Ισότητα απέναντι στο νόμο

Ένα διαχρονικό κείμενο του Daniel De Leon από το 1895.

 

Αυτός που στέκεται με το πρόσωπό του προς την Ανατολή το πρωί θα έχει τον ήλιο μπροστά του. Εάν δεν αλλάξει τη στάση του, η Γη στο αναμεταξύ έχοντας αλλάξει, δεν θα έχει πια τον ήλιο μπροστά του, αλλά από πίσω.

Αυτό το γεγονός, το γεγονός ότι η υλική σχέση των πραγμάτων μεταβάλλεται απ’ τις αλλαγές που συμβαίνουν γύρω μας, είναι κατανοητό απ’ όλες τις πλευρές.

Και ακόμα, ότι το ίδιο ισχύει στην κοινωνιολογία, που ο αδαής απόστολος του καπιταλισμού αρνείται. «Ισότητα απέναντι στο νόμο,» φωνάζει το ηλίθιο τσούρμο των καπιταλιστών καθηγητών, «ότι είναι το μόνο που χρειάζεται για την ελευθερία.»

Ας πάρουμε μια σελίδα απ’ τη σύγχρονη ιστορία της εργασίας. Απ’ το φως που ρίχνει, δείτε αυτό το περίφημο δόγμα της “ισότητας απέναντι στο νόμο».

Απ’ την Report of the Chicago Strikes of July 1894, παραθέτουμε το παρακάτω απόσπασμα, κατά την εξέταση του κ. Thomas H. Wickes, δεύτερου αντιπροέδρου της Pullman Company, σελίδα 621:

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι θα ήταν δίκαιο στους ανθρώπους σας για καθέναν απ’ αυτούς να έρθει ενώπιόν σας, και να ασχοληθείτε με το ζήτημα των διαμαρτυριών του, και να προσπαθήσετε να διατηρήσετε το πέρας της συζήτησης;

Απάντηση: Νομίζω πως, ναι. Εάν δεν είναι σε θέση να το κάνει, αυτό οφείλεται στην ατυχία του.

Ε: Δεν νομίζετε πως το γεγονός ότι αντιπροσωπεύετε μια μεγάλη συγκέντρωση κεφαλαίου τον δικαιοδοτεί, εάν θέλει, να συσπειρωθεί με όλους τους ανθρώπους του κλάδου του, και να επιλέξει τους ικανότερους που έχουν για να εκπροσωπεύσουν την υπόθεσή τους;

Α: Σαν σωματείο;

Ε: Σαν σωματείο.

Α: Έχουν το δικαίωμα· ναι, κύριε. Εμείς έχουμε το δικαίωμα να λέμε εάν θα τους δεχτούμε ή όχι.

Εδώ έχουμε τους ματσωμένους καπιταλιστές και τους ρακένδυτους εργάτες πρόσωπο με πρόσωπο. «Απέναντι στο νόμο» θα πρέπει, χάριν της συζήτησης, να παραδεχτούμε ότι είναι ίσοι. Ο κ. Wickes δεν τους αρνείται το «δικαίωμα» να συσπειρώνουν και να οργανώνουν ό,τι επιθυμούν. Αναγνωρίζει ρητά ότι έχουν το δικαίωμα να το κάνουν αυτό, και ισχυρίζεται το ίδιο δικαίωμα για την τάξη του, των καπιταλιστών. Ο καθένας, ασκώντας το «δικαίωμά» του όπως κατοχυρώνεται απ’ την «ισότητά του απέναντι στο νόμο», συσπειρώνεται και οργανώνεται.

Αλλά η συσπείρωση και η οργάνωση δεν είναι για την πλάκα. Σκοπός της είναι να πετύχει αποτελέσματα τα οποία, από μόνα τους, δηλ., χωρίς συσπείρωση και οργάνωση, δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν. Με άλλα λόγια, η συσπείρωση και η οργάνωση αποσκοπεί στο να ενισχύσει τις προσπάθειες του ατόμου.

Σκοπός, ανάλογα, της καπιταλιστικής συσπείρωσης και οργάνωσης είναι, μεταξύ άλλων, να είναι σε θέση να προτάξει ένα ισχυρότερο μέτωπο απέναντι στους μισθωτούς. Αντίθετα, ο σκοπός της συσπείρωσης και οργάνωσης των μισθωτών-σκλάβων είναι να ενισχύσει τις δυνάμεις τους ώστε να αντισταθούν στην καταπάτηση του αφεντικού.

Κάθε πλευρά εξασκεί τα “ίσα δικαιώματά» της για να ενισχύσει τις δυνάμεις της στον αγώνα που υπάρχει μεταξύ τους. Μέχρι τώρα όλα καλά.

Αλλά τώρα έρχεται η δεύτερη πράξη στο καπιταλιστικό μελόδραμα.

Οι δύο δυνάμεις έρχονται σε σύγκρουση. Ο καπιταλιστής πουλάει νταηλίκι σε έναν εργάτη. Η οργάνωση του εργάτη έρχεται στο προσκήνιο—και πάραυτα το μελόδραμα μετατρέπεται σε μια ελαφρυά κωμωδία ή ακόμη και σε φάρσα. Λέει ο καπιταλιστής: «Αρνούμαι να συνδιαλλαγώ με την οργάνωσή σας. Εσείς και εγώ είμαστε ίσοι απέναντι στο νόμο. Μπορείτε να κάνετε το ίδιο πράγμα και να αγνοήσετε την οργάνωσή μου. Αντίο.”

Και πάραυτα όλη η “ισότητα απέναντι στο νόμο» γίνεται καπνός.

Οχυρωμένοι, όπως είναι τώρα, πίσω απ’ την ιδιοκτησία όλων των πραγμάτων που είναι απαραίτητα για την παραγωγή, και τα κελάρια τους να είναι γεμάτα με τον πλούτο που έχουν απογυμνώσει απ’ τους εργάτες, η συσπείρωση των καπιταλιστών τους δίνει μια δύναμη απ’ την οποία οι αξιολύπητοι, απογυμνωμένοι και εκμεταλλευόμενοι εργάτες είναι εξ ολοκλήρου αποστερημένοι. Η οργάνωση και η συσπείρωση των τελευταίων πάει περίπατο, και ο καπιταλιστής δαμάζει τα κύμματα θριαμβικά.

Δεν υπάρχει «ισότητα απέναντι στο νόμο» δυνατή παρά μόνο μεταξύ ανθρώπων οικονομικά ελεύθερων. Οι άνθρωποι είναι σήμερα οικονομικά το αντικείμενο του καπιταλιστή. «Η ισότητα απέναντι στο νόμο» είναι, υπό αυτές τις συνθήκες, μια κούφια κοροϊδία.

Μετάφραση: Αιχμή

One thought on “Ισότητα απέναντι στο νόμο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s