουν τον πλούσιο συμπατριώτη που τους εκμεταλλεύεται, όχι σαν εχθρό, αλλά σαν φίλο, και σε συγκεκριμένες μέρες σαν αδελφό.

Ο πατριωτισμός σε κάθε έθνος κρύβει τις ταξικές αντιθέσεις προς μεγάλο όφελος των αρχουσών τάξεων· μέσα απ’ αυτόν, παρατείνουν και διευκολύνουν την κυριαρχία της. Αλλά ο πατριωτισμός δεν είναι προς το παρόν ο μόνος ηθικός υποστηρικτής του καπιταλιστικού συστήματος· χρησιμεύει ως πρόσχημα για τη διατήρηση επιβλητικών μόνιμων στρατών, οι οποίοι αποτελούν τον υλικό υποστηρικτή, το τελευταίο προπύργιο των προνομιούχων τάξεων.

Το πρόσχημα, ο μόνος ομολογήσιμος και ομολογουμένως σκοπός του στρατού, είναι να υπερασπιστεί την πατρίδα εναντίον των ξένων· αλλά άπαξ ντυμένος με τη στολή της χώρας, όταν η εκπαίδευση των στρατοπέδων έχει σκοτώσει σε αυτόν κάθε νοημοσύνη, κάθε συνείδηση των δικών του συμφερόντων, ο άνθρωπος του λαού δεν είναι παρά ένας χωροφύλακας στην υπηρεσία των εκμεταλλευτών εναντίον των δύστυχων αδελφών του.

Οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα. Οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των σημερινών χωρών είναι όλες επιφανειακές διαφορές. Το καπιταλιστικό καθεστώς είναι το ίδιο σε όλες τις χώρες· και καθώς δεν μπορεί να λειτουργήσει δίχως ένα μίνιμουμ  πολιτικών ελευθεριών, όλες οι χώρες που ζουν κάτω από ένα καπιταλιστικό σύστημα απολαμβάνουν στοιχειώδεις ελευθερίες που δεν μπορεί πουθενά να αμφισβητηθούν πια στο προλεταριάτο. Ακόμη και στη Ρωσία, το αυταρχικό καθεστώς χτυπιέται σήμερα μέχρι θανάτου.

Οι προλετάριοι που δίνουν τη ζωή τους για τις σημερινές πατρίδες είναι κορόιδα, ηλίθια ζώα. Ο μόνος πόλεμος που δεν είναι μια απάτη είναι αυτός στο τέλος του οποίου, αν είναι οι νικητές, οι προλετάριοι μπορούν να ελπίζουν στην απαλλοτρίωση της καπιταλιστικής τάξης για να βάλουν τα χέρια τους στον κοινωνικό πλούτο που έχει συσσωρευτεί από την ανθρώπινη ευφυΐα από τις περασμένες γενιές.

Υπάρχει μονάχα ένας πόλεμος που αξίζει για τους νοήμονες ανθρώπους, που είναι ο εμφύλιος πόλεμος, η κοινωνική επανάσταση.

Όποιος κι αν είναι ο επιτιθέμενος, εξέγερση αντί πόλεμος!

 

Μετάφραση: Αιχμή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s