Σημασία έχει να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου

Δυο λόγια αποσαφήνισης σχετικά με την αναρχία

Υπάρχει μια αντίληψη που βλέπουμε να υπάρχει στο «χώρο», ότι πρέπει λέει να πείσουμε τον κόσμο να γίνουν αναρχικοί και γιατί δεν τον έχουμε πείσει… και πώς θα τον πείσουμε και άλλα τέτοια, ακούμε μάλιστα και τη λέξη «προπαγάνδα» (να προπαγανδίσουμε λέει!) και συμμετέχουμε μόνο σε πορείες που είναι μόνο αναρχικοί ή οργανωνόμαστε σε αμιγώς αναρχικές ομάδες κτλ. Αλλά αλήθεια, καταλαβαίνουν τι σημαίνει να είσαι αναρχικός; Ή μήπως θέλουν να κρύψουν κάτι άλλο κάτω απ’ αυτή την αντίληψη;

Καταρχήν, αυτό το πράγμα ότι είσαι «εκεί» και εγώ «εδώ» και πρέπει να σε πείσω να έρθεις από εκεί που είσαι, εδώ που είμαι εγώ (μέσω προπαγάνδας κτλ.) είναι ΤΕΛΕΙΩΣ ξένο με την αναρχία (για να μην πούμε εχθρικό). ΤΕΛΕΙΩΣ! Αυτό κάνει η πολιτική — από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά — και όλες οι ιδεολογίες (πολιτικές, θρησκευτικές κτλ): Έχεις μια αντίληψη που κατά τη γνώμη μου (κατά την ιδεολογία μου για την ακρίβεια) είναι ψευδής και εγώ προσπαθώ σου εμφυσήσω μια άλλη και να σε πείσω να έρθεις εδώ που είμαι εγώ. Αυτό πείτε το ό,τι άλλο θέλετε, αλλά αυτό το πράγμα μόνο αναρχική αντίληψη δεν είναι.

Η αναρχία αντίθετα τι σου λέει; Φίλε, η ζωή ανήκει στον καθέναν από μας και είναι η ζωή του. «ΕΚΕΙ» ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ, ΠΑΡΤΗΝ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ! Φτύστους ΟΛΟΥΣ που έρχονται ως από μηχανής θεοί να σου διορθώσουν τη δυστυχία σου. ΟΛΟΥΣ! Τίποτε άλλο. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού! Σε όποιον δεν αρέσει ή το φοβάται αυτό, απλά τρέμει ενώπιον της αυστηρής λογικής της αναρχικής ιδέας.

Αυτό βέβαια, επειδή είναι πράγματι πολύ πιασάρικο, το λυγουρεύονται πολλοί — βλέπαμε μια αφίσα της ΔΑΠ «πάρε τη ζωή στα χέρια σου» έλεγε ή βγαίνει το ΚΚΕ και το προμοτάρει συχνά αυτό, οι Κανέλληδες, οι Παφίληδες, ο Φούφουτος — αλλά στην πραγματικότητα τι σου λένε όλοι αυτοί; Πάρτην στα χέρια σου υπονοώντας ότι όταν έρθει η ώρα «τσουπ» ρίχτο στην κάλπη το ψηφαλάκι και άσε κάποιον άλλον να αναλάβει τη ζωή σου για λογαριασμό σου! Αγωνίζεσαι για παράδειγμα για το πανεπιστημιακό άσυλο, την επαναπρόσληψή σου, την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ; ΕΓΩ… ΕΓΩ  είμαι εδώ, ψήφισέ με και θα τα κάνω εγώ για σένα!

Επειδή η αναρχία δεν κάνει πολιτική, η αναρχία δεν είναι πολιτική. Γιατί; Μα γιατί η πολιτική προϋποθέτει την ύπαρξη και κοινωνίας και κράτους και επιβολής και τούτο και εκείνο, ενώ η αναρχία είναι κατά αυτών. Και μην το βλέπετε αυτό ως κάτι καινούργιο, κάτι που το λέμε εμείς για πρώτη φορά ή ότι είναι μια πολύ σεχταριστική άποψη. Δεν λέμε κάτι καινούργιο. Υπάρχει υπόρρητα στο «χώρο». Γιατί λέμε για παράδειγμα «Κοινωνική» Επανάσταση και όχι «Πολιτική» Επανάσταση; Επειδή αποκαλύπτει ακριβώς αυτό το πράγμα: η επανάσταση που θέλουν οι αναρχικοί δεν είναι πολιτική επανάσταση, δεν είναι επανάσταση να σκοτωθούνε μερικές χιλιάδες για να αλλάξουμε απλώς νταβατζήδες. Είναι μια επανάσταση που αφορά την κοινωνία, τις κοινωνικές σχέσεις, όλα, όχι απλώς στο πεδίο της πολιτικής, το ποιος θα πάρει δηλαδή την εξουσία.

Γι’ αυτό και (όσον αφορά το «είσαι εκεί και εγώ εδώ») δεν μιλάνε εξ ονόματος κανενός, του λαού, των φτωχών, των καταπιεσμένων κτλ. Είναι κομμάτι αυτών αλλά απλά επειδή δεν ανέχονται σαν τους υπόλοιπους να μιλούν άλλοι για λογαριασμό τους, δεν περιμένουν από τους τελευταίους να κάνουν κάτι ή να μιλήσουν αντί γι’ αυτούς (βλ. την κοινότοπη έκφραση που ακούμε συχνά «Μπράβο Τάδε, πες τα!») και από την άλλη, δεν παίρνουν έτσι και τη θέση των τελευταίων ώστε να ενεργούν ή να μιλούν για λογαριασμό των πρώτων και να μπαίνουν στο τρυπάκι των περί «δικαιωμάτων» (ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να μιλάνε για λογαριασμό του κόσμου ή να κάνουν αυτό ή εκείνο και «οι δήθεν αυτοί εκπρόσωποι» και «εμείς έχουμε από πίσω μας μισό εκατ. ψηφοφόρους» και άλλα τέτοια εξαπατηστικά) και να περιμένουν την άδεια από τους πρώτους προκειμένου να κάνουν κάτι, και άμα δεν τους τη δώσουν… δεν κάνουν ποτέ τίποτα! Δεν έχουν να απαντήσουν σε κανέναν, να πείσουν κανέναν — γιατί δεν είναι κανένα πολιτικό κόμμα να θέλουν να δημιουργήσουν καλές εντυπώσεις ή να χαϊδεύουν αυτιά προκειμένου να τους ψηφίσει κανείς. Κάνουν αυτό που είναι να κάνουν και κατόπιν ο καθένας το κρίνει και το δέχεται ή όχι. Και αν αυτό που κάνουν γενικευτεί (βλ. Δεκέμβρη ’08)… έχει καλώς. Ειδάλλως δεν είναι ένας παράγοντας που τους επηρεάζει αυτός.

5 thoughts on “Σημασία έχει να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου

  1. Καλησπέρα. Η κοινωνική επανάσταση δεν πρέπει να γίνει και πολιτική για να ολοκληρωθεί? Η επανάσταση, με την έννοια της πραγματοποίησης του αναρχικού ιδανικού, συνεπάγεται την εξαφάνιση των πολιτικών θεσμών του κράτους. Είναι αυτό δυνατό μέσα από τη μη σύγκρουση με το κράτος? Εννοώ ολική σύγκρουση, που θα πει πολεμική. Εκεί θα καταλήξει μια τέτοια σύγκρουση, με τις ανάλογες συνέπειες φυσικά. Δηλαδή μαζική αιματοχυσία. Μόνο αν αυτοκαταργηθεί η εξουσία μπορεί να αποτραπεί κάτι τέτοιο. Κάτι απίθανο δηλαδή. Που καταλήγουμε λοιπόν? Κατά τη γνώμη μου στο ότι μια πλήρης πραγματοποίηση του αναρχικού ιδανικού είναι απλώς μια ιδέα που απέχει μίλια από την πραγματικότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει κάποτε. Αλλά σίγουρα ο τρόπος δεν μπορεί να είναι στρατιωτικός και άρα πολιτικός. Αυτό που χρειάζεται είναι μια βαθιά πνευματική/ψυχολογική επανάσταση σε ατομικό και, κατ’επέκταση, κοινωνικό επίπεδο. Και τότε, ναι, μπορεί να αυτοκαταργηθεί και η εξουσία από τα κάτω. Με την έννοια της αποδυνάμωσής της πρακτικά, της γενικευμένης ανυπακοής. Γνωρίζουμε όλοι πόσο δύσκολο είναι αυτό ή πόσο εύκολο. Και αυτό γιατί ο σπόρος αυτής της αλλαγής βρίσκεται αποκλειστικά στο μυαλό του ανθρώπου.

  2. Γειά σου φίλε,

    Υπάρχουν πάρα πολλά ασαφή πράγματα στην τοποθέτησή σου.
    Καταρχήν, τι θα πει για να ολοκληρωθεί??? Η επανάσταση ή θα είναι κοινωνική ή δεν θα είναι τίποτα. Η ολοκληρωτική (η πλήρης, όχι με την έννοια αυτού που χαρακτηρίζεται από ολοκληρωτισμό) μορφή επανάστασης είναι η κοινωνική. Περιλαμβάνει τα πάντα. Πολιτική είναι μερική επανάσταση.
    Η επανάσταση, με την έννοια της πραγματοποίησης του αναρχικού ιδανικού πράγματι συνεπάγεται την εξαφάνιση των πολιτικών θεσμών του κράτους. Και αυτό, όχι, δεν είναι δυνατό μέσα από τη μη σύγκρουση με το κράτος. Μόνο μέσω της σύγκρουσης με το κράτος, δηλ. μέσα από την άρνηση κάθε κρατικής μορφής ελέγχου απ’ την κορυφή, για χάρη της οργάνωσης απ’ τη βάση προς τα πάνω είναι δυνατό αυτό. Ναι…και αυτό μπορεί να σημαίνει μαζική αιματοχυσία. Γιατί φοβόμαστε να το παραδεχτούμε?? Έχει γίνει μήπως ποτέ κάποια επανάσταση στην ιστορία χωρίς αιματοχυσία??? Μόνο στο μυαλό της Παπαρήγα (δες «δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι.»)
    (Και μη μου πεις του Γκάντι, θα σε παραπέμψω άμεσα σε ένα άρθρο που είχαμε γράψει ακριβώς γι’ αυτό)
    Τι να κάνουμε??
    Όταν θα βρεθεί ένας τρόπος που τα αφεντικά θα πάψουν οικειοθελώς να είναι αφεντικά… θα είμαστε οι πρώτοι που θα το ενστερνιστούμε.
    Ή μήπως θα έπρεπε να περιμένουμε ότι οι εξουσιαστές και οι πλούσιοι θα συμπεριφερθούν στο μέλλον διαφορετικά απ’ ό,τι στο παρελθόν;
    “Την πόρτα αν δεν ανοίγει, έλεγε ο Βάρναλης, τη σπαν”
    Η εξουσία δεν πρόκειται δηλ. να αυτοκαταργηθεί που να χτυπιέσαι!

    Το ότι μια πλήρης πραγματοποίηση του αναρχικού ιδανικού είναι απλώς μια ιδέα που απέχει μίλια από την πραγματικότητα, δεν το καταλαβαίνω.
    Ποιο είναι για σένα το αναρχικό ιδανικό και ποια είναι η πραγματικότητα απ’ την οποία απέχει μίλια???
    Απ’ το συλλογισμό που έκανες παραπάνω πως προκύπτει επίσης ότι ο ο τρόπος δεν μπορεί να είναι στρατιωτικός και άρα (???) πολιτικός??
    Επίσης, από πνευματικές/ψυχολογικές επαναστάσεις έχουμε χορτάσει. Ο καθένας βγαίνει και πουλάει τη δική του πνευματική/ψυχολογική επανάσταση.
    Εκτός αυτού, πρακτικά, ψυχαναλυτικά, είναι αδύνατον να γίνει κάτι τέτοιο. Για πολλούς και διαφόρους λόγους που δεν είναι επί του παρόντος να το εξηγήσουμε.
    Επίσης, γιατί αυτή η επανάσταση (σσ. πνευματική/ψυχολογική) συνεπάγεται την κατάργηση της εξουσίας??? Από που προκύπτει κάτι τέτοιο???
    Εμείς εδώ θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι η αναρχία ΔΕΝ είναι πολιτική, η αναρχία ΔΕΝ κάνει πολιτική.

  3. Γεια χαρά

    Δεν νοηματοδοτώ τον όρω πολιτική επανάσταση με τη μαρξιστική έννοια της κατάληψης του κράτους, αλλά με την έννοια της επαναστατικής αναμόρφωσης των πολιτικών θεσμών, αν δεχτούμε να ονομάσουμε έτσι τις δημόσιες διαδικασίες λήψης αποφάσεων μέσα σε μια κοινωνία. Με αυτή την έννοια θεωρώ ότι η διάκριση ανάμεσα σε κοινωνική και πολιτική επανάσταση είναι προβληματική. Λογικό, λοιπόν, που υπήρξε αυτή η σύγχυση στην αρχή και αναλαμβάνω την ευθύνη γι’ αυτό.
    Συμφωνούμε, όμως, ότι η πλήρης πραγματοποίηση της κοινωνικής επανάστασης συνεπάγεται την εξαφάνιση των κρατι κών θεσμών. Εσείς λέτε ότι για να πραγματοποιηθεί αυτό είναι αναπόφευκτη η αιματοχυσία. Να ρωτήσω λοιπόν: πού θέτετε τον πήχη της αιματοχυσίας? Στις σημερινές συνθήκες της πρωτοφανούς υπεροπλίας και δύναμης πυρός των κρατών, μέχρι πού θα χρειαστεί να φτάσει το στρατόπεδο της επανάστασης για να πετύχει το σκοπό του? Στα τανκς, τους πύραυλους, τα υποβρύχια, μήπως θα χρησιμοποιήσει και πυρηνικά? Φοβάμαι ότι κάπου στη διαδρομή, ανάμεσα στις εκατόμβες νεκρών και την εκτεταμένη στρατιωτικοποίηση , θα έχει, ήδη, χαθεί η ουσία της επανάστασης και θα έχει παρεκκλίνει κατά πολύ από το σκοπό της. Γιατί όταν τίθεται το ζήτημα της βίας δεν τίθεται με αυτούς τους όρους? Και μήπως είναι εμφανές ότι μια στρατιωτική νίκη των επαναστατικών δυνάμεων θα ήταν όχι μόνο απίθανη αλλά και απευκτέα? Εσείς οι ίδιοι λέτε σε άλλο κείμενο σας («περί ένοπλου») ότι «δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις στρατιωτικά πλέον το Κράτος». Υπάρχει άλλη νοηματοδότηση από αυτή που καταλαβαίνω στη συγκεκριμμένη δήλωση? Ίσως έχετε και διαφορετικές απόψεις αναμεταξύ σας. Το ερώτημα παραμένει: είναι δυνατή η στρατιωτική νίκη? κι αν λέμε όχι (που εγώ το λέω), τότε πώς θα πραγματοποιηθεί η επανάσταση? μήπως πρέπει να ανανοηματοδοτηθεί ο όρος και να επανεξεταστεί το ζήτημα της βίας?
    Το αναρχικό ιδανικό απέχει από την πραγματικότητα, όσο απέχει μια κοινωνία ειρήνης, ελευθερίας, αγάπης και ισότητας από τη σημερινή κοινωνία. Δηλαδή μίλια επί μιλίων.
    Συνεχίζω να θεωρώ ότι ο τρόπος προσέγγισης μια τέτοιας κοινωνίας δεν μπορεί να είναι στρατιωτικός και εξήγησα το γιατί.
    Τέλος, πέρα από τις «επαναστάσεις» που πουλάνε διάφοροι, θα ήθελα να ρωτήσω πώς αποσυνδέετε εσείς την κοινωνική από την πνευματική/ψυχολογική επανάσταση? Δηλαδή στην ιδανική κοινωνία που οραματίζονται οι αναρχικοί, το άτομο θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο που κάνει τώρα? στην προσωπική του ζωή και στις κοινωνικές του σχέσεις? Το να προωθηθούν τα στοιχεία της αμφισβήτησης και της ανεξάρτητης κρίσης δεν είναι συστατικό στοιχείο μιας ελεύθερης σκέψης? Πώς θα αλλάξουν τα πράγματα οι άνθρωποι αν δεν αλλάξουν τους εαυτούς τους? Το άτομο φτιάχνει την κοινωνία και η κοινωνία το άτομο. Η εξουσία δεν στηρίζεται στη διασπορά του φόβου, της άγνοιας, την καλλιέργεια της διαίρεσης, του ανταγωνισμού και του ατομισμού? Αυτά δεν είναι στοιχεία που πρέπει να ξεπεραστούν στο δρόμο για την επανάσταση? Μα αυτά τα στοιχεία είναι ψυχολογικά/πνευματικά και χαρακτηρίζουν τις υπάρχουσες κοινωνικές σχέσεις.

  4. Γειά σου και πάλι,

    την περιορίζεις την επανάσταση. Την περιορίζεις μόνο στους πολιτικούς θεσμούς, ενώ η κοινωνική τα αφορά όλα. Η πολιτική δεν είναι οι νόμοι, δεν είναι η αντιπροσώπευση. Η πολιτική είναι ποιος έχει την εξουσία στα χέρια του. Όπως καταλαβαίνεις, η πολιτική είναι περιοριστική (για να μην πούμε άχρηστη). Η κοινωνική αντίθετα αφορά τα πάντα, ακόμα ακόμα και τις κοινωνικές σχέσεις. Αν μας ενδιαφέρει μια επανάσταση, μόνο αυτή μας ενδιαφέρει.

    Πάμε στο άλλο τώρα όσον αφορά τον πήχη της αιματοχυσίας.
    Καταρχήν, αυτή η συζήτηση είναι εν πολλοίς υποθετική και μόνο υποθετικές εν πολλοίς απαντήσεις μπορεί να πάρει. Δεν θα αποφασίσουμε εμείς, μια μικρή ομάδα, τι μπορεί να γίνει και πως θα γίνει. Αλίμονο!
    Αυτό που ξέρουμε σίγουρα είναι ότι η επανάσταση θα είναι βίαιη διότι η τάξη που έχει αυτή τη στιγμή την εξουσία στα χέρια της διατηρείται με τη βία και δεν έχει καμία διάθεση να αποσυρθεί ειρηνικά. Επομένως, θα υπάρξουν πυροβολισμοί, βόμβες και το ένα και το άλλο. Όλα αυτά μπορεί να συμβούν. Αυτά είναι τεχνικά θέματα, τα οποία, αν θέλεις, θα τα αφήσουμε στους τεχνικούς. Δεν θα τα ορίσουμε εμείς. Αυτό για το οποίο μπορούμε να βεβαιώσουμε είναι ότι, στο βαθμό που μας αφορά, η βία -την οποία μας έχει επιβάλλει η δική της βία- δεν θα υπερβεί τα στενά όρια που θέτει η αναγκαιότητα του αγώνα, δηλ. θα εξαρτηθεί κυρίως από την αντίσταση που θα προβάλει. Αν συμβούν τα χειρότερα, αυτό θα οφείλεται στην αδιαλλαξία της και στην αιμοδιψή εκπαίδευση που, με το παράδειγμά της, προσφέρει στους ανθρώπους.
    Η ουσία της επανάστασης είναι μέσα απ’ αυτήν την επανάσταση να υπάρξει οργάνωση από τη βάση προς τα πάνω, που θα οικοδομηθεί απ’ τους ίδιους τους ανθρώπους, χωρίς κυβερνήσεις και κοινοβούλια, πάνω στα ερείπια του κράτους. Αυτή αποτελεί για μας τη μοναδική προϋπόθεση για μια αληθινή, όχι πλασματική ελευθερία.
    Επίσης λέγεται από διαφόρους συντρόφους -είναι μια τάση στο «χώρο» κι αυτή- γενικά ότι δεν δέχονται αυτή τη στρατιωτικοποίηση γιατί αυτή λέει περιλαμβάνει μια σειρά από πράγματα που δεν είναι επιθυμητά (γι’ αυτό δεν αναγνωρίζουν ούτε την ισπανία του ’36 πχ ως αναρχική κοινωνία).
    Εντάξει. Ας αφήσουμε τους ρομαντισμούς αν δεν θέλουμε να καταλήξει πράγματι η αναρχία ένας ουτοπικός/φανταστικός/παραδεισένιος κόσμος.
    Όταν έχεις γύρω σου άλλα κράτη, όταν κάνεις την επανάσταση, θα πέσουν να σε φάνε αν δεν οργανώσεις την άμυνα (εξού και ισπανική επανάσταση, Ζαπατίστας κτλ.) Εκτός αν μιλάμε για μια «επανάσταση» πλήρως ενταγμένη στο σύστημα (δες αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα Κριστιάνια που είναι αναγνωρισμένη από την κυβέρνηση).

    Το «δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις στρατιωτικά πλέον το κράτος» πάει στις «τρομοκρατικές» οργανώσεις, όχι σε έναν ενδεχόμενο ξεσηκωμό του λαού. Γιατί όταν ξεσηκώθηκε ο κόσμος το Δεκέμβρη, μια χαρά οπισθοχώρησε το κράτος. Και μια χαρά έδειξε ότι είναι μπορετή μια στρατιωτική νίκη όταν ο κόσμος βγει στους δρόμους και εξεγερθεί μαζικά, διάχυτα, χαοτικά, καταστρεπτικά. Και εμείς αυτό θεωρούμε ότι είναι η μοναδική μορφή που μπορεί να πάρει σήμερα η ριζική κοινωνική κριτική στη δύση. Όλα τα άλλα είναι παιχνίδια εντυπώσεων.

    Η κοινωνία ειρήνης,ελευθερίας,αγάπης και ισότητας δεν απέχει από τη σημερινή κοινωνία. Βλέπω σπέρματα αυτής δίπλα μας κάθε μέρα. Τη βλέπω ρε παιδί μου, πως το λένε… έβλεπα κάποια παιδιά που ήταν στην καφετέρια και κάναν το πιο ωραίο, ήταν μια παρέα όπου ήταν 4 παιδιά και πίνανε έναν καφέ με τέσσερα καλαμάκια. Είχαν μια φραπεδιά μπροστά τους και μοιραζόντουσαν το νεσκαφέ. Και δεν κάνανε το χατίρι σε κανέναν κερατά να κλειστούνε μέσα και να κλαίνε. Βγήκαν έξω να ειδωθούν μούρη με μούρη γιατί και απ’ το πολύ chat δεν γίνεται! Το θέμα λοιπόν είναι να ενισχύσεις αυτά τα ευπρεπή ανθρώπινα ένστικτα που βλέπουμε γύρω μας δηλ. της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας κτλ. έναντι των χειρότερων απ’ όλα τα ανθρώπινα ένστικτα που μεγιστοποιεί αυτό το σύστημα δηλ. της αρπακτικότητας, της συσσώρευσης εξουσίας στον ένα και της καταστροφής των άλλων κτλ.

    Όσον αφορά το τελευταίο.
    Κοίταξε να δεις. Καταρχήν, το ότι μετά την επανάσταση θα υπάρξει και ο ιδανικός τύπος ανθρώπου είναι μια μπουρούχα ολκής!
    Η πνευματική/ψυχολογική επανάσταση είναι κάτι ασαφές, σχετικό και δεν λέει και πολλά. Το να προσπαθήσεις να αλλάξεις την ψυχολογική/πνευματική κατάσταση του ανθρώπου, εκτός του ότι είναι λίγο επικίνδυνο αυτό (με την έννοια του ύποπτου) δεν είναι και κάτι που στο κάτω κάτω μας ενδιαφέρει κιόλας. Εμένα δεν με ενδιαφέρει τι πιστεύουν οι άνθρωποι, ούτε να τους κάνουμε να πιστέψουν αυτό που πιστεύουμε κι εμείς (αυτό εξηγούμε και στο παραπάνω κείμενο). Μην τρελαθούμε τώρα!
    Εμάς μας νοιάζει το τι κάνουν. Το να επιδιώξεις να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεται ο άνθρωπος, αυτό το κάνουν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Να διαβάζεις πχ. μόνο Μπρεχτ και Γκόρκυ και να ακούς μόνο Προκόφιεφ και μπαλέτα του κρατικού χοροθέατρου της Μόσχας.
    Και εμείς πιστεύουμε σε μια Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Η κοινωνία – και ΜΟΝΟ αυτήν υπερασπιζόμαστε.
    Φοβόμαστε την ελευθερία??? Αυτό θέλουμε να πούμε???

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s