ΕΚΛΟΓΟΡΑΜΑ: Γιατί *δεν* ψηφίζω. 7 επώνυμοι αναρχικοί εξηγούν

Ο Παράφ-Ζαβάλ, ο Ελιζέ Ρεκλύ, ο Μιχαήλ Μπακούνιν, ο Ερρίκο Μαλατέστα, ο Ραούλ Βάνεγκεμ, ο Ζο ντ’Αξά, ο Αλμπέρτ Λιμπερτάντ εξηγούν γιατί να μην ψηφίσεις

ΌΛΟΙ, από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά, από τη Χρυσή Αυγή μέχρι το ΚΚΕ και πέρα, όταν έρχονται εκλογές πέφτουν στα πόδια σου να (τους) ψηφίσεις (άραγε γιατί τόση κάψα ξαφνικά;!) Επιστρατεύουν μάλιστα και επιχειρήματα ηθικής τάξεως για να σου δημιουργήσουν τύψεις αν δεν ψηφίσεις, από πόστερ σε δημόσιους χώρους μέχρι σποτάκια, για το γιατί το να μην ψηφίσεις δεν θα αλλάξει κάτι ή ότι αν δεν ψηφίζεις σημαίνει πως είσαι απαθής για τα κοινά (ενώ αυτός που ψηφίζει μια φορά στα τέσσερα χρόνια και μετά σπίτι του είναι ο… πολιτικοποιημένος!! – λες και ο κομματικοποιημένος είναι ο πολιτικοποιημένος, αυτήν την τελείως ηλίθια και άκυρη λογική που παπαγαλίζει και η κουτσή Μαρία όταν της παίρνουν συνέντευξη, ότι «ασχολούμαι με τα κοινά» σημαίνει κατεβαίνω υποψήφιος) μέχρι και τα πιο απίστευτα μαρκετινίστικα λογοπαίγνια, ότι εσύ λέει αποφασίζεις για το μέλλον το δικό σου, της Ευρώπης, της χώρας σου ή ό,τι άλλο· βλέπαμε ένα απίστευτο προεκλογικό πόστερ μια φορά στο μετρό που είχε σαν σλόγκαν λέει «Δράσε, αντίδρασε, επηρέασε»!!!

Κάνουν τα πάντα απέναντι στην αποχή (γιατί άραγε;) ώστε να καταφέρουν να την εντάξουν ακόμα και αυτήν ως μια ασφαλή επιλογή για το σύστημα, ώστε να μην μπορεί να το βλάψει και να μην μπορείς τελικά να ξεφύγεις από πουθενά. Όλοι λοιπόν όταν πλησιάζουν εκλογές βγάζουν σποτάκια και πασχίζουν να σε πείσουν γιατί να ψηφίσεις αυτούς και όχι κάποιον άλλον ή ακόμα και γιατί να ψηφίσεις γενικά. Ε λοιπόν, μια σειρά από λόγους γιατί να μην ψηφίσεις ΚΑΝΕΝΑΝ τους, να τους φτύσεις ΟΛΟΥΣ, καθέναν που έρχεται να μπει πάνω από σένα, να μιλάει για λογαριασμό σου και να αποφασίζει αυτός για σένα αντί για σένα.

Ο Παράφ-Ζαβάλ εξηγεί γιατί οι εκλογές είναι ένα μέσο νάρκωσης της ανθρώπινης δραστηριότητας:

«Ο νόμος, ένας αυθαίρετος, αντεπιστημονικός, εμπειρικός τύπος: είναι τουλάχιστον η καθαρή έκφραση της γνώμης του μεγαλύτερου αριθμού;

»Όχι. Εκείνοι που συμμετέχουν στη διαμόρφωσή του είναι οι προνομιούχοι (πλούσιοι ή κομπιναδόροι) που είναι επιβεβλημένοι από ηγέτες στο αποβλακωμένο πλήθος.

»Εάν θεωρούμε την άσκηση του δικαιώματος της ψήφου ως την επίσημη επιρροή ενός «πολίτη» στην ώρα του, στη Γαλλία αυτή η επιρροή είναι 1/1460 ή 1/1461 εκείνης που θα έπρεπε να είναι.

»Πράγματι, αφού συμπληρώσει το 21 έτος, κάθε τέσσερα χρόνια (δηλαδή μία φορά κάθε 1460 ή 1461 μέρες), ο ψηφοφόρος ψηφίζει (δηλαδή προσπαθεί να καταπιέσει εκείνους που σκέφτονται διαφορετικά απ’ αυτόν)· η εξουσία, απ’ την πλευρά της, λειτουργεί κάθε μέρα, κάθε στιγμή.

Γενικό δικαίωμα ψήφου λοιπόν σημαίνει: 1 μέρα δικαίωμα στην ίντριγκα, και 1459 ή 1460 παραίτησης.

»Βλέπουμε έτσι πως το γενικό δικαίωμα ψήφου είναι ένα ισχυρό μέσο νάρκωσης της ανθρώπινης δραστηριότητας. Δεν έχει τίποτα κοινό με τη λαϊκή κυριαρχία, με το δικαίωμα τού να είσαι κάθε στιγμή εξίσου κυρίαρχος με οποιονδήποτε άλλον. Δεν έχει καμιά σχέση με την ΙΣΟΤΗΤΑ».

Ο Ελιζέ Ρεκλύ συμφωνεί με το ότι το να ψηφίζεις σημαίνει να παραιτείσαι από τις δυνάμεις σου:

«O,ΤΙΔΗΠΟΤΕ μπορεί να ειπωθεί σχετικά με το δικαίωμα ψήφου μπορεί να συνοψιστεί σε μια φράση.

»Να ψηφίζεις σημαίνει να παραιτείσαι απ’ τη δύναμή σου.

»Να εκλέγεις έναν ή πολλούς αφέντες, για μεγάλο ή μικρό χρονικό διάστημα, σημαίνει ν’ αποποιείται κανείς την ελευθερία του.

»Πείτε τον απόλυτο μονάρχη, συνταγματικό βασιλιά, ή απλό βουλευτή, ο υποψήφιος που ανεβάζετε στο θρόνο, στο έδρανο, ή την πολυθρόνα, θα είναι πάντοτε ο αφέντης σας. Πρόκειται για πρόσωπα που βάζετε «πάνω» απ’ το νόμο, απ’ τη στιγμή που έχουν τη δύναμη να φτιάχνουν τους νόμους, και επειδή είναι αποστολή τους να βλέπουν ότι υπακούντε.

»Το να ψηφίζεις είναι αρμοδιότητα των ηλιθίων.

»Είναι τόσο ανόητο όσο το να πιστεύεις πως άνθρωποι, απ’ την ίδια πάστα με μας, θα αποκτήσουν εν ριπή οφθαλμού, με το χτύπημα μιας καμπάνας, τη γνώση και την αντίληψη των πάντων. Φυσικά και είναι έτσι. Το εκλεγμένο σας πρόσωπο θα πρέπει να νομοθετεί πάνω σε κάθε θέμα υπό το φως του φεγγαριού· πώς ένα κουτί σπίρτα έπρεπε ή δεν έπρεπε να γίνει, ή πώς να κάνουν πόλεμο· πώς να βελτιωθεί η γεωργία, ή πώς να σκοτώσουν μια φυλή Αράβων ή λίγους Νέγρους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πιθανώς να πιστεύετε πως η ευφυΐα τους θα αυξηθεί ανάλογα με την ποικιλία των θεμάτων στα οποία θα επικεντρωθούν· αλλά η ιστορία και η εμπειρία διδάσκει το αντίθετο.

»Η κατοχή της εξουσίας έχει μια εξωφρενική επίδραση· τα κοινοβούλια έχουν προκαλέσει πάντοτε δυστυχία.

»Στις κυβερνητικές συνεδριάσεις, μ’ ένα μοιραίο τρόπο, η βούληση που επικρατεί είναι εκείνη που είναι κάτω του μέσου όρου, τόσο ηθικά όσο και διανοητικά.

»Να ψηφίζετε σημαίνει να προετοιμάζετε μια αισχρή προδοσία και προδότες.

»Οι εκλέκτορες πιστεύουν σίγουρα στην εντιμότητα των υποψηφίων, κι αυτό είναι ως ένα βαθμό υπαρκτό ενώ η ζέση και η θέρμη του διαγωνισμού παραμένει.

»Αλλά κάθε μέρα έχει κι ένα αύριο. Απ’ τη στιγμή που οι συνθήκες μεταβάλλονται, ομοίως και οι άνθρωποι αλλάζουν. Σήμερα ο υποψήφιός σας υποκλίνεται ταπεινά ενώπιόν σας· αύριο θα πει «φτου» σε σας. Από έναν επαίτη ψήφων έχει μετατραπεί σε αφέντη σας.

»Πώς μπορεί ένας εργάτης, που τοποθετήθηκε από σας στην κυβερνώσα τάξη, να είναι ίδιος όπως πριν, από τη στιγμή που τώρα μπορεί να μιλάει στο πλαίσιο της ισότητας με τους άλλους καταπιεστές; Δείτε τη δουλοπρέπεια του καθενός απ’ αυτούς, γραμμένη σ’ όλο τους το πρόσωπο, ύστερα απ’ την επίσκεψη σ’ έναν «υπουργό βιομηχανίας», ή όταν ο Βασιλιάς τον προσκαλεί στον προθάλαμο της αυλής του !

»Η ατμόσφαιρα του «Οίκου» δεν είναι για βαθειές ανάσες· είναι βρόμικη. Εάν στείλετε έναν από σας σε ένα άσχημο μέρος, δεν θα πρέπει να εκπλαγείτε ύστερα εάν έρθει πίσω σε σάπια κατάσταση.

»Ως εκ τούτου, μη συμμετέχετε οικειοθελώς.

»Μην ψηφίζετε!

»Αντί να εμπιστεύεστε την υπεράσπιση των συμφερόντων σας σε Άλλους, δείτε το πράγμα από μόνοι σας. Αντί να προσπαθείτε να επιλέξετε συμβούλους που θα σας καθοδηγούνε σε μελλοντικές πράξεις, κάντε το αυτό από μόνοι σας, και κάντε το τώρα! Άνθρωποι καλής θελήσεως δεν θα έπρεπε να κοιτάνε μάταια επί μακρόν για την ευκαιρία.

»Το να φορτώνουμε στους ώμους των άλλων την ευθύνη των πράξεων κάποιου είναι δειλία.

Μην ψηφίζετε!»

Ο Μιχαήλ Μπακούνιν εξηγεί γιατί η εξουσία διαφθείρει αναγκαστικά όσους εκλέγονται:

«Το Κράτος δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτή η κυριαρχία και η εκμετάλλευση νομιμοποιημένη και συστηματοποιημένη. Θα επιχειρήσουμε να τα δείξουμε αυτό εξετάζοντας τις συνέπειες της κυβέρνησης των λαϊκών μαζών από μια μειοψηφία, εξ αρχής ευφυής και όσο αφοσιωμένη θέλετε, σε ένα ιδανικό Κράτος, θεμελιωμένο πάνω σε ένα ελεύθερο συμβόλαιο.

»Υποτεθείσθω ότι η κυβέρνηση περιορίζεται μόνον στους κάλλιστους πολίτες. Κατ’ αρχήν αυτοί οι πολίτες είναι προνομιούχοι όχι δικαιωματικά, αλλά ουσιαστικά. Έχουν εκλεγεί από το λαό επειδή είναι οι πιο ευφυείς, έξυπνοι, σοφοί, θαρραλέοι και αφοσιωμένοι. Διαλεγμένοι από τη μάζα των πολιτών, που θεωρούνται ως όλοι ίσοι, δεν διαμορφώνουν ακόμα μια ξεχωριστή τάξη, αλλά μια ομάδα ανθρώπων προνομιούχα μόνον εκ φύσεως και γι’ αυτό το λόγο ξεχωρισμένη προς εκλογή από το λαό. Ο αριθμός τους είναι αναγκαστικά πολύ περιορισμένος, επειδή σε όλες τις εποχές και σε όλες τις χώρες ο αριθμός των ανθρώπων που είναι προικισμένοι με τόσο αξιοσημείωτες ικανότητες ώστε αυτομάτως να έχουν την ομόφωνη αποδοχή από ένα έθνος, όπως η εμπειρία μας διδάσκει, είναι πολύ μικρός. Ως εκ τούτου, υπό τον κίνδυνο μιας κακής επιλογής, ο λαός θα είναι πάντοτε αναγκασμένος να επιλέξει τους κυβερνήτες του ανάμεσα σε αυτούς.

»Εδώ, λοιπόν, η κοινωνία διαιρεμένη σε δύο κατηγορίες, για μην πω ακόμα δύο τάξεις, εκ των οποίων η μία, αποτελούμενη από την τεράστια πλειοψηφία των πολιτών, υποτάσσεται ελεύθερα στην κυβέρνηση των εκλεγμένων ηγετών της, η άλλη, σχηματισμένη από ένα μικρό αριθμό από προνομοιούχες φύσεις, αναγνωρίστηκε και έγινε δεκτή ως τέτοια από το λαό, και επιφορτίστηκε από αυτόν να τον κυβερνά. Ανάλογα με τη λαϊκή εκλογή, είναι εξ αρχής ξεχωρισμένη από τη μάζα των πολιτών μόνον από τις ιδιαίτερες ικανότητες που προκρίνουν για την επιλογή τους και είναι φυσικά, οι πιο αφοσιωμένοι και χρήσιμοι από όλους. Δεν εκχωρούν ακόμα στους ίδιους κάποιο προνόμιο, κάποιο συγκεκριμένο δικαίωμα, εκτός από αυτό της άσκησης, στο βαθμό που οι άνθρωποι το επιθυμούν, των ειδικών λειτουργιών που τους έχουν ανατεθεί. Κατά τα λοιπά, από τον τρόπο ζωής τους, από τις προϋποθέσεις και τα μέσα διαβίωσή τους, δεν διαφέρουν καθόλου από όλους τους άλλους, έτσι ώστε πλήρης ισότητα εξακολουθεί να κυριαρχεί μεταξύ όλων. Μπορεί αυτή η ισότητα να διατηρηθεί για καιρό; Εμείς ισχυριζόμαστε ότι τίποτα δεν είναι πιο εύκολο να αποδειχθεί.

»Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο για την ατομική ηθική του ανθρώπου από τη συνήθεια της διοίκησης. Ο κάλλιστος άνθρωπος, ο πιο έξυπνος, ανιδιοτελής, γενναιόδωρος, καθαρός, πάντοτε και αναπόφευκτα θα κακομάθει σε αυτή τη συναλλαγή. Δύο αισθήματα έμφυτα στην εξουσία ποτέ δεν αποτυγχάνουν να αποφέρουν αυτή την εξαχρείωση· αυτές είναι: η περιφρόνηση για τις μάζες και η υπερεκτίμηση των πλεονεκτημάτων του ενός.

»«Οι μάζες» λέει ένας άνθρωπος στον εαυτό του, «αναγνωρίζοντας την ανικανότητά τους να κυβερνούν για λογαριασμό τους, έχουν εκλέξει εμένα ως επικεφαλής τους. Με την εν λόγω πράξη έχουν δηλώσει δημοσίως τη δικιά τους κατωτερότητα και τη δικιά μου ανωτερότητα. Ανάμεσα σε αυτό το πλήθος των ανθρώπων, αναγνωρίζοντας δύσκολα τίποτε κοινό με τον εαυτό μου, είμαι ο μόνος ικανός να διευθύνω τις δημόσιες υποθέσεις. Ο λαός με έχει ανάγκη· δεν μπορούν να κάνουν δίχως τις υπηρεσίες μου, ενώ, αντιθέτως εγώ, μπορώ να τα βγάλω πέρα μόνος μου· αυτοί, παρόλα αυτά, πρέπει να με υπακούν για το δικό τους καλό, και υποκρινόμενος πως τους υπακούω, τους κάνω χάρη.

»Δεν υπάρχει σε όλο αυτό κάτι που κάνει έναν άνθρωπο να χάσει το μυαλό του και την καρδιά του, και να γίνει τρελός από περηφάνια; Είναι γι’ αυτό το λόγο που η εξουσία και η συνήθεια της διοίκησης που γίνεται ακόμα και για τους πιο έξυπνους και ενάρετους ανθρώπους, πηγή εκτροπών, τόσο διανοητικών όσο και ηθικών.

Ο Ερρίκο Μαλατέστα εξηγεί γιατί είναι ένα ψέμα το ότι μια κυβέρνηση εκπροσωπεί πραγματικά τη θέληση του λαού:

«Μια γενική, αφηρημένη θέληση του λαού δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια μεταφυσική φαντασίωση. Ο λαός αποτελείται από ανθρώπους, και οι άνθρωποι έχουν χίλιες-δυο ποικίλες και ανόμοιες θελήσεις, ανάλογα με τις διαφορές στην ιδιοσυγκρασία και τις συνθήκες, το να προσδοκάτε δε να εξάγεται από αυτούς, μέσω της μαγικής λειτουργίας της κάλπης, μια γενική θέληση κοινή σε όλους, είναι απλώς παραλογισμός. Θα ήταν αδύνατον ακόμα και για ένα μεμονωμένο άτομο να εμπιστευθεί σε κάποιον άλλον την εκτέλεση της θέλησής του πάνω σε όλα τα ζητήματα που θα μπορούσαν να ανακύψουν κατά την διάρκεια ενός δεδομένου χρονικού διαστήματος. Διότι κανείς δεν μπορεί να πει εκ των προτέρων ποια θα ήταν η θέλησή του σε αυτές τις ποικίλες περιπτώσεις. Πώς, λοιπόν, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μια ανθρώπινη συλλογικότητα, της οποίας τα μέλη την ίδια ακριβώς στιγμή που δίνουν μια εξουσιοδότηση, έχουν ήδη διαφωνίες μεταξύ τους;

»Σκεφτείτε μόνο για μια στιγμή τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι εκλογές –και σημειώστε ότι αναφέρομαι στον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργούσαν, αν όλοι οι άνθρωποι ήταν μορφωμένοι και ανεξάρτητοι και, επομένως, η ψήφος τους ήταν απολύτως συνειδητή και ελεύθερη. Εσείς, λόγου χάριν, θα ψηφίζατε όποιον νομίζατε ότι θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα συμφέροντά σας και θα εφάρμοζε τις ιδέες σας. Ήδη μέχρι εδώ το σενάριο είναι υπερβολικά αισιόδοξο, διότι έχετε τόσες πολλές ιδέες και τόσα πολλά διαφορετικά συμφέροντα, ώστε δεν θα ξέρατε πώς να βρείτε έναν άνθρωπο που να σκέπτεται πάντα όπως εσείς σε όλα τα θέματα. Όμως, θα δίνατε την ψήφο σας σε έναν τέτοιο άνθρωπο για σας κυβερνήσει; Σε καμία περίπτωση. Ο υποψήφιός σας μπορεί να μην τα κατάφερνε και, άρα, η δική σας θέληση δεν θα συμμετείχε στην διαμόρφωση της λεγόμενης θέλησης του λαού. Όμως, ας υποθέσουμε ότι όντως κατόρθωνε να εκλεγεί. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα ήταν αυτός ο άνθρωπος ο κυβερνήτης σας; Ούτε στα όνειρά σας. Θα ήταν απλώς ένας μεταξύ πολλών κι εσείς, στην πραγματικότητα, θα ήσαστε υπό την εξουσία μιάς πλειοψηφίας ανθρώπων, τους οποίους ποτέ δεν εξουσιοδοτήσατε να σας κυβερνήσουν. Αυτή δε η πλειοψηφία –της οποίας τα μέλη έχουν λάβει πολλές διαφορετικές ή αντιτιθέμενες εντολές, ή, καλύτερα, έχουν λάβει μόνο μια γενική εντολή να κυβερνήσουν, χωρίς καμία συγκεκριμένη εξουσιοδότηση– ανήμπορη, ακόμη κι αν το ήθελε, να εξακριβώσει μια ανύπαρκτη θέληση του λαού και να κάνει ευτυχισμένο τον καθέναν, θα έκανε ό,τι ήθελε, ή θα ικανοποιούσε τις επιθυμίες εκείνων που την συγκεκριμένη στιγμή κυριαρχούν σε αυτήν».

Ο Ραούλ Βάνεγκεμ εξηγεί γιατί δεν ψηφίζει:

«Πέρσι, η μικρότερη κόρη μου, γυρίζοντας από το σχολείο μου είπε: «Βρίσκομαι σε μεγάλη αμηχανία. Μου εξήγησαν ότι όλοι έχουν καθήκον να ψηφίζουν. Εν τω μεταξύ, εσύ δεν ψηφίζεις. Εξήγησέ μου γιατί!»

»Είχα, τότε, καλά επιχειρήματα, σήμερα είναι ακόμα καλύτερα.

»Κάποτε οι πολιτικές ιδέες είχαν σημασία στα μάτια των πολιτών και καθόριζαν την εκλογική τους επιλογή. Υπήρχε τότε ένα πολύ ξεκάθαρο όριο ανάμεσα στην αριστερά και τη δεξιά, ανάμεσα στους προοδευτικούς και τους συντηρητικούς. Ήδη όμως από τότε φαινόταν καθαρά ότι οι κοινωνικές κατακτήσεις είχαν κερδηθεί πρώτα απ’ όλα στους δρόμους, με τις εξεγέρσεις, τις απεργίες ή τις μεγάλες λαϊκές διαδηλώσεις. Οι λαϊκοί ρήτορες και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι σοσιαλιστές και «κομμουνιστές» απέδιδαν κατόπιν στον εαυτό τους τα εύσημα και επωφελούνταν για να ασκούν την επιρροή τους στις μάζες. Χωρίς την αποφασιστικότητα των διεκδικητικών κινημάτων δεν θα υπήρχε ούτε μείωση του χρόνου εργασίας, ούτε πληρωμένες διακοπές, ούτε δικαιώματα περίθαλψης, επίδομα ανεργίας, προνόμια που οι πολυεθνικές μαφίες κατεδαφίζουν σήμερα, με τη βοήθεια των κυβερνήσεων της δεξιάς και της αριστεράς.

»Πολύ σύντομα είδαμε το εργατικό κίνημα να γίνεται γραφειοκρατικό. Φάνηκε ότι τα κόμματα και τα συνδικάτα τα απασχολούσε περισσότερο η αύξηση της εξουσίας τους παρά η προστασία ενός προλεταριάτου που μέχρι τη δεκαετία του 1960 υπερασπιζόταν μια χαρά τον εαυτό του. Το κόκκινο έγινε ροζ και το ρόδο φυλλορρόησε. Καθώς ο σοσιαλδημοκρατικός ρεφορμισμός γινόταν καπνός, η απάτη του λεγόμενου «κομμουνιστικού» κινήματος κατέρρεε με τη διάλυση της σταλινικής αυτοκρατορίας, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο σε μια πραγματική αποικιοποίηση των μαζών. Η ανάδυση και η κυριαρχία μιας οικονομίας κατανάλωσης ήρθαν όντως στην κατάλληλη στιγμή να αντισταθμίσουν τα δυσάρεστα αποτελέσματα της απο-αποικιοποίησης που οι λαοί του τρίτου κόσμου είχαν αποσπάσει διά της βίας.

»Ο μύθος της κοινωνίας της ευδαιμονίας, που προπαγανδίζει ο καταναλωτισμός και που καταγγέλθηκε απ’ το Μάη του ’68, αποσυντίθεται σήμερα και συνοδεύει στη χρεοκοπία του τον χρηματιστηριακό καπιταλισμό, που η κερδοσκοπική του φούσκα σκάει και αποκαλύπτει
γύρω μας το κενό που δημιούργησε το τρελό χρήμα, το χρήμα που χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή του σε κλειστό κύκλωμα (όχι χωρίς να γεμίζουν στο διάβα του οι τσέπες των μαφιόζων μπίζνεσμαν και των πολιτικών, που μόλις ξαναεκλεγούν θα συστήσουν λιτότητα).

»Εν τω μεταξύ το σουπερμάρκετ έγινε το πρότυπο της δημοκρατίας: διαλέγουμε ελεύθερα οποιοδήποτε προϊόν, φτάνει να το πληρώνουμε βγαίνοντας. Το σημαντικό για την οικονομία και αυτούς που επωφελούνται είναι να μας κάνουν να καταναλώνουμε οτιδήποτε για να ανεβαίνει ο τζίρος. Μέσα στην πελατειακή πολιτική που μας μαστίζει σήμερα, οι ιδέες δεν έχουν περισσότερη αξία από ένα διαφημιστικό φυλλάδιο. Αυτό που μετράει για τον υποψήφιο είναι να μεγαλώσει την εκλογική του πελατεία, ώστε να πάνε οι δουλειές του καλύτερα για τα εγωιστικά του συμφέροντα.

»Tι θα πει πραγματική δημοκρατία; Μια συνέλευση πολιτών διαλέγει αντιπροσώπους για να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις της, τους δίνει εντολή να την εκπροσωπούν και τους ζητάει να δώσουν λόγο για την επιτυχία ή την αποτυχία της αποστολής τους. Όμως, σε τι θα με κπροσωπούσαν αυτοί που:
–κλέβουν τον δημόσιο πλούτο,
–χρησιμοποιούν τους δασμούς και τους φόρους των μισθωτών και των μικροεπαγγελματιών για να ξελασπώσουν τις καταχρήσεις των μπάνγκστερ,
–διαχειρίζονται τα νοσοκομεία σαν κερδοσκοπικές επιχειρήσεις χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους ασθενείς,
–προωθούν τα σχολεία-στρατόπεδα και κατασκευάζουν φυλακές και κλειστά κέντρα αντί να πολλαπλασιάζουν τα μικρά σχολεία,
–υποστηρίζουν τις μαφίες των αγροτικών προϊόντων που εκτρέπουν τη διατροφή από τη φύση,
–καταστρέφουν τους τομείς προτεραιότητας (μεταλλουργία, υφαντουργία, κατοικία, ταχυδρομεία, μεταφορές, υαλουργία, εργοστάσια αγαθών χρήσιμων στην κοινωνία);

»Απ’ την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά, αυτό που προέχει είναι η αναζήτηση πελατείας, είναι η εξουσία, το ψέμα, η απάτη και τα φούμαρα. Είναι η περιφρόνηση του φουκαρά που ρίχνει στα χαμένα την εμπιστοσύνη του στην κάλπη χωρίς να σκέφτεται τη χολέρα της απογοήτευσης που, καθώς τον οδηγεί εξαγριωμένο στην τυφλή λύσσα, τον προετοιμάζει για τη βαρβαρότητα του «ο καθένας για πάρτη του» και του «όλοι εναντίον όλων».

»Μα, θα πείτε, δεν είναι όλοι οι πολιτικοί διεφθαρμένοι, δεν ξοδεύουν όλοι το χρήμα του φορολογούμενου σε επαγγελματικά ταξίδια, σε έξοδα παραστάσεως, σε διάφορες καταχρήσεις. Μερικοί είναι έντιμοι και αφελείς. Σίγουρα, αλλά αυτοί δεν μένουνε καιρό στην αρένα.

»Εν τω μεταξύ χρησιμοποιούνται για προπέτασμα από τους διψασμένους για εξουσία, τους άρρωστους για κυριαρχία, τους διαχειριστές της εκλογικής φάρσας, τους προαγωγούς ενός ίματζ που κοτσάρουν παντού χωρίς να φοβούνται τη γελοιοποίηση. Ας μην παρεξηγηθώ: αν και η κοινοβουλευτική δημοκρατία σαπίζει όρθια, δεν προτείνω ούτε να την εξαφανίσουμε ούτε να την ανεχθούμε σαν το μη χείρον. Δεν θέλω ούτε το «Βούλωσ’ το!» ούτε το «Μη σταματάς να μιλάς!». Θέλω να ξαναβρεί η πολιτική το αρχικό της νόημα: τέχνη της διακυβέρνησης της πολιτείας. Θέλω μια άμεση δημοκρατία που να πηγάζει όχι από δαρμένους, προδομένους πολίτες που λένε «καλά είμαι εδώ», αλλά από άνδρες και γυναίκες που νοιάζονται να προάγουν παντού την αλληλεγγύη και την πρόοδο του ανθρώπου.

»Όταν τοπικές κοινότητες δρώντας συνολικά –στο πρότυπο των διεθνών ομοσπονδιών– αποφασίσουν την αυτοδιαχείρισή τους και εξετάσουν:
–Με ποιο τρόπο θα προωθηθεί η δημιουργία μορφών δωρεάν ενέργειας προς χρήση όλων.
–Πώς θα ιδρυθεί ένας επενδυτικός συνεταιρισμός που θα χρηματοδοτήσει την οικοδόμησή της.
–Πώς θα τεθεί σε λειτουργία η συλλογική διαχείριση ενός επενδυτικού ταμείου συγκροτημένου με τέτοια χρηματοδοτική συμμετοχή που να καθιστά δυνατή την άρνηση των μικρών και μεσαίων εισοδημάτων να καταβάλλουν τους δασμούς και τους φόρους που επιβάλλει το Κράτος-μπάνγκστερ.
–Πώς θα γενικευθεί η κατάληψη των εργοστασίων και η διαχείρισή τους από τους εργαζόμενους σε αυτά.
–Πώς θα οργανωθεί μια τοπική παραγωγή που θα προορίζεται για κατανάλωση από τις τοπικές και τις ομόσπονδες κοινότητες, ώστε να γλιτώσουμε από τις κομπίνες της αγοράς και να εξασφαλίσουμε σιγά σιγά τη δωρεάν διάθεση των αγαθών επιβίωσης, που καταργεί το χρήμα. (Μην πείτε πως είναι ουτοπία! Αυτό ακριβώς έκαναν το 1936 οι ελευθεριακές κοινότητες της Καταλονίας και της Αραγoνίας, πριν να τις συντρίψουν οι κομμουνιστές.)
–Πώς θα διαδοθεί η ιδέα και η πρακτική αυτού του δωρεάν που είναι το μόνο απόλυτο όπλο απέναντι στο εμπορευματικό σύστημα.
–Πώς θα ευνοηθεί η εξάπλωση των λεγόμενων βιολογικών αγροκτημάτων και η διείσδυσή τους μέσα στις πόλεις.
–Πώς θα πολλαπλασιαστούν μικρές σχολικές μονάδες γειτονιάς, απ’ όπου να έχουν εξοριστεί οι έννοιες του συναγωνισμού, του ανταγωνισμού και της αλληλοσφαγής. Ουτοπικό; Όχι. Στο Μεξικό, στο Σαν Κριστομπάλ, το Πανεπιστήμιο της Γης προτείνει μια δωρεάν εκπαίδευση στους πιο διαφορετικούς τομείς (συν τους παραδοσιακούς: εργαστήρια τσαγκαράδων, μηχανικών, ηλεκτρονικών, σιδηρουργίας, φυσικής καλλιέργειας, μαγειρικής, μουσικής, ζωγραφικής κτλ). Η μόνη απαιτούμενη ιδιότητα είναι η επιθυμία για μάθηση. Δεν υπάρχουν διπλώματα, αλλά ζητιέται από αυτούς «που ξέρουν» να μεταδίδουν δωρεάν και παντού τις γνώσεις τους.
–Πώς θα προικιστούν οι τοπικές κοινότητες με υγειονομικούς σταθμούς, όπου θα μπορεί να εξασφαλίζεται η βασική περίθαλψη με τη βοήθεια αγροτικών και συνοικιακών γιατρών.
–Πώς θα οργανωθεί ένα δίκτυο δωρεάν μεταφορών, που να μη μολύνει.
–Πώς θα τεθεί σε λειτουργία μια ενεργή αλληλεγγύη με στόχο τα παιδιά, τους γέροντες, τους αρρώστους και τους αναπήρους, τα άτομα με νοητικές δυσκολίες.
–Πώς θα φτιαχτούν εργαστήρια καλλιτεχνικής δημιουργίας ανοιχτά σε όλους.
–Πώς θα μετατραπούν τα σουπερμάρκετ σε αποθήκες, όπου τα προϊόντα, τερπνά και ωφέλιμα, θα ανταλλάσσονται με πράγματα ή με υπηρεσίες, με στόχο να εξαφανιστεί το χρήμα και η εξουσία.

»Τότε θα ψηφίσω. Με πάθος!!!»

Ο Ζο ντ’Αξά εξηγεί γιατί ένα έθνος έχει τους εκπροσώπους που του αξίζει:

«ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ:

»Παρουσιάζοντας τον εαυτό μου για τις ψήφους σας, σας οφείλω λίγα λόγια. Εδώ είναι:

»Προέρχομαι από μια παλιά Γαλλική οικογένεια – τολμώ να πω – και είμαι ένα γαϊδούρι από σόι, ένα γαϊδούρι με την καλή έννοια της λέξης: τέσσερα πόδια και μαλλί παντού.

»Το όνομά μου είναι Ανάξιος, ό,τι και οι ανταγωνιστές μου σε αυτόν τον αγώνα.

»Είμαι λευκός, όπως πολλές από τις ψήφους που έχουν ριχτεί και δεν καταμετριούνται, αλλά που τώρα θα ανήκουν σε μένα.

»Η εκλογή μου είναι εξασφαλισμένη.

»Θα καταλάβετε ότι μιλάω ανοιχτά.

»ΠΟΛΙΤΕΣ:

»Ξεγελιέστε. Ειπώθηκε ότι η τελευταία Βουλή, που αποτελείτο από ηλίθιους και απατεώνες, δεν αντιπροσώπευε την πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Αυτό είναι λάθος.

»Αντιθέτως, μια Βουλή που αποτελείτο από βλάκες εκπροσώπους και κομπιναδόρους σας αντιπροσωπεύει ως ψηφοφόρους τέλεια. Μην διαμαρτύρεστε· ένα έθνος έχει τους εκπροσώπους που του αξίζει.

»Γιατί τους ψηφίσατε;

»Είστε ντροπιασμένοι, μεταξύ σας, να παραδέχεστε ότι όσο περισσότερο τα πράγματα αλλάζουν, τόσο παραμένουν τα ίδια· ότι οι εκλεγμένοι λειτουργοί σας σάς κοροϊδεύουν και σκέφτονται μονάχα τα δικά τους συμφέροντα, δόξας ή χρημάτων.

»Τότε γιατί θα τους ψηφίσετε πάλι αύριο;

»Γνωρίζετε πολύ καλά ότι εκείνοι που θα στέλνατε να κάτσουν στα έδρανα θα πουλούσαν το λόγο τους για μια επιταγή και θα έκαναν πάρε-δώσε για δουλειές, θέσεις και γραφεία καπνού.

»Αλλά για ποιους είναι τα γραφεία καπνού, οι θέσεις και αργομισθίες αν όχι για τις Εκλογικές Επιτροπές που πληρώνονται με αυτόν τον τρόπο;

»Οι τσοπάνηδες των Επιτροπών είναι λιγότερο αφελείς απ’ ό,τι το κοπάδι.

»Η Βουλή αντιπροσωπεύει τον κόσμο.

»Ένα κοινοβούλιο ηλιθίων και καπάτσων διαόλων, παλιόβλακων και Ρομπέρ Μακαίρ χρειάζεται για να ενσαρκώσει την ίδια και την αυτή τη στιγμή επαγγελματίες ψηφοφόρους και καταθλιπτικούς εργάτες.

»Και αυτό είστε!

»Σας κοροιδεύουν, καλοί ψηφοφόροι, σας εξαπατούν και σας κολακεύουν όταν σας λένε ότι είστε όμορφοι, ότι είστε η δικαιοσύνη, ο νόμος, η εθνική κυριαρχία, λαός-βασιλιάς, ελεύθεροι άνθρωποι…Δρέπουν τις ψήφους σας και αυτό είναι όλο. Είστε φρούτα για τη συγκομιδή…Αχλάδια.

»Συνεχίζουν να σας ξεγελούν. Σας λένε ότι η Γαλλία είναι ακόμα η Γαλλία. Αυτό δεν είναι αλήθεια.

»Κάθε μέρα που περνά η Γαλλία χάνει κάθε σημασία στον κόσμο, κάθε φιλελεύθερη σημασία. Δεν είναι πλέον ένα έθνος σκληραγωγημένο, ριψοκίνδυνο, που διαδίδει ιδέες, ένας λαός που συντρίβει δόγματα. Είναι η Μαριάν που γονατίζει ενώπιον του θρόνου αυτοκρατών. Είναι κορποραλισμός αναγεννημένος πιο υποκριτικά από ό,τι στη Γερμανία: κουρά κάτω από το πηλήκιο.

»Σας κοροιδεύουν, ποτέ δεν σταματούν να σας κοροιδεύουν. Σας μιλούν για αδελφοσύνη, όταν ο αγώνας για το ψωμί δεν ήταν ποτέ πιο έντονος ή πιο θανάσιμος.

»Σας μιλούν για πατριωτισμό και για τα ιερά μας πατροπαράδοτα—σε εσάς που δεν έχετε τίποτα.

»Σας μιλούν για ακεραιότητα, και εδώ είναι, πειρατές του τύπου, δημοσιογράφοι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα, αφεντικά απατεώνες και εκβιαστές, που τραγουδούν για εθνική τιμή.

»Οι υποστηρικτές της Δημοκρατίας, οι μικροαστικοί, οι τιποτένιοι κύριοι είναι σκληρότεροι απέναντι στους ζητιάνους από ό,τι οι αφέντες των παλιών καθεστώτων. Ζούμε υπό το βλέμμα των επιτηρητών.

»Αποδυναμωμένοι εργάτες, παραγωγοί που δεν καταναλώνουν τίποτα, είναι ικανοποιημένοι με το να ρουφούν υπομονετικά το κόκαλο χωρίς μεδούλι που πετιέται σε αυτούς, το κόκαλο του δικαιώματος ψήφου. Και είναι μονάχα για να λένε ιστορίες, να συμπλέκονται στις εκλογικές συζητήσεις, ώστε να κουνούν τα σαγόνια τους, τα σαγόνια που δεν ξέρουν πλέον πώς να δαγκώνουν.

»Και όταν, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα παιδιά του λαού ξυπνούν από τη νάρκη τους βρίσκονται πρόσωπο με πρόσωπο με το γενναίο στρατό μας όπως στο Fourmies…και η δικαιολογία των όπλων Lebel γεμίζει μολύβι το κεφάλι τους.

»Η δικαιοσύνη είναι ίδια για όλους. Οι αξιότιμοι κλέφτες του Παναμά ταξιδεύουν σε άμαξες και δεν γνωρίζουν το κάρο. Αλλά χειροπέδες σφίγγουν τους καρπούς γερο-εργατών που έχουν συλληφθεί ως αλήτες.

»Η ντροπή της παρούσας στιγμής είναι τέτοια που κανένας υποψήφιος δεν τολμά να υπερασπιστεί αυτήν την κοινωνία. Οι φιλομπουρζουάδες πολιτικοί: συντηρητικοί ή παρτιζάνοι, δημοκρατικές μάσκες ή ψεύτικες μύτες, ανακοινώνουν ότι αν τους ψηφίσεις τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, τα πράγματα θα πάνε καλά. Εκείνοι που έχουν ήδη πάρει τα πάντα από σας ζητούν για ακόμη περισσότερα.

»Δώστε την ψήφο σας, Πολίτες!

»Οι ζητιάνοι, οι υποψήφιοι, οι κλέφτες, οι ψηφοστίφτες όλοι έχουν ένα μοναδικό τρόπο να φτιάχνουν και να ξαναφτιάχνουν το Κοινό Καλό.

»Ακούστε τους καλούς εργάτες, τους κομματικούς κομπογιανίτες· θέλουν να κατακτήσουν εξουσία…προκειμένου να την καταργήσουν καλύτερα.

»Άλλοι επικαλούνται την Επανάσταση, και ξεγελιώνται ενώ ξεγελούν εσάς. Οι ψηφοφόροι δεν θα κάνουν ποτέ την Επανάσταση. Το δικαίωμα ψήφου δημιουργήθηκε ακριβώς για να αποτρέψει την αντρίκια δράση. Ο Σαρλί περνά καλά ψηφίζοντας…

»Κι ακόμη κι αν κάποιο περιστατικό έβγαζε τους ανθρώπους στους δρόμους· ακόμη κι αν μια ομάδα έβγαινε στη δράση ως απάντηση σε αστυνομικές ή στρατιωτικές επιθέσεις, τι θα μπορούσαμε να περιμένουμε από το συνωστιζόμενο πλήθος που βλέπουμε, το δειλό και κουφιοκέφαλο πλήθος;

»Εμπρός! Εμπρός άνθρωποι του πλήθους! Εμπρός, ψηφοφόροι! Στις κάλπες…και σταματήστε να παραπονιέστε. Αρκετά. Μην προσπαθείτε να εμπνεύετε τον οίκτο εξαιτίας της μοίρας που εσείς επιβάλλατε στους εαυτούς σας. Έπειτα μην βρίζετε τους Αφέντες που οι ίδιοι επιβάλλατε στους εαυτούς σας.

»Αυτοί οι αφέντες αξίζουν όσο εσείς, καθώς σας κλέβουν. Πιθανώς αξίζουν περισσότερα: αξίζουν 25 φράγκα τη μέρα, χωρίς να υπολογίζουμε το μικρό κέρδος τους. Και έτσι είναι.

»Ο ψηφοφόρος δεν είναι τίποτα παρά ένας αποτυχημένος υποψήφιος.

»Οι άνθρωποι στον πάτο — με μικρές οικονομίες και μικρές ελπίδες, άπληστοι μικροέμποροι, αργοκίνητοι ντόπιοι λαϊκοί — χρειάζονται ένα μέτριο κοινοβούλιο που θα συγκεντρώνει και θα βγάζει χρήματα από όλα αυτά που είναι ποταπά στο έθνος.

»Έτσι ψηφίστε, ψηφοφόροι! Ψηφίστε! Τα Κοινοβούλια εκπηγάζουν από εσάς. Κάποια πράγματα υπάρχουν, επειδή δεν γίενται διαφορετικά. Φτιάξτε τη Βουλή κατ’ εικόνα σας. Κύων που επιστρέφει εις το ιδίον αυτού εξέρασμα. Γυρίστε στους εκπροσώπους σας….»

Ο Αλμπέρτ Λιμπερτάντ δεν βλέπει αντίθετα ως πρόβλημα το πολιτικό σύστημα αλλά τους ψηφοφόρους:

«Κάτω από τη φόρα ενδιαφερόμενων ατόμων οι πολιτικές επιτροπές ανοίγουν την αναμενόμενη περίοδο των προεκλογικών καυγάδων.

»Ως συνήθως, θα προσβάλλουν ο ένας τον άλλον, θα συκοφαντούν ο ένας τον άλλον, θα πολεμούν ο ένας τον άλλον. Χτυπήματα θα ανταλλάσσονται προς όφελος τρίτων κλεφτών, πάντοτε έτοιμοι να επωφεληθούν από την ηλιθιότητα του πλήθους.

»Γιατί να συμμετάσχετε σε αυτό;

»Ζείτε με τα παιδιά σας σε ανθυγιεινά καταλύματα. Τρώτε — όταν μπορείτε — φαγητό νοθευμένο από την απληστία των λαθρεμπόρων. Εκτεθειμένοι στη φθορά του αλκοολισμού και της φυματίωσης, εξουθενώνεστε απ’ το πρωί ως το βράδυ σε μια δουλειά που είναι πάντοτε ηλίθια και άχρηστη και που δεν κερδίζετε καν απ’ αυτήν. Την επόμενη μέρα ξεκινάτε πάλι απ’ την αρχή, και έτσι πάει ώσπου να πεθάνετε.

»Τίθεται λοιπόν ζήτημα αλλαγής όλων αυτών;

»Πρόκειται να σας δώσουν τα μέσα για να κάνετε πραγματικότητα μια ανθηρή ύπαρξη, εσείς και οι σύντροφοί σας; Σκοπεύετε να είστε φευγαλέοι, να τρώνε, να πίνετε, να αναπνέετε δίχως περιορισμούς, να ερωτεύεστε με χαρά, να ξεκουράζεστε, να απολαμβάνετε τις επιστημονικές ανακαλύψεις και την εφαρμογή τους, να περιορίζετε τις προσπάθειές σας, να αυξάνετε την ευημερία σας. Πρόκειται επιτέλους να ζήσετε δίχως σιχασιά ή αγάπη για τη μεγάλη ζωή, την έντονη ζωή;

»Όχι, λένε οι πολιτικοί που προτείνονται ως υποψήφιοι. Αυτό είναι μονάχα ένα μακρινό ιδανικό… Πρέπει να είστε υπομονετικοί… Είστε πολλοί, αλλά θα έπρεπε επίσης να συνειδητοποιήσετε ​τη δύναμή σας έτσι ώστε να το εγκαταλείψετε στα χέρια των ‘σωτήρων’ σας μία φορά κάθε τέσσερα χρόνια.

»Αλλά τι θα κάνουν αυτοί με τη σειρά τους;

»Νόμους! Τι είναι ο νόμος; Η καταπίεση του μεγαλύτερου αριθμού από μια κλίκα που ισχυρίζεται ότι αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία.

»Σε κάθε περίπτωση, το σφάλμα που ανακοινώθηκε απ’ την πλειοψηφία δεν γίνεται αλήθεια, και μόνο ο απερίσκεπτος υποκλίνεται ενώπιον του νόμιμου ψέματος.

»Η αλήθεια δεν καθορίζεται με ψηφοφορία.

»Αυτός που ψηφίζει δέχεται να ηττηθεί.

»Επομένως γιατί υπάρχουν νόμοι; Επειδή υπάρχει ιδιοκτησία.

»Έτσι είναι απ’ την προκατάληψη της ιδιοκτησίας που όλη η μιζέρια μας, όλοι οι πόνοι μας απορρέουν.

»Έτσι εκείνοι που υποφέρουν από αυτό έχουν συμφέρον να καταστρέψουν την ιδιοκτησία, και έτσι το νόμο.

»Το μόνο λογικό μέσο καταστολής των νόμων είναι το να μην τους φτιάχνουν.

»Ποιός φτιάχνει τους νόμους; Οι κοινοβουλευτικοί αριβίστες.

»Από μια πιο προσεκτική ματιά, δεν είναι συνεπώς μια χούφτα κυβερνώντων που μας συντρίβει, αλλά η απερισκεψία, η ηλιθιότητα του κοπαδιού των εν λόγω προβάτων του Πανούργου που απαρτίζουν τα εκλογικά γελάδια.

»Θα αγωνιστούμε αδιάκοπα για την κατάκτηση της «άμεσης ευτυχίας» παραμένοντας θιασώτες της μόνης επιστημονικής μεθόδου και διακηρύσσοντας από κοινού με τους συντρόφους μας που απέχουν:

»Ο ψηφοφόρος — αυτός είναι ο εχθρός!

»Και τώρα, άιντε στις κάλπες, βόδια.

38 thoughts on “ΕΚΛΟΓΟΡΑΜΑ: Γιατί *δεν* ψηφίζω. 7 επώνυμοι αναρχικοί εξηγούν

  1. Σωστές απόψεις εφ¨όσον το 70% των προβάτων-ψηφοφόρων συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι πρόβατα ή βόδια σε κομματικές στάνες αλλά συνειδητοί πολίτες, με ελεύθερη βούληση και σκέψη.Διαφορετικά το ηλίθιο κομματικό,κοπάδι έστω με μικρή πλειοψηφία και με έναν εξίσου ηλίθιο εκλογικό νόμο θα δώσει την δυνατότητα στούς καραγκιόζηδες, προδότες, σφωγγοκωλάριους της επιχειρηματικοτραπεζικής εξουσίας
    να συνεχίσουν την εξώντωση όλων μας, κατοχυρώνοντας και συνταγματικά την εφαρμογή των μνημονίων.
    Προς το παρόν είμαστε πολύ λίγοι για να κάνουμε εκλογική απεργία.Δεν πρόκειται σας διαβεβαιώ να ιδρώσει κανενός το αυτί. Απλά θα είμαστε ακόμα πιο αδύναμος και εύκολος στόχος.
    Κλείνοντας παραθέτω μια φράση του Ντουρούτι “Όποιος ψηφίσει και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση είναι για εμάς βλαβερός, αλλά το ίδιο βλαβερός είναι και όποιος απόσχει από τις εκλογές και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση.”

    • Πράγματι, έτσι είναι. Απλά εγώ, προσωπικά, θεωρώ πολύ σημαντικό βήμα (αναγκαίο, όχι ικανό) το να μην πάει κανείς να ψηφίσει, έστω κι αν επιλέξει να πάει για μπάνιο (και, όχι, δεν θα χάσουν κανέναν ύπνο τους αν εσύ χάσεις ένα μπάνιο, που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, και 200 μπάνια να χάσεις). ΙΣΩΣ έτσι αναζητήσει κάποια στιγμή άλλους τρόπους πολιτικής συμμετοχής. Με το να πηγαίνει και να εναποθέτει κάθε φορά τις ελπίδες του πότε στη Χρυσή Αυγή, πότε στον Θεοδωράκη, πότε στον Φούφουτο, που θέλει να παρουσιάζεται ως μια νέα πρόταση απέναντι στο παλιό πολιτικό σύστημα, ή μόνο και μόνο για να στηρίξει το “ένα δημοκρατικό δικαίωμα που μας έμεινε”, που έλεγε μια άλλη μια φορά, ε, έτσι, ΣΙΓΟΥΡΑ δεν θα αναζητήσει ΠΟΤΕ άλλους τρόπους πολιτικής συμμετοχής.

  2. Παράθεμα: ΕΚΛΟΓΟΡΑΜΑ : Γιατί δεν ψηφίζω. 6 επώνυμοι αναρχικοί εξηγούν | Mpalothia

  3. Όλοι οι στοχαστές στους οποίους αναφερθήκατε ενδελεχώς, εκφράζουν απόψεις για συγκεκριμένες συνθήκες, συγκεκριμένων εποχών και συγκεκριμένων καταστάσεων. Επίσης, εξέφρασαν τις σκέψεις που παραθέσατε για συγκεκριμένους λόγους εμπνευσμένοι από συγκεκριμένα γεγονότα. Κανένας από αυτούς δεν γενίκευσε εύκολα κανένα από τα σημεία που τόνισε. Αυτός είναι άλλωστε ένας από τους λόγους που οι σκέψεις αυτών των στοχαστών έχουν (και πιστεύω ότι θα εξακολουθήσουν να έχουν για πάρα πολύ καιρό ακόμα) διαχρονική και ακατάβλητη αξία.

    Σε άλλα σημεία των έργων τους, θα βρείτε σκέψεις που να επιβεβαιώνουν την αξία των εξαιρέσεων. Ο Μπακούνιν, για παράδειγμα, επανειλημμένα τόνιζε τη μεταβολή χάριν της διαλεκτικής. Στο βιβλίο που στα Ελληνικά μεταφράστηκε ως ‘Φεντεραλισμός Σοσιαλισμός Αντιθεολογισμός’, αναφέρεται στο αδόκιμο των ανεπιφύλακτων δεσμεύσεων χωρίς δικαίωμα υπαναχώρησης ακόμα και στις Διεθνείς Συνθήκες. Ο Μαλατέστα ήταν τόσο διαλλακτικός και ευπροσάρμοστος σε σημείο που να φαίνεται ότι παραδοξολογούσε. Ενώ δεχόταν την αναγκαιότητα και το αναπόφευκτο της βίας, έλεγε ότι δεν θα πρέπει να εξαφανίσουμε τα παλιά τέρατα δημιουργώντας καινούργια. Ίσως θα σας ενδιέφερε να διαβάσετε το δοκίμιό του ‘Μέσα και σκοποί’.

    Ανέφερα μόνο δυο παραδείγματα. Μπορούν να ειπωθούν πολλά ακόμα. Νομίζω, όμως, ότι στην παρούσα φάση δεν χρειάζονται. Αρκεί να αναλογιστούμε πώς ήταν τα εκλογικά συστήματα στα οποία αναφέρονταν όλοι οι στοχαστές στους οποίους αναφέρεστε. Πιστεύετε ότι θα έγραφαν τα ίδια όλοι οι μεγάλοι αυτοί Αναρχικοί στοχαστές και Επαναστάτες αν αναφέρονταν στις τωρινές εκλογές;

    Θυμηθείτε λίγο την Ιστορία. Πόσοι και ποιοι είχαν δικαίωμα ψήφου τότε; Πώς ήταν οι κοινωνίες τότε; Δεν γνωρίζετε κανέναν αγώνα που έκαναν Αναρχικοί για να πετύχουν καθολικό και ευρύ δικαίωμα ψήφου; Δεν αγωνίστηκαν ποτέ Αναρχικοί για δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες; Δεν αγωνίστηκαν ποτέ Αναρχικοί για δικαίωμα ψήφου σε όσους δεν είχαν ακίνητη περιουσία;

    Ψάξτε λίγο περισσότερο…

    • Γιάννη, ώπα, γιατί τα χαώνεις λίγο.
      Καταρχήν, όλοι εκφράζουμε απόψεις για συγκεκριμένες συνθήκες, συγκεκριμένων εποχών και συγκεκριμένων καταστάσεων. Όλοι εκφράζουμε τις σκέψεις μας για συγκεκριμένους λόγους εμπνευσμένοι από συγκεκριμένα γεγονότα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει σε όλους μας ένας βαθμός γενίκευσης σε ό,τι λέμε. Όταν εκφράζουμε απόψεις ειδικά ηθικού ή πολιτικού περιεχομένου, εκφράζουμε ταυτόχρονα και μια εικόνα της ηθικής και της πολιτικής που θα θέλαμε να είναι γενικά. Οι συγκεκριμένοι αναρχικοί (όχι «στοχαστές») δεν μπορεί να είναι εξαίρεση σε αυτό.
      Το ότι στο ‘Φεντεραλισμός Σοσιαλισμός Αντιθεολογισμός’ ο Μπακούνιν αναφέρεται στο αδόκιμο των ανεπιφύλακτων δεσμεύσεων χωρίς δικαίωμα υπαναχώρησης ακόμα και στις Διεθνείς Συνθήκες και ότι ο Μαλατέστα ενώ δεχόταν την αναγκαιότητα και το αναπόφευκτο της βίας, έλεγε ότι δεν θα πρέπει να εξαφανίσουμε τα παλιά τέρατα δημιουργώντας καινούργια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γενίκευαν και στο θέμα της εξουσίας ή της επανάστασης ή του Κράτους, σε κομβικά δηλ. θέματα. Μην τρελαθούμε! Όταν ο Μπακούνιν για παράδειγμα λέει στην ‘Παρισινή Κομμούνα και στη ιδέα του Κράτους’ ότι «ενάντια στις κακοτυχίες υπήρξε και παραμένει τώρα μια μόνο θεραπεία: η Κοινωνική Επανάσταση» ή ότι «είμαι συνειδητός υποστηρικτής της οικονομικής και κοινωνικής ισότητας» ή όταν ο Μαλατέστα γράφει στο ‘Χωρίς εξουσία’ ότι «κάθε μορφή κυβέρνησης δε χρησιμεύει παρά μόνο για να προστατεύει τις προνομιούχες τάξεις», αυτό νομίζεις ότι είναι μια θέση που χωράει διαλλακτικότητα;

      Δεν ξέρω αν το ότι δεν γενίκευαν εύκολα είναι ο λόγος που οι σκέψεις τους έχουν διαχρονική και ακατάβλητη αξία και δεν υπάρχει αποκλειστικά ένας λόγος που είναι διαχρονικοί. Εγώ αντίθετα δεν πιστεύω ότι είναι αυτός ο λόγος αλλά δεν είναι το θέμα μας αυτό εδώ.
      Το ‘Μέσα και σκοποί’ δεν είναι αντιπροσωπευτικό και είναι άσχετο με την κουβέντα μας.
      Τα εκλογικά συστήματα στα οποία αναφέρονταν, από άποψη ουσίας δεν διέφεραν καθόλου από τα σημερινά. ΦΥΣΙΚΑ και θα έγραφαν τα ίδια όλοι οι μεγάλοι αυτοί Αναρχικοί στοχαστές και Επαναστάτες αν αναφέρονταν στις τωρινές εκλογές. Αν δεν έγραφαν τα ίδια, σε αυτά τα κομβικά σημεία, τότε, απλά, δεν θα ήταν «Αναρχικοί» «στοχαστές» και «Επαναστάτες» και εμείς δεν θα τους αναφέραμε εδώ. Απλά!
      Μια χαρά θυμόμαστε την Ιστορία τότε. Και λίγο και πολύ. Τι σχέση έχει πόσοι και ποιοι είχαν δικαίωμα ψήφου τότε και πώς ήταν οι κοινωνίες με το καθαυτό θέμα της αντιπροσώπευσης; Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. Για να αναφέρουμε κι εμείς ένα παράδειγμα, ο Ρουσσώ πότε έζησε, ξέρεις; Όταν έγραφε για τους Άγγλους ότι «οι Άγγλοι νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι μία μέρα στα πέντε χρόνια», όταν κάνεις άλλος δεν είχε κοινοβούλιο και όταν δεν υπήρχαν ούτε ΜΜΕ, ούτε δημοσκοπήσεις, ούτε εκλογικοί νόμοι, ούτε τίποτα να επηρεάζει και να καθορίζει εν πολλοίς ακόμα και το ίδιο το αποτέλεσμα της κάλπης, νομίζεις ότι αυτό απέχει πολύ από τη σημερινή πραγματικότητα;
      Προφανώς και οι Αναρχικοί δεν έκαναν κανέναν τέτοιο αγώνα που αναφέρεις. Μάλλον εσύ ψάξου λίγο περισσότερο σχετικά με τους αναρχικούς γιατί τα έχεις μπερδεμένα λίγο στο μυαλό σου.

  4. Σωστοί και παλι οι παπουδες Μπακούνιν και Μαλατεστα. Πουθενα ομως δεν λενε μη πατε να ψηφίσετε. Θα ήταν σαν να ελεγαν στους εργατες: Μη παρετε το ξεροκόμματο πυ σας δεινουν γιατι αφου δεν κανετε επανάσταση τωρα καλύτερα να πεθάνετε της πείνας

    • (Άκυρο τελείως το παράδειγμα!)
      Απ’ τα παραπάνω δηλ. εσύ βλέπεις ότι δίνουν επιχειρήματα υπέρ του να πας να ψηφίσεις!!!

      (Τί να πούμε; Τελικά το αίσθημα της υποτακτικότητας είναι ΠΑΑΑΑΡΑ πολύ βαθιά ριζωμένο! Πρέπει πολύ δουλειά να γίνει ακόμα)

  5. Πρωτ’ απ’ όλα, αδυνατώ να κατανοήσω γιατί οι Αναρχικοί δεν μπορούν να είναι ταυτόχρονα και στοχαστές. Δεν ξέρω γιατί το θεωρείτε διλληματική έννοια.

    Σε ό,τι αφορά στις θέσεις των Αναρχικών στοχαστών τους οποίους αναφέρετε, σαφώς και χωράει διαλλακτικότητα όπως μπορείτε να κατανοήσετε και μόνη/-ος σας αν διαβάσετε (και) τα συμφραζόμενα των προτάσεων τις οποίες παραθέτετε. Όμως, αυτό είναι δευτερεύον διότι φαίνεστε να μην έχετε κατανοήσει τι είπα για τον Μαλατέστα. Επαναλαμβάνω λοιπόν: Έγραψα ότι ο Μαλατέστα ήταν διαλλακτικός σε σημείο να αγγίζει την παραδοξολογία όταν ενώ αποδέχεται την αναγκαιότητα και το αναπόφευκτο της φυσικής βίας, λέει ότι δεν είναι καλό να δημιουργήσουμε νέα τέρατα για να εκδιώξουμε τα παλιά. Αναφέρθηκα στο ‘Μέσα και σκοποί’ διότι είναι από τα πλέον ευσύνοπτα κομμάτια που δείχνουν το εύρος του διαλεκτικού στοχασμού. Δεν κατανοώ γιατί το θεωρείτε άσχετο. Σας ρωτώ, λοιπόν, γιατί είναι άσχετο;

    Δεν ανέφερα πουθενά ότι «υπάρχει αποκλειστικά ένας λόγος που είναι διαχρονικοί.» Άρα δεν ξέρω πού το διαβάσατε. Σας ρωτώ, λοιπόν, πού το διαβάσατε;

    Ρωτώ και κάτι άλλο. Γράψατε ότι: «Τα εκλογικά συστήματα στα οποία αναφέρονταν, από άποψη ουσίας δεν διέφεραν καθόλου από τα σημερινά.» Είστε βέβαια/-ος;

    «Από άποψη ουσίας δεν διέφεραν καθόλου από τα σημερινά» συστήματα στα οποία δεν είχαν δικαίωμα ψήφου οι γυναίκες; «Από άποψη ουσίας δεν διέφεραν καθόλου από τα σημερινά» συστήματα στα οποία δεν είχαν δικαίωμα ψήφου όσοι δεν είχαν ακίνητη περιουσία, όπως στην Αγγλία την εποχή του Rousseau, την οποία αναφέρετε;

    Κλείνοντας, πιστεύω ότι οι Αναρχικοί έκαναν αγώνες για το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, για το δικαίωμα ψήφου σε όσους δεν είχαν ακίνητη περιουσία, για το δικαίωμα ψήφου στις νεότερες ηλικίες.

    Επειδή κάνατε τον κόπο και διαθέσατε χρόνο για το προηγούμενο σχόλιό μου, επιτρέψτε μου να εκφράσω και την απορία μου για τη δυσφορία σας. Γιατί θα έπρεπε να ταυτίζονται οι απόψεις μας; Γιατί δεν θα έπρεπε ακόμα και να διαφωνήσω μαζί σας αν πίστευα ότι έτσι εξυπηρετείται η αλήθεια;

    Για να ακολουθήσω τον ειρμό της σκέψης σας (και) σε άλλο σχόλιο, γιατί οι διαφωνίες που εξέφρασαν και άλλες/-οι φίλες/-οι φανερώνουν «αίσθημα υποτακτικότητας»; Γιατί απάδουν σε μια ex cathedra Αναρχική Ορθοδοξία ή οποιασδήποτε άλλης μορφής Διευθυντήριο; Γιατί αποκλείετε την αγαθή προαίρεση όσων σχολίασαν τα γραφόμενά σας;

    Κλείνω ευχαριστώντας σας για το χρόνο που διαθέσατε για μένα.

    • Το γιατί οι Αναρχικοί δεν μπορούν να είναι ταυτόχρονα και στοχαστές. καταρχήν τώρα το είπες έτσι. Στην αρχή τους ανέφερες ΜΟΝΟ ως «στοχαστές» (δες την πρώτη λέξη της πρώτης σου ανάρτησης) γι’ αυτό και διαφώνησα.

      Διαλλακτικότητα χωράει στις θέσεις τους για την εξουσία, το Κράτος, την κυβέρνηση, την επανάσταση κτλ.????
      Συγγνώμη, αλλά μετά απ’ αυτό τι να πω??
      Άσε τον Μαλατέστα και τη βία. Εδώ έχεις βασικές ελλείψεις κατανόησης σε κομβικά θέματα.
      Και άλλο «διαλλακτικό» άλλο «διαλεκτικό»
      Άσχετο γιατί το θέμα της βίας δεν είναι τόσο βασικό, κομβικό θέμα όσο το ζήτημα της εξουσίας ή του Κράτους για παράδειγμα. Ξέρω πολλούς αναρχικούς να είναι κατά της βίας αλλά δεν ξέρω ΚΑΝΕΝΑΝ αναρχικό, ούτε σήμερα, ούτε τον 19ο αι. ούτε σε όλη την Ιστορία να ήταν διαλλακτικός απέναντι στην εξουσία ή το Κράτος/Κυβέρνηση (αν είναι με αυτά τα κομβικά ζητήματα τότε προφανώς και δεν είναι αναρχικός). Αν μου λες τώρα ότι όλοι αυτοί ήταν διαλλακτικοί απέναντι στην εξουσία….τι να πω….τότε δεν έχεις καταλάβει τι γίνεται. Αυτό είναι το άσχετο.

      Όχι, δεν είπες «υπάρχει αποκλειστικά ένας λόγος που είναι διαχρονικοί.» Εγώ το είπα αυτό. Εσύ είπες «Αυτός είναι άλλωστε ένας από τους λόγους που οι σκέψεις αυτών των στοχαστών έχουν διαχρονική και ακατάβλητη αξία».

      Όσο για τα εκλογικά συστήματα που ρωτάς…. ΧΑΧΑ.. Α-Π-Ο-Λ-Υ-Τ-Ω-Σ!! Θα ήθελα πολύ να σε έβλεπα να υποστηρίζεις το αντίθετο, ότι δηλ. τα εκλογικά συστήματα τότε και τώρα έχουν αλλάξει ως προς την ουσία τους. Και ουσία δεν είναι το αν ψήφιζαν ή όχι οι γυναίκες αλλά το ότι εκλογές, είτε τον 19ο αι. είτε τον 21ο είναι το ίδιο πράγμα, να χορηγούμε το χρόνο της ζωής μας για να μας διορθώσουνε τη δυστυχία κάποιοι άλλοι και να μην θέλουμε να την πάρουμε στα χέρια μας.
      Μπερδεύεις μάλλον τις λέξεις όπως διαπίστωσα και παραπάνω

      Στο ζήτημα των αγώνων δεν χωράνε απόψεις του τύπου «εγώ πιστεύω», δεν είναι φιλοσοφικό θέμα, είναι καθαρά ιστορικό. Αν θεωρείς ότι έκαναν, παράθεσέ μας πού και πότε έκαναν αγώνες οι αναρχικοί για το δικαίωμα ψήφου σε όσους δεν είχαν ακίνητη περιουσία, να το μάθουμε και εμείς

      Γιατί ποιος είπε ότι πρέπει αναγκαστικά να ταυτίζονται οι απόψεις μας?? Αλλά γιατί όταν διαφωνούμε πρέπει να νιώθουμε δυσφορία?? Πρέπει δηλ. πάντοτε να συμφωνούμε χάριν της ευφορίας??? Η ευφορία δηλ. είναι το βασικό κριτήριο?? ΠΡΟΦΑΝΩΣ και να διαφωνήσεις μαζί μας αν πίστευες ότι έτσι εξυπηρετείται η αλήθεια, κανείς δεν το απαγόρευσε. Όπως προφανώς δεν είμαστε υποχρεωμένοι να συμφωνήσουμε και εμείς.
      Αλλά ποια αλήθεια εξυπηρετείται όταν δεν έχεις καταλάβει βασικά πράγματα σχετικά με τους αναρχικούς, όταν λες ότι οι αναρχικοί ήταν διαλλακτικοί απέναντι στο ζήτημα της εξουσίας ή του Κράτους και της Κυβέρνησης?? Βασικά πράγματα.

      Και όταν πας και ψηφίζεις, όταν πας και εξουσιοδοτείς κάποιον να είναι πάνω απ’ το κεφάλι σου και να μιλάει αντί για σένα, όταν υποτάσσεσαι σε αυτό το σύστημα της αντιπροσώπευσης και πας και το υπηρετείς και το νομιμοποιείς έτσι, αυτό τι εκφράζει αν όχι υποτακτικότητα; Δηλ. δεν καταλάβατε ΤΙΠΟΤΑ απ’ τα γραφόμενα των παραπάνω αναρχικών που βάλαμε??? Και το τελευταίο, το γιατί απάδουν σε μια ex cathedra Αναρχική Ορθοδοξία ή οποιασδήποτε άλλης μορφής Διευθυντήριο δεν καταλαβαίνω που κολλάει.

      Εμείς ευχαριστούμε για τη συζήτηση.

  6. Δεν πειράζει που δεν καταλάβατε. Όπως φαίνεται από τα σχόλια, έχουν καταλάβει όσοι διάβασαν το συμπίλημα και τα σχόλιά σας.

    Στην Ελλάδα, δύσκολα περνάνε πλέον κυπατζίδικες συνταγές, ειδικότερα σ’ εμάς τους παλιότερους.

    Εκτός από modus tollens και modus ponens, δείτε τι σημαίνει petition principii, ignoratio elenchi, και μετά συνεχίστε τις σοφιστείες σας.

    Θα είναι ωραιότερο όταν κάποτε τα πούμε επώνυμα από το σωστό βήμα. Να είστε σίγουροι γι’ αυτό. Προς το παρόν, χαίρετε και ίσως κάνω τον κόπο να ξαναπεράσω από το site σας. Είκοσι πέντε χρόνια μετά · και στην Ελλάδα, ίδια τα κωλόπαιδα της κυπ…

    • Πσσσςςς… μας έκανες τη μούρη κρέας τώρα! Κάτι πιο πρωτότυπο απ’ αυτό με την κυπ δεν έχετε να πείτε?? Πάλιωσε κι αυτό μαζί με τις απόψεις σου.
      Τράβα αλλού που ήρθες να μας το παίξεις εδώ δάσκαλος, παππού.
      Και όπως λέει ο Αλμπέρτ Λιμπερτάντ, άιντε τώρα στην κάλπη κι εσύ βόιδι!

      Υ.Γ. Μην κάνεις τον κόπο να ξαναπεράσεις από το site μας. Δεν αφορούν εσένα αυτά που γράφονται εδώ μέσα. Αναρχικούς αφορούν.

      • Δεν είχα καμία πρόθεση να κάνω καμιά «μούρη, κρέας». Θα πάω, λοιπόν, μαζί με άλλα «βόδια» σαν τον Noam Chomsky στην κάλπη. Γιατί δεν παραθέτετε και τις δικές του απόψεις περί εκλογών; Φοβάστε όσο και τις αντίστοιχες για τη Βενεζουέλα;

        4ος όροφος της ΓΑΔΑ… Παλιώσατε και σας μάθαμε.

      • ΧΑΧΑ…έλα ρε μπαγάσα, ξέρεις και τους ορόφους??? Για να τους ξέρεις κάτι θα ξέρεις.

        Γιατί να παραθέσουμε και τις απόψεις του Chomsky; Ο γκουρού της αναρχίας είναι και εμείς οι “πιστοί” να υποκλινόμαστε ενώπιον σε καθετί που λέει??? Όποιες απόψεις γουστάρουμε παραθέτουμε, όποιες απόψεις χτυπάνε μια χορδή μέσα μας. Δεν υποκλινόμαστε μπροστά σε καμιά αυθεντία. Αυτή είναι η διαφορά μας με τη δική σου αντίληψη της «Αναρχίας» και όλων εσάς των προβάτων.

  7. Παράθεμα: Ενδιαφέρον επίκαιρο κείμενο.

  8. Το συνονθύλευμα επιλεκτικών κειμένων και με ηθελημένο τρόπο , που αναπαράγει το συγκεκριμένο άρθρο , προκειμένου να ενισχύσει την άποψη του με επιχειρήματα (λογικότατο κάθε ένας το κάνει) είναι παραπλανητικό , και καταντάει τελικά τελικά μια άποψη που μπορείς να την χαρακτηρίσεις από μηδενιστική εως ανιστόρητα επιλεκτική.
    Ο μπακούνιν ας πούμε δεν ήταν ενάντια στην εκπροσώπηση. Γι αυτό αποτέλεσε μάλιστα μέλος της 1ης διεθνούς. (Διεθνή ένωση εργατών) Πίστευε λοιπόν στην εκπροσώπηση μέσω σωματείων και ομοσπονδιών και ενώσεων αυτών.
    Επίσης θα πρέπει να εξετάζουμε στην κάθε συγκυρία το τι καθορίζει μια ψήφος και τι διακυβεύει. Δεν μπορεί σήμερα κανένας να παίζει με την εξαθλίωση της κοινωνίας της εργασίας και να κάνει τον επαναστάστη εκ του ασφαλούς από καναπεδία και fb.
    Ο αγώνας δίνεται καθημερινά στον δρόμο , στις απεργίες , στις πορείες , στις εξεγέρσεις. Όλες αυτές τις κινητοποιήσεις δηλαδή που συμμετέχει ΔΥΣΤΥΧΩΣ μόνο συγκεκριμένο κομμάτι του κόσμου μας , και το παραπάνω κείμενο στην εισαγωγή του το εξισώνει με το κομμάτι του συστήματος.
    Αν μου βρεί ο αρθρογράφος ένα βιβλίο από τα 16 που έγραψε ο μπακούνιν να εξισώνει με τόσο πρόχειρο και χυδαίο τρόπο τον κόσμο που αντιδρά και μάχεται για συλλογικές κατακτήσεις των πλατιών στρωμάτων της εργασίας, με τα κομμάτια του συστήματος τότε θα φάω σελίδα σελίδα κάθε βιβλίο του.
    Και καλώς ή κακώς ο Μπακούνιν καλούσε και σε μια κοινωνική εξέγερση.Αποτελούσε μια πολιτική πρωτοπορία και προσωπικότητα που μαχόταν καθημερινά για τις ιδέες του. Δεν τα έγραφε μόνο. Τα έκανε κιόλας.

    Σήμερα ποια είναι αυτή η πολιτική πρωτοπορία που να καλεί την ημέρα των εκλογών να πάμε να σηκώσουμε τις κάλπες και να εξεγερθούμε?????Να ρίξουμε αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα με επαναστατικές διαδικασίες????
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΜΙΑ..
    Άρα η κλήση για άκυρο-λευκό και δεν ψηφίζω (και κάνω μπανάκι στην παραλία η σαπίζω για πολλοστή φορά στο μαξιλάρι του καναπέ μου) σόρρυ αλλά ούτε επαναστατική είναι , ούτε του Μπακούνιν είναι.

    Σαφώς και ο κάθε νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει ότι η ψήφος, των στρωμάτων της κοινωνίας που πιστεύουν σε ιδανικές κοινωνίες ισονομίας δεν μπορεί να είναι ιδεολογική . Σε συνθήκες αστικής δημοκρατίας εφόσον πιστεύεις στην επανάσταση δεν μπορεί να είναι ιδεολογική μια ψήφος.
    Όμως οι επαναστάτες πιστεύουν στην στρατηγική και στην τακτική. Και η ψήφος στην δεδομένη συγκυρία μπορεί να είναι θέμα τακτικής. Πολύ περισσότερο από την αποχή που σε καλεί να κάτσεις στα αυγά σου.
    Όταν θα βγει η πολιτική πρωτοπορία που θα σε καλεί σε αποχή και ταυτόχρονα και σε εξέγερση θα μιλάμε σε άλλη βάση.

    • Καθόλου παραπλανητικό δεν είναι. Παραπλανητικό θα ήταν αν στηριζόταν σε ελλιπή ή μεμονωμένα στοιχεία προκειμένου να υποστηρίξει μια άποψη. Αν νομίζεις ότι η αντι-εκλογική άποψη εντός των αναρχικών είναι μια εξαίρεση, απλά έχετε πλήρη άγνοια ή, το χειρότερο, είστε ημιμαθείς και η ημιμάθεια είναι πολύ χειρότερο από την αμάθεια.
      Και επειδή ο Μπακούνιν ήταν μέλος της 1ης διεθνούς, αυτό σημαίνει ότι… ενέκρινε τις εκλογές! Ό,τι να ‘ναι! Αν δεν το ξέρεις, μάθε ότι ο Μπακούνιν αποχώρησε από την 1η διεθνή επειδή αντιτάχθηκε με τη συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές εκλογές που υποστήριζε ο Μαρξ. Αν δεν το ξέρεις. Μην λέτε λοιπόν Ο,ΤΙ ΝΑ’ ΝΑΙ !!
      Επίσης, όχι, δεν θα εξετάσουμε στην κάθε συγκυρία το τι καθορίζει μια ψήφος και τι διακυβεύει. Όποιος θέλει να νομιμοποιήσει οικειοθελώς αυτό το σύστημα της αντιπροσώπευσης τού να μιλάει και να αποφασίζει κάποιος άλλος αντί για εμάς, να πάει να το νομιμοποιήσει – άλλωστε το σύστημα της αντιπροσώπευσης έχει ανάγκη τη βλακεία του λαού για να στηρίζει πάνω της όλους τους θριάμβους του. Εμείς συμμέτοχοι δεν θα γίνουμε και δεν θα στηριξουμε αυτό το σύστημα με καμιά ψήφο μας! Εσείς κάντε το κι ύστερα ελάτε να το παίζετε «αντισυστημικοί» και να αναρωτιέστε γιατί ο παπάς που ψηφίσατε σήμερα βγήκε μεθαύριο στριπτιτζού!
      Και όχι. Θα πάρει στα σοβαρά την εξαθλίωση της κοινωνίας της εργασίας και θα κάνει τον επαναστάτη… ψηφίζοντας!!! Να χαρώ εγώ «επαναστατικές» απόψεις!!
      Εσύ ο ίδιος εξισώνεσαι με το κομμάτι του συστήματος με αυτά που λες, όταν λες ότι από τη μία μεριά ο αγώνας δίνεται καθημερινά στον δρόμο, στις απεργίες , στις πορείες , στις εξεγέρσεις και από την άλλη τρέχεις οικειοθελώς να νομιμοποιήσεις αυτό το σύστημα. Τέτοια τρικυμία εν κρανίω μόνο σε κάτι «ό,τι να ‘ναι» αριστεριστές το έχουμε δει. Την εισαγωγή λοιπόν περίμενες??
      Και ο Μπακούνιν δεν ήταν ΚΑΘΟΛΟΥ μια πολιτική πρωτοπορία ούτε επεδίωκε να είναι τέτοια. ΈΛΕΟΣ!! Πετάτε μπαρούφες όταν επικρατεί τόση μεγάλη σύγχυση στο κεφάλι σας και μπερδεύετε τη βούρτσα με την άλλην!

      Και άμα μου λες ότι περιμένεις μια πολιτική πρωτοπορία που να σας καλέσει σε εξέγερση…… τι να πω!! Απλά κουνάω το κεφάλι μου απογοητευμένα!! Δούλος είναι αυτός που περιμένει κάποιον άλλον να τον ελευθερώσει.
      Αν έχεις για επαναστατική το να αγωνίζεστε καθημερινά στον δρόμο, στις απεργίες , στις πορείες , στις εξεγέρσεις και μετά να τα εξαργυρώνεται όλα αυτά στην κάλπη, τότε σίγουρα η κλήση για άκυρο-λευκό και δεν ψηφίζω τέτοια δεν είναι!

      Η ψήφος στην δεδομένη συγκυρία μπορεί να είναι θέμα τακτικής?? Μπράβο πρόβατά μου!! Πηγαίντε και ψηφίστε τους κι ύστερα καθίστε και βρίζετέ τους!

      Μα ήδη μιλάμε σε άλλη βάση. Εμείς δεν πιστεύουμε σε καμιά πρωτοπορία και δεν περιμένουμε κανέναν άλλον να έρθει να μας απελευθερώσει ούτε πιστεύουμε σε καμιά «επανάσταση» μέσω των εκλογών. Εμείς είμαστε υπέρ της αντίληψης, δεν μας ενδιαφέρει τι κάνει ο οχτρός, μόνο. Μας ενδιαφέρει τι κάνουμε εμείς. Από κει αρχίζουν τα πράγματα. Έχουμε τοποθετήσει και τις ερωτήσεις λάθος. «Τι ΘΑ ΓΙΝΕΙ», «Ποιος ΘΑ ΚΑΝΕΙ». Δι’ αντιπροσωπεύσεως ΔΕΝ γίνονται όλα. Ας πούμε, σεξ δι’ αντιπροσωπεύσεως δεν υπάρχει. Αφόδευση δι’ αντιπροσωπεύσεως δεν υπάρχει. Καταπολέμηση της δίψας δι’ αντιπροσωπεύσεως δεν υπάρχει, ούτε καταπολέμηση της πείνας δι’ αντιπροσωπεύσεως. Δεν μπορείς να τρως εσύ για λογαριασμό μου.
      Αν εσείς πάτε στην κάλπη και ψηφίζετε την ανελευθερία σας επειδή χαμογελάει καταπληκτικά ο Τσίπρας και επειδή είναι πολύ ωραίος ο Ποτάμης και συγκινηθήκατε και μετά με ένα χαμόγελο και ένα σακίδιο η ελευθερία πάει με τις χειροπέδες δεμένη…. τι να σου κάνουν οι 6 αναρχικοί?? Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από αναρχικούς.

      • Για τον Μπακούνιν σου έδειξα με το πιο απλό ιστορικό παράδειγμα ότι είναι με την εκπροσώπηση. Δεν μπορείς να μου συγκρίνεις την συγκυρία σε ένα άλλο εντελώς δομημένο κράτος μια εντελώς άλλη εποχή με την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα. Και ο Μπακούνιν με τον Μαρξ διαφώνησε σε πολύ πιο κεφαλαιώδη ζητήματα από τις εκλογές αν δεν τα ξέρεις κάτσε διάβασε να ξεστραβωθείς και μην γράφεις εσύ ΟΤΙ ΝΑ ΝΑΙ!!

        Εκ του προχείρου μια ωραία ανάλυση από αναρχικό site (http://eleftheriakos.gr/marx-mpakoynin-kai-koinonikos-metashimatismos)

        Διάβασε καλά τι σου έγραψα πριν ξεκινήσεις την επίθεση και την παπαρολογία για απάντηση.Η ερμηνεία πάνω σε κομμάτια που σου έχουν πιπιλήσει είναι προχειράντζα απολιτίκ. Και μην επιτίθεσαι με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς αν τελειώνουν τα επιχειρήματα σου, γιατί με αναγκάζεις να απαντάω σαν εσένα και δεν θέλω.
        Η ψήφος είναι θέμα στρατηγικής και πρακτικής , ακριβώς για τον λόγο ότι σε συνθήκες δημοκρατίας και τα σωματεία θα αναπτυχθούν προς ταξική κατεύθυνση και οι φοιτητικοί σύλλογοι θα πάρουν τα πάνω τους.
        Ο Μαρξ που είμαι σίγουρος ότι επίσης δεν έχεις διαβάσει κανένα βιβλίο του είπε ότι σε συνθήκες δικτατορίας και καταπάτησης δημοκρατικών δικαιωμάτων και προσωπικών ελευθεριών η ταξική πάλη συρρικνώνεται. Πόσο πιο επίκαιρο σήμερα που δεν ανοίγει ρουθούνι?????
        Νεκρωμένα σωματεία , νεκρωμένοι φοιτητικοί σύλλογοι , νεκρωμένο φοιτητικό και εργατικό κίνημα.
        Στις συγκεντρώσεις κατά του μνημονίου μαζευόμασταν 500.000 διαδηλωτές το 2011 και το 2012.
        Στο 1ο μεσοπρόθεσμο άλλοι τόσοι. Το 2006-2007 κάναμε πορείες μεγαλειώδεις και πετυχαίναμε κατακτήσεις ουσιαστικές ως φοιτητικό κίνημα. Τώρα ΤΙ????? Τώρα περνάνε μεσοπρόθεσμο , πέρασαν πολυνομοσχέδιο έκτρωμα και δεν άνοιξε μύτη. 500 γραφικοί μαζευτήκαμε όλοι κι όλοι. Έχεις καταλάβει τι γίνεται??Είσαι κομμάτι της κοινωνίας της εργασίας και κάθεσαι και γράφεις μια τέτοια μπαρουφολογία?????
        Επαναστάτες εκ του ασφαλούς θες να δημιουργήσουμε?? Έλα λοιπόν ρε μάγκα να πάρουμε τα όπλα εσύ που είσαι τόσο επαναστάτης και που μας καλείς σε αποχή.. Όχι αποχή και να πας να πίνεις ούζα όμως..
        Κάλεσε εκείνη την μέρα σε μια πορεία να πάρουμε τις κάλπες και να μην φύγουμε από το Σύνταγμα παρά μόνο μέχρι να αφήσουμε τα κόκκαλα μας κι εγώ θα κάνω αποχή και θα είμαι εκεί μαζί σου, έτοιμος όχι απλά να παλέψω μαζί σου αλλά και να σε προστατέψω από κάθε κίνδυνο.
        Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από αναρχικούς κι ακόμα περισσότερο από αριστερούς.
        Αν από την απάντηση μου εσύ κατάλαβες ότι είμαι με τις εκλογές λυπάμαι αλλά καλύτερα να πάω να μιλήσω σε καναν τοίχο. Πιο πολλά θα ακούσει και θα θέλει να καταλάβει.
        Και επειδή είσαι και πολύ αναρχικός μάθε ότι ένας από τους πιο εξτρεμιστές αναρχικούς ο Νετσάγιεφ που που και αυτός με την σειρά του διαφώνησε με τον Μπακούνιν ήταν υπέρμαχος οποιασδήποτε τακτικής για να πετύχει τον σκοπό του. Κάθε μέσο είναι θεμιτό (από την αυτοθυσία, τον φανατισμό και την πειθώ μέχρι το ψέμα και τον καταναγκασμό) υποστήριζε.

        Τώρα αν ο Μαρξ , ο Μπακούνιν και ο Νετσάγιεφ είναι άσχετοι και είμαστε σχετικοί εμείς που ψάχνουμε 3 ωρα το βράδυ να δούμε ποιος την έχει μεγαλύτερη τι να σου πω. Γι αυτό δεν υπάρχει κίνημα σε κάνενα επίπεδο. Γιατί το πρόβλημα το έχουμε εμείς οι ίδιοι.

      • Άντε πάλι. Κόλλησε η βελόνα. Μα πώς είναι με την εκπροσώπηση αφού αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο άφησε πίσω του την 1η διεθνή?? Ποιος συγκρίνει ρε φίλε την τότε συγκυρία με την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα???? Για τις εκλογές μιλάμε, ΕΛΕΟΣ!!! Και αν πιστεύεις εσύ ότι είναι διαφορετική η ουσία των εκλογών τότε και σήμερα, θα ήθελα πολύ να σε έβλεπα να το επιχειρηματολογείς. Αν αυτό δεν είναι κεφαλαιώδες ζήτημα τότε πιο είναι?? Ο,ΤΙ χωρίζει του αναρχικούς από τους αριστερούς είναι το ζήτημα της αντιπροσώπευσης.
        Ποιο θέμα στρατηγικής και πρακτικής και πράσινα άλογα είναι η ψήφος??? Γιατί η ψήφος μάζευε τους 500.000 στο Σύνταγμα??? Αντιθέτως, η ψήφος είναι αυτή που απέσυρε όλο αυτόν τον κόσμο από τους δρόμους. Μάλλον εσείς δεν έχετε καταλάβει τι γίνεται, ότι ΟΛΟΣ αυτός ο κόσμος απορροφήθηκε από τις εκλογές και καπελώθηκε και εξαργυρώθηκε εκλογικά από εσάς τους αλήτες του συνδικαλιστές. Είδαμε και τις κατακτήσεις σας ως «φοιτητικό κίνημα», που μόλις αφορούσε ένα θέμα που μπορούσατε να το εκμεταλλευτείτε πολιτικά και εκλογικά ή όταν σας έβαλαν χέρι στη συμμετοχή σας στη διοίκηση των Ιδρυμάτων…. χαλάσατε τον κόσμο! Τώρα ούτε μια συνέλευση δεν μπορείτε να στεριώσετε. Στα πανεπιστήμια είμαστε κι εμείς και βλέπουμε τι γίνεται.
        Όχι, επαναστάτες εκ του ασφαλούς δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε. Επαναστάτες εκ του ασφαλούς είστε ΗΔΗ!
        Εξτρεμιστής αναρχικός ο Νετσάγιεφ??????????? Ό,ΤΙ ΝΑ ‘ΝΑΙ!!! Τι άλλο θα ακούσουμε εδώ μέσα!!
        Και o Νετσάγιεφ προφανώς και ήταν υπέρ της μακιαβελλικής οπτικής «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Εμείς αντιθέτως δεν συμφωνούμε με την ΚΑΜΙΑ με αυτό το πράγμα. Εμείς θεωρούμε ότι τα μέσα και ο σκοπός θα πρέπει ΠΑΝΤΑ να συμβαδίζουν, θα πρέπει να έχουν την ίδια ουσία το ίδιο περιεχόμενο και τα μέσα να είναι οι φορείς εκείνων των αξιών και των αρχών τις οποίες και πραγματώνει ο σκοπός όταν και αν επιτευχθεί.
        Εν ολίγοις, αυτή είναι η ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά μας. Εσείς αντιμετωπίζετε όλες αυτές τις προσωπικότητες ως αυθεντίες. Τον Μαρξ, τον Μπακούνιν κτλ. Εμείς δεν τους αντιμετωπίζουμε διαφορετικά απ’ ό,τι αντιμετωπίζουμε τον τάδε σύντροφο στη δείνα κατάληψη ή στέκι. Δεν είμαστε «πιστοί», δεν υποκλινόμαστε ενώπιον κανενός Μαρξ και κανενός Μπακούνιν. Αντιπαρατιθέμεθα με τις ιδέες τους, τις αποδεχόμαστε όταν αναπτύσσουν συμπαθητικές εντυπώσεις στο μυαλό μας, αλλά τις απορρίπτουμε όταν δεν χτυπούν καμιά χορδή μέσα μας. Απέχουμε πολύ από το να κατέχουμε την τυφλή πίστη όλων εσάς των αριστερών ή των κομμουνιστογενών «αναρχικών», που πιστεύετε κάτι επειδή ο Μαρξ ή ο Μπακούνιν το είπε, και που έχετε μια κατήχηση της οποίας οι παράγραφοι θα ήταν ιερόσυλο να αμφισβητηθούν.

        Και στο κάτω κάτω τι καθόμαστε τόσες ώρες και συζητάμε τσάμπα??? Εδώ σας λέμε μην βάζετε κανέναν πάνω από το κεφάλι σας και πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και εσείς.. ΟΧΙ, εκεί! Νομίζετε ότι ο Τσίπρας θα σας κάνει Βενεζουέλα και ότι είναι ο Δαβίδ απέναντι στον Γολιάθ, και ότι η Ευρώπη είναι κρεμασμένη από πάνω σας για να σωθεί.
        Τραβάτε ψηφίστε ρε βόδια!! Γεμίσαμε «αναρχικούς» και «επαναστάτες»!! Αλλά τουλάχιστον μην προσπαθείτε να βρείτε άλλοθι στους αναρχικούς στοχαστές για τη στάση σας. Λάθος χτυπήσατε!

        Εδώ θα είμαστε πάντα να αποκαλύπτουμε τη δουλικότητά σας!

  9. Όχι μόνο στους ορόφους αλλά και στο γραφείο του Αρχηγού σου έχω πάει. Αν σου το επέτρεπαν οι ανώτεροί σου, θα ήξερες με ποιον αντάλλαξες απόψεις.

    Έχετε ακούσει ποτέ την έννοια «Αναρχοσυνδικαλισμός»; Οι Αναρχικοί Συνδικαλιστές δεν εκλέγουν αντιπροσώπους; Οι αντιπρόσωποί τους, δεν ασκούν εξουσία;

    Η Επανάσταση είναι ή δεν είναι κατάληψη της εξουσίας με την επιβολή ισχυρότερης εξουσίας των εξεγερμένων;

    Πριν τον Ισπανικό εμφύλιο, είχαν ποτέ δικαίωμα ψήφου οι γυναίκες;

    Έχετε ακούσει το όνομα William Godwin αφού μελετάτε (και) τους κλασικούς; Γνωρίζετε τι είχε πει για τους ακτήμονες της Αγγλίας; Έχετε συγκρίνει τις θέσεις του με αυτές του John Locke; Τι ήταν ο Goodwin; Επηρέασαν ή δεν επηρέασαν οι ιδέες του τη μέθοδο των εκλογών; Πώς είχαν χαρακτηρίσει κλασικοί του Αναρχισμού τις ιδέες του Goodwin;

    Έχετε σπουδάσει τίποτα ή περιμένετε απ’ τους ινστρούκτορες της Σχολής Αξιωματικών να σας πουν τι είναι η Αναρχία και ο Κομμουνισμός;

    Ως «παππούς», δικαιούμαι να σας δώσω και μια συμβουλή: Μην διαβάζετε τα επισημασμένα έντυπα που σας μοιράζει η «υπερεσία» για τον Ισπανικό Εμφύλιο στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Καρφώνεστε… Ακόμα και με πολιτικά, σας καταλαβαίνουμε.

    Ορίστε και κάποια links από τον Chomsky και τον Zinn για τις εκλογές:
    http://warisacrime.org/node/37039

    Θυμηθείτε ό,τι σας είπα για επώνυμη ανταλλαγή απόψεων. Να είστε σίγουροι ότι θα γίνει.

    Μέχρι τότε, περαστικά!

    • Έλα ρε??? Έχεις και θέση εκεί μέσα???

      Α, τώρα όλως τυχαίως το εκλογικό το περιόρισες σε μια συγκεκριμένη τάση!

      Φυσικά και επανάσταση ΔΕΝ είναι κατάληψη της εξουσίας με την επιβολή ισχυρότερης εξουσίας των εξεγερμένων!! Κοιμάσαι και ονειρεύεσαι μια Επανάσταση τύπου Συνταγματαρχών??
      Δεν ξέρω αλλά μάλλον σε λάθος σάιτ έχεις μπει εσύ!!

      «Πριν τον Ισπανικό εμφύλιο, είχαν ποτέ δικαίωμα ψήφου οι γυναίκες; »
      «Έχετε ακούσει το όνομα William Godwin αφού μελετάτε (και) τους κλασικούς; Γνωρίζετε τι είχε πει για τους ακτήμονες της Αγγλίας; Έχετε συγκρίνει τις θέσεις του με αυτές του John Locke;»
      Τι πίνει εσύ και δεν μας δίνεις??

      Όχι, περιμέναμε από έναν καμένο σαν και σένα να μας πει τι είναι Αναρχία και τι Κομμουνισμός!!

      Χεστήκαμε τι λέει ο Zinn και όλοι οι αριστεριστές για τις εκλογές!!

      Να είμαστε σίγουροι ότι θα γίνει η επώνυμη ανταλλαγή απόψεων?? Γιατί, θα πεις εκεί στον 4ο όροφο της ΓΑΔΑ που τους ξέρεις να μας εντοπίσουν??

      Λοιπόν, μπατσάκο, τον Π*ΥΛΟ από δω μέσα, μην εντοπίσουμε εμείς από πού εκπέμπει η IP σου, που σε εμάς φαίνεται.

  10. Λυπάμαι πραγματικά για την τροπή που πήρε αυτή η συζήτηση.
    Θεωρώ ότι ο Γιάννης προσπαθεί να φτάσει στην Αναρχία και αυτό μπορεί να πάρει μια Ζωή.
    Η Αναρχία είναι τρόπος σκέψης, τρόπος και στάση ζωής, είναι κατάκτηση για όποιονδήποτε να μπορεί να
    προσπαθεί για την Αναρχία και ας του πάρει μια ολόκληρη ζωή.
    Παρεμπιπτόντως η άποψη » ΙΣΩΣ έτσι αναζητήσει κάποια στιγμή άλλους τρόπους πολιτικής συμμετοχής᾽᾽ ‘
    σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει αναρχική άποψη.

    • Ο «Γιάννης» στο μόνο που προσπαθεί να φτάσει είναι στο διάολο! Αν πήρες εσύ ό,τι έγραφε στα σοβαρά…. Απλά καταχράστηκε τη φιλοξενία μας. Θα μπορούσε να είχε πάρει τον π*υλο νωρίτερα, που βγήκε να μας το παίξει αναρχικός δάσκαλος από τα ΒΠ.

      Στα σοβαρά τώρα.
      Δεν διεκδίκησα δάφνες της μίας και αυθεντικής αναρχικής άποψης. Εγώ απλά λέω ότι το να μην εναποθέτεις τις ελπίδες σου σε κανένα κόμμα και σε κανέναν κερατά, μπορεί ίσως να σε κάνει να σκεφτείς κάποια στιγμή πώς αλλιώς μπορείς να συμμετάσχεις στην πολιτική ζωή. Το να πας να ψηφίζεις κάθε φορά και να είσαι αναπαυμένος ύστερα ότι έκανες αυτό που έπρεπε, πολιτικά, ΣΙΓΟΥΡΑ δεν θα σε κάνει ΠΟΤΕ να αναζητήσεις άλλους τρόπους πολιτικής συμμετοχής.

      Αυτό που μας έκανε ΤΡΟΜΕΡΗ εντύπωση μετά από τη δημοσίευση αυτού του άρθρου, είναι το να υπάρχει τόσο απεγνωσμένη υποστήριξη των εκλογών από… «αναρχικούς»!! Μα από «αναρχικούς»???

    • Άσε ρε φίλε που σε αφήνουμε και γράφεις και μιλάς κιόλας! Έρχεται ο καθένας και προκαλεί κι ύστερα το ρίχνουμε στο «αναρχικό» όταν αντιμετωπίζει τις συνέπειες. Ρε δεν τα αφήνετε αυτά τα σάπια??

  11. Κωλόπαιδα της κυπ είναι. Βεβαιωθήκαμε πριν λίγες ώρες από σχόλιο που δεν εμφάνισαν. Αυτό το «από τα ΒΠ» τα πρόδωσε.

    Βρίσκουν τις ip και κάνουν αρχείο. Μπατσάκια είναι που περνάνε γραμμή, φακελώνουν κι όταν τα ξεβρακώνουν, εκφοβίζουν και απειλούν.

  12. Κάποιοι επιμένουν να καταχρώνται τη φιλοξενία εδώ μέσα. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δημοσιεύουμε και να ανεχόμαστε τις συκοφαντίες του κάθε περιφερόμενου ψευτόμαγκα και «επαναστάτη» του πληκτρολογίου, απλά δεν κρύβουμε τίποτα για να μην δημιουργούνται εντυπώσεις και να μη νομίσει κανείς ότι και καλά δίνουμε τόση αξία σε αυτά που λένε ώστε να τα κρύβουμε επειδή και καλά αποκαλύπτουν τη μεγάλη αλήθεια. Εσένα από πάνω δηλαδή («Κάποιος»), κανονικά, σε άλλες ιστοσελίδες θα σου είχαν δώσει πούλο. Αλλά δεν σε κόβουμε για να μην νομίσει κανείς ότι δίνουμε τόση αξία σε αυτά που λες. Όλα βέβαια έχουν ένα όριο. Από κει και πέρα ό,τι γουστάρουμε θα κάνουμε στο μπλογκ μας, δεν υποχρεώσαμε κανέναν να μας διαβάζει ή να κάνει «follow», και ο καθένας ας κρίνει.

    Υ.Γ.1 Και κάποιοι που εκτοξεύουν απειλές εναντίον μας –που τους ανεχτήκαμε και εξακολουθούσαμε να συζητάμε μαζί τους ενώ μας είχαν ήδη συκοφαντήσει βαριά– να μαζευτούνε τους ξαναλέμε! Αν δεν τους αρέσει, τα κουβαδάκια τους και σ’ άλλη παραλία και να μην φυτρώνουν εκεί που δεν τους σπέρνουν!

    Υ.Γ.2 Και ΕΛΕΟΣ με τα χεράκια από κάτω!! Νομίζετε ότι καταφέρνετε κάτι??

  13. Ανέκαθεν η διαφορά του μαρξιστή με του αναρχικού ήταν ότι ο μαρξιστής βλέπει την εργασία ως δρόμο για την επανάσταση ενώ ο αναρχικός βλέπει την εργασία ως εχθρό. Σεβαστές και οι 2 απόψεις και δεν έχει σημασία ποια θα δικαιωθεί στο τέλος ΑΝ ποτέ δικαιωθεί.
    Το θέμα είναι σε αυτή την πορεία των αγώνων ο ένας να σέβεται τους αγώνες του άλλου και την πορεία του. Οι αφορισμοί , οι μηδενισμοί , η απολυτότητα εκατέρωθεν δεν βοήθησε ποτέ κανέναν και ακόμα περισσότερο ποτέ το κίνημα.
    Το πιο βασικό επίσης και για τους 2 είναι αυτό που δηλώνουν ότι υποστηρίζουν να προσπαθούν καθημερινά να το ψηλαφίζουν με την πορεία ζωής τους. Θέλει κότσια για να ανήκεις στην τάξη που θες να υποστηρίζεις.
    Και αν θες ηθελημένα να ανήκεις θέλει διπλά κότσια.
    Κανείς δεν περισσέυει από τον αγώνα. Καθένας έχει την δική του στρατηγική ακόμα και στις εκλογές και το πως τις χρησιμοποιεί. Εϊτε με αποχή , είτε με λευκό , είτε με συμμετοχή , είτε στρατηγικά και τακτικά για να πετύχει κάποιον σκοπό.
    Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από κανένα κίνημα αν δεν αλλάξουμε οι ίδιοι. ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ & ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ αντί να τους τρώμε μαζί σφαζόμαστε μεταξύ μας. Κάπου εμείς κάνουμε λάθος αδέρφια.
    Καλό αγώνα και καλή δύναμη σε όλους μας

    • Καλά, οι διαφορά δεν είναι μόνο αυτή. Είναι διαφορές ουσίας και όχι λεπτομερειών. Το βλέπουμε και από τα παραπάνω σχόλια.
      Από κει και πέρα, «ο καθείς και τα όπλα του» που λέει ο ποιητής – βασικά δεν είναι ότι σεβόμαστε τους αγώνες του άλλου (του αριστερού) και την πορεία του, μας είναι τελείως αδιάφορες – ενίοτε και εχθρικές! Αλλά αυτό το χαριτωμένο παραμυθάκι, ΟΛΟΙ μαζί στο «κίνημα» και Αριστεροί & Αναρχικοί μαζί, χεράκι-χεράκι, είναι μια τελείως ανώριμη συζήτηση και είναι μια μέθοδος για να μην γίνεται πολιτική συζήτηση με πολιτικούς όρους. Η ταξική συνείδηση είναι πολιτικός όρος. Το γιατί δεν πάμε όλοι μαζί πλατεία δεν είναι πολιτικός όρος. Εμείς δεν κατεβαίνουμε στο δρόμο για να κάνουμε μπούγιο (και «500.000» και «1.000.000»). Κατεβαίνουμε στο δρόμο για να εξωθούμε συγκρουσιακά τα πράγματα στα άκρα, να οξύνουμε τις συγκρούσεις των διαφόρων αγωνιζόμενων κοινωνικών κομματιών με το Κράτος και την αστυνομία, να ωθήσουμε τους αγωνιζόμενους ανθρώπους να ξεπεράσουν τα θεσμικά πλαίσια, τα συνδικάτα, τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, όλους αυτούς τους χειραγωγούς, που για μας είναι εχθροί της ανθρώπινης ελευθερίας, να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Όπως έλεγε και μια παροιμία, αλίμονο στον άνθρωπο αν ήξερε το βόδι τη δύναμή του. Αλίμονο στα συστήματα όλα, αν ξέραν οι άνθρωποι τη δύναμή τους. Αλλά αν δεν θεωρείς τον εαυτό σου αναρχικό και θεωρείς ότι με το να κατέβεις να φωνάξεις κάτι θα γίνει, με τις φωνές δεν βγαίνει τίποτα. Η αναρχία είναι πράξη, δεν είναι θεωρία. Όποιος νομίζει ότι η αναρχία είναι θεωρία, μπορεί να κάτσει σε κανένα «επαναστατικό» καφενείο ή στα καπνισμένα αμφιθέατρα και να λέει ιστορίες για αγρίους.
      Για μας όχι ως συμμάχους δεν μπορούμε να δούμε τους αριστερούς, ως εχθρούς τους βλέπουμε, όπως βλέπουμε ως εχθρούς όλους στο κρατικιστικό τόξο. Και πες το αφορισμό, μηδενισμό, απολυτότητα, πες το ό,τι θες. Για μας αυτό που λες εσύ, το γιουσουρούμ, το όλοι μαζί, το που τελειώνει ο αναρχικός και που αρχίζει ο χίπις, ο αριστερός ή ο μηδενιστής, είναι ανωριμότητα. Πάνε αυτά. Τώρα ο καθένας διαλέγει στρατόπεδο.
      Σε ΚΑΝΕΝΑ ενιαίο κίνημα δεν είμαστε με τους μαρξιστές και τους κομμουνιστές και θεωρούμε πραγματικά ότι ΠΟΛΛΟΙ περισσεύουν από αυτόν τον αγώνα τον αντικρατικό και αντικαπιταλιστικό, ΠΑΑΑΡΑ πολλοί!! Του αναρχικού κινήματος του έχουν κάνει τρομακτική ζημιά οι αριστεροί και οι αριστεριστές. Γιατί δεν έχουν καταλάβει ότι αναρχία δεν είναι διαβάζω βιβλία, είναι μεντάλιτι. Ο καθένας ας έχει τη δική του στρατηγική και ας κάνει ό,τι γουστάρει. Μην μπλέκει όμως πατάτες με πορτοκάλια και προσπαθεί να βρει άλλοθι στη δική του ανώριμη ή «ό,τι να ‘ναι» στάση απ’ τους αναρχικούς. Λάθος πόρτα χτύπησε! Και όχι, το είτε με αποχή , είτε με λευκό , είτε με συμμετοχή , είτε στρατηγικά και τακτικά για να πετύχει κάποιον σκοπό, αυτό το μακιαβελικό ο σκοπός αγιάζει τα μέσα δηλαδή, και ο Νετσάγιεφ αναρχικός, αλλού!! Όπως είπαμε και παραπάνω, εμείς θεωρούμε ότι τα μέσα και ο σκοπός θα πρέπει ΠΑΝΤΑ να συμβαδίζουν, θα πρέπει να έχουν την ίδια ουσία το ίδιο περιεχόμενο και τα μέσα να είναι οι φορείς εκείνων των αξιών και των αρχών τις οποίες και πραγματώνει ο σκοπός όταν και αν επιτευχθεί. Και σε όλους αυτούς που γοητεύονται από την νετσαγιεφική «επαναστατικότητα» και τον Νετσάγιεφ, έχουμε να τους πούμε αυτό: ο Λένιν τον θεωρούσε πρότυπο επαναστάτη! Από κει και πέρα ο νοών νοείτω!

  14. Παράθεμα: ΕΚΛΟΓΟΡΑΜΑ: «ΓΙΑΤΙ *ΔΕΝ* ΨΗΦΙΖΩ»-7 ΕΠΩΝΥΜΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΞΗΓΟΥΝ | ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΜΕΣΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

  15. Δε θα σχολιάσω ή συζητήσω τις θέσεις της αρχικής ανάρτησης, ακριβώς διότι, όπως διάβασα στα σχόλια, το site απευθύνεται σε αναρχικούς. Άρα δεν πρόκειται για χώρο συζήτησης απόψεων, ούτε ταιριάζει το «αναρχικοί εξηγούν – μέσο ενημέρωσης», αφού δε νοείται να το εξηγούν κ να ενημερώνουν τους ίδιους αναμεταξύ τους που ήδη τα γνωρίζουν κ τ’ ασπάζονται.
    Παρόλ’ αυτά, η τελευταία φράση του άρθρου, σε αντίθεση με τη δήλωση του σχολιαστή πιο κάτω, διαφωνεί με τη θέση πως το site απευθύνεται σε αναρχικούς, εφόσον αναφέρεται με προστακτική σ’ αυτούς που ψηφίζουν ως «βόδια».
    Προφανώς δηλ. οι θέσεις είναι τόσο παγιωμένες, αντιμετωπίζουν αφ’ υψηλού κ απαξιώνουν εκ των προτέρων οποιαδήποτε διαφωνία, που είναι ανώφελο να σχολιάσεις τις θέσεις της ανάρτησης.

    Κι ενώ δεν ανήκω σε κανένα χώρο απολύτως, κ ενώ έχω εφαρμόσει κ τα δυο, την «επιλογή» της αποχής επί μακρά σειρά ετών, αλλά κ την «επιλογή» της ψήφου- κι ενώ έχω πάρει γεύση από αυτοοργάνωση, αναρωτιέμαι συχνά γιατί ενώ σε αρκετά-όχι όλα- θέματα συμφωνώ με τις θέσεις, αυτή η αντίφαση συμπεριφοράς που μόλις εξήγησα, με κάνει ν’ απορρίπτω όλη τη φιλοσοφία του συγκεκριμένου κινήματος. Κι αναρωτιέμαι, αν εφαρμόζοντας αυτή τη νοοτροπία σε μια συνέλευση αυτοοργάνωσης, όποιος πρόκειται να διαφωνήσει, τον αντιμετωπίζουμε a priori ως βόδι, πώς αυτή η νοοτροπία διαφέρει από φασιστικές, κοντόφθαλμες κ κολλημένες νοοτροπίες. Εκεί χάνονται κ τα επιχειρήματα κ τα κίνητρα κ οι προθέσεις.

    Κι αυτό το σχόλιο μου, αφορά στον τρόπο έκφρασης κ τη διαχείριση επικοινωνίας των εκάστοτε θέσεων μέσα σε μια κοινωνική ομάδα, όχι το πολιτικό ποιόν του εκάστοτε συγγραφέα/σχολιαστή προσωπικά ή κανενός απ’ τα μέλη της παραπάνω συζήτησης, δεν μπορώ ν’ αναφερθώ a priori σε κανέναν που δε γνωρίζω, ακριβώς για τους λόγους που ανέφερα μόλις.

    • Τα έχεις λίγο μπερδέψει… Το site απευθύνεται σε όλον τον κόσμο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει όλες τις απόψεις όλου του κόσμου αλλά τις απόψεις των αναρχικών-αντιεξουσιαστών προς όλον τον κόσμο. 2ον Φυσικά και νοείται να εξηγούμε και να ενημερωνόμαστε αναμεταξύ μας αφού δεν κατέχουμε τη μία και μόνη αλήθεια, και η αναζήτηση και η έρευνα είναι συνεχώς μια καταπλητική περιπέτεια – ειδικά όταν φέρνουμε στο προσκήνιο άγνωστες απόψεις αναρχικών-αντιεξουσιατών συντρόφων μας περασμένων εποχών. Η συζήτηση προφανώς εδώ είναι ανοιχτή σε όλους – αν δεις δεν έχουν κοπεί ούτε απόψεις φασιστών – αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι θα κάνουμε σκόντο στις απόψεις μας ή δεν θα τις εκφράσουμε άφοβα. Το τι είναι τώρα οι απόψεις είναι στην κρίση του καθενός. Και σεβαστή η προσωπική σου άποψη για τον τρόπο έκφρασης και διαχείρισης της επικοινωνίας σε αυτήν τη συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα. Χωρίς να έχουμε το αλάθητο θεωρούμε ότι τη διαχειριζόμαστε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και χωρίς να κόβουμε και να ράβουμε απαντήσεις αναγνωστών (πέραν από μερικές «απόψεις» που είναι απλά βρισιές και απειλές) τη συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα αν θες. Αυτό όμως ξαναλέμε δεν επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο εκφράζουμε τις απόψεις μας – μια και αυτό στο πλαίσιο ακόμα και αυτής της σάπιας αστικής δημοκρατίας – είναι προσωπικό δικαίωμα του καθενός. Είναι οι απόψεις μας (ακόμα και αυτές οι ελλιπείς), είναι διακριτές και ο καθένας τις κρίνει και τις δέχεται ή όχι. Δεν καταλαβαίνουμε πού είναι το πρόβλημα???? Πουθενά δεν ακούγονται οι απόψεις των αναρχικών-αντιεξουσιαστών, κι εδώ που είναι ένα μέσο έκφρασης της άποψής τους ΚΑΙ εδώ θα τις αλλοιώσουμε????

      • Εγώ δεν τα έχω μπερδέψει καθόλου. Δική σας δήλωση παραθέτω απ’ τα σχόλια της ανάρτησης :

        » Μην κάνεις τον κόπο να ξαναπεράσεις από το site μας. Δεν αφορούν εσένα αυτά που γράφονται εδώ μέσα. Αναρχικούς αφορούν. »

        Τώρα, όσον αφορά στην απάντησή σας σχετικά με το κατά πόσο ωφελεί να τα συζητάτε μεταξύ σας : «Φυσικά και νοείται να εξηγούμε και να ενημερωνόμαστε αναμεταξύ μας αφού δεν κατέχουμε τη μία και μόνη αλήθεια, και η αναζήτηση και η έρευνα είναι συνεχώς μια καταπλητική περιπέτεια – ειδικά όταν φέρνουμε στο προσκήνιο άγνωστες απόψεις αναρχικών-αντιεξουσιατών συντρόφων μας περασμένων εποχών»

        θα σας απαντήσω κ πάλι με δικά σας λόγια :
        «Αλλά ποια αλήθεια εξυπηρετείται όταν δεν έχεις καταλάβει βασικά πράγματα σχετικά με τους αναρχικούς, όταν λες ότι οι αναρχικοί ήταν διαλλακτικοί απέναντι στο ζήτημα της εξουσίας ή του Κράτους και της Κυβέρνησης?? Βασικά πράγματα.»
        Τελικά το ζήτημα της εξουσίας /Κράτους/Κυβέρνησης/ψήφου είναι βασικό για το κίνημα ή άγνωστες απόψεις περασμένων εποχών;

        Δε μ’ ενδιαφέρει να τραβήξουμε τη συζητήσουμε σε μάκρος, προσωπικά ξέρω ακριβώς πού συμφωνώ κ πού διαφωνώ με συστήματα-κινήματα πάσης φύσεως, μια επισήμανση ήθελα να κάνω :
        Είναι άλλο το δικαίωμα του να λες ό,τι θέλεις κι άλλος ο τρόπος που το λες. Μπορώ κ μιλώ, δε σημαίνει γυρίζω κ προσβάλω, βρίζω π.χ. Επειδή δηλ. έχουμε το δικαίωμα έκφρασης, εδώ ή οπουδήποτε, μπορούμε να καταπατάμε το δικαίωμα του συνομιλητή; Η δημοκρατία, όπως κ η ελευθερία δεν έρχεται μόνο με δικαιώματα, αλλά κ με ευθύνες. Η γραμμή είναι λεπτή, αλλά ξεκάθαρη. Όλοι έχουμε άποψη, αλλά όταν εκ των προτέρων «κρίνεις» τη θέση του συνομιλητή σου, το πράγμα ξεφεύγει απ’ την ηθική της ελευθερίας στο αντίθετο άκρο. Αν ακόμα δεν καταλαβαίνετε πού είναι το πρόβλημα κ θεωρείτε πως αυτό που χρειάζεστε ως χώρος έκφρασης είναι να εκτονώνεστε με «ζώα», «γίδια», «βόδια» κλπ, αλλιώς «αλλοιώνεστε», μην έχετε αξίωση να συζητήσει κανείς παρακάτω – επί της ουσίας. Αυτά είναι συμπεριφορές γηπέδου κ κλειστόμυαλος τρόπος έκφρασης κ δε βοηθούν καθόλου τις θέσεις σας, μάλλον θυμίζουν τις θέσεις που κράζετε.
        Εγώ σταματώ εδώ. Σκεφτείτε το λίγο παραπάνω, κερδισμένοι θα βγείτε ~

      • Μάλλον εσύ είσαι αυτή που δεν έχει διάθεση για καμιά συζήτηση. Και απαντάμε και μεις με τα δικά σου λόγια:
        «Δε μ’ ενδιαφέρει να τραβήξουμε τη συζητήσουμε σε μάκρος, προσωπικά ξέρω ακριβώς πού συμφωνώ κ πού διαφωνώ με συστήματα-κινήματα πάσης φύσεως, »
        Voilà!!!!
        Δεν πείθεις…. άστο!
        Αν έχεις κάποια συγκεκριμένη παρατήρηση πάνω σε αυτά που γράφουμε, ορίστε! Από γενικολογίες έχουμε χορτάσει

        Πιάνεις μία πολύ συγκεκριμένη περίπτωση και χαρακτηρίζεις ΟΛΗ την κοινωνική ομάδα, που ο συγκεκριμένος είχε μπει εξαρχής εδώ μέσα μόνο και μόνο για να «την πει» και να προκαλέσει. Απέναντι σε τέτοια άτομα απαντάμε και μεις αντίστοιχα. Όπως στρώσεις κοιμάσαι. Έχουμε βαρεθεί από τέτοια άτομα, που μπαίνουν εδώ μέσα μόνο και μόνο για να «την πούνε», να το παίξουνε δάσκαλοι, να αλοιώσουνε εν τέλει την αναρχική μας άποψη.
        Θα συνεχίσουμε απρόσκοπτα από το 2006 να δημοσιεύουμε την αναρχική-αντιεξουσιαστική άποψη, ακόμα και με τα σφάλματά της, τα λάθη της, της υποκειμενικότητές της.
        Σε όποιον δεν αρέσει μπορεί να πατήσει το «x» επάνω δεξιά.
        Δεν θέλουμε να βγούμε κερδισμένοι. Γιατί ούτε κάποιο κέρδος έχουμε απ’ αυτό, από διαφημίσεις, ούτε κάποιο όφελος ούτε επιδιώκουμε να αποκτήσουμε κοινό, likes, ψηφοφόρους…
        Την καλησπέρα μας !!

  16. Παράθεμα: ΕΚΛΟΓΟΡΑΜΑ: «ΓΙΑΤΙ *ΔΕΝ* ΨΗΦΙΖΩ»-7 ΕΠΩΝΥΜΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΞΗΓΟΥΝ… « απέραντο γαλάζιο

  17. Παράθεμα: ΕΚΛΟΓΟΡΑΜΑ: Γιατί *δεν* ψηφίζω. 7 επώνυμοι αναρχικοί εξηγούν | πέμπτο κύμα

  18. Παράθεμα: ΕΚΛΟΓΟΡΑΜΑ: «ΓΙΑΤΙ *ΔΕΝ* ΨΗΦΙΖΩ»-7 ΕΠΩΝΥΜΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΞΗΓΟΥΝ… | Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s