Ποιά εργατική τάξη;

Περί εργατικής τάξης

Μιλάει το ΚΚΕ για εργατική τάξη και διάφορες ομάδες ή άτομα του «χώρου». Ποια εργατική τάξη όμως; Το να προσπαθείς να κατατάξεις τον άλλον στη θέση του εργάτη, δεν σημαίνει ότι είναι και εργάτης κιόλας. Και ούτε το να προσπαθείς να καλλιεργήσεις μια εργατίστικη κουλτούρα, μια “εργατοσύνη” (με βαθιά σεξιστικά πόστερς, τον άντρα τον πολλά βαρύ με το γαλλικό κλειδί και το κράνος που ακούει στη σκαλωσιά “η δουλειά κάνει τους άντρες” ή στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά ή ακούει Παπακωνσταντίνου, διαβάζει μόνο Ρίτσο και βγαίνει για κρασί) κατατάσσει κάποιον στην εργατική τάξη. (Αλλά και να τον κατέτασσε. Και????? Μήπως θέλουμε να πούμε ότι οι εργάτες είναι -ακόμα- το επαναστατικό υποκείμενο της ιστορίας, δηλαδή ένα υποκείμενο αλλαγής;)

Καταρχήν, μην φλυαρούμε άσκοπα. Τι λέει ο Μαρξ για την εργατική τάξη. Η εργατική τάξη είναι «το σύνολο των μισθωτών και των ανέργων που για να επιβιώσουν είναι υποχρεωμένοι να πωλούν την εργατική τους δύναμη στην ανταγωνιστική της τάξη που διαθέτει το κεφάλαιο και τα υλικά μέσα παραγωγής.»[1] Προσέξτε τις λέξεις! «…που για να επιβιώσουν, είναι υποχρεωμένοι να πωλούν την εργατική τους δύναμη…» (Για να μην πάρουμε άλλους ορισμούς που πρότασσαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς περί “μισθωτού που παράγει το κεφάλαιο και το κάνει να καρποφορήσει, και τον οποίο ο Κος Κεφάλαιο βγάζει στον δρόμο όταν πια δεν τον έχει ανάγκη”[2], γιατί τότε τα πράγματα θα δυσκολέψουν ΠΑΡΑ πολύ για όλους αυτούς.)

Ποιοι είναι αυτοί σήμερα στην Ελλάδα που πραγματικά επιβιώνουν ΜΟΝΟ από την πώληση της εργατικής τους δύναμης; Είναι όλοι αυτοί που θεωρούν το ΚΚΕ και όσοι ενστερνίζονται τέτοιες εργατίστικες απόψεις, με 75% ιδιοκατοίκηση στην Ελλάδα; Μην τρελαθούμε τώρα! Και δεν ενοούμε σε καμία περίπτωση ότι δεν υπάρχουν τάξεις σήμερα ή ότι η κοινωνική αναταραχή (και δεν λέμε «πόλεμος» γιατί πόλεμος σημαίνει αμφίπλευρη αποδοχή και κύρηξή του και οι χαμηλότερες τάξεις δεν έχουν σηκώσει το γάντι που τους έχουν πετάξει οι ανώτερες) δεν περιλαμβάνει ταξικές αιχμές, αλλά ότι ο κοινωνικός καταμερισμός των τάξεων σήμερα είναι διαφορετικός και δεν μπορούμε να μιλάμε με ορολογίες του 19ου αιώνα.

Αν υπάρχει μια πραγματική εργατική τάξη με αυτούς τους όρους σήμερα, είναι οι μετανάστες, ο Πακιστανός στην κλωστοϋφαντουργία του ZARA με 38 το μήνα και 380 νεκρούς ή οι Μπαγκλαντεσιανοί που εργάζονται στα φραουλοχώραφα με 3,15 την ώρα για να ζήσουν σε αυτοσχέδια καταλύματα.

Μην χρησιμοποιούμε λοιπόν όρους αν δεν ξέρουμε τι σημαίνουν και φτιάχνουμε θεωρητικώς πάρα πολύ ωραίες συμμαχίες αν δεν ξέρουμε πρώτα-πρώτα ποιοι είναι οι σύμμαχοί μας (ή αν υπάρχουν τέτοιοι). Και ούτε όροι άλλων είναι τσίχλα για να τους χρησιμοποιεί ο καθένας κατά το δοκούν!


 [1] Πρβλ. Rubel, M., «Η έννοια του προλεταριάτου στον Μαρξ», ομιλία στο 5ο παγκόσμιο Συνέδριο κοινωνιολογίας, Ουάσιγκτον, 1962. Επίσης Wajnsztejn, J., Μετά την επανάσταση του κεφαλαίου, (L’Harmattan, 2007) σ. 138. Το ίδιο και στο Quiniou, Y., Κάρολος Μαρξ, (Le Cavalier bleu, 2007), σ. 70 και Asselain, Jean-Charles, «Le capitalisme: mutations et diversités», n° 349 της La Documentation française, Μάρτιος-Απρίλιος 2009, σ. 3.
[2] Πρβλ. Marx, K., Le Capital, Livre I (Παρίσι: Garnier-Flammarion, 1969) σ. 675.

One thought on “Ποιά εργατική τάξη;

  1. Παράθεμα: Περί εργατικής τάξης | Αδεως

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s