Δίχως σκοπό

Ένα διαχρονικό κείμενο του Zo d’Axa από το 1895.

«Περίμεντε ένα λεπτό, τότε,» λέει ο κόσμος, «ποιος είναι ο σκοπός τους

Και ο καλοπροαίρετος ερωτών κρύβει ένα ανασήκωμα των ώμων νεύοντας ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι ανυπάκουοι στις μεταχειρίσεις, τους νόμους και τις απαιτήσεις της σημερινής κοινωνίας, και οι οποίοι παρόλα αυτά δεν επιβεβαιώνουν κάποιο πρόγραμμα.

«Σε τι ελπίζουν;»

Αν τουλάχιστον αυτοί οι αρνητές δίχως ιδεολογία είχαν τη δικαιολογία να είναι φανατικοί. Και όχι, η πίστη δεν θέλει πλέον να είναι τυφλή. Συζητούν, σκοντάφτουν, αναζητούν. Θλιβερή τακτική! Αυτοί οι ακροβολιστές του κοινωνικού αγώνα, αυτοί οι άνευ σημαίας είναι τόσο αποκλίνωντες ώστε να μην διακηρύσσουν ότι έχουν τον τύπο για τη συνολική πανάκεια, τη μια και μοναδική! Ο Mangin ήταν πιο εύστροφος

«Και σας ερωτώ: τι επιδιώκουν για τον εαυτό τους

Ας μην μιλάμε καν για αυτό. Δεν επιδιώκουν εντολές, θέσεις ή αντιπροσωπείες οποιουδήποτε είδους. Δεν είναι υποψήφιοι. Τότε τι; Μην με κάνετε να γελάσω. Έχουν την κατάλληλη περιφρόνηση, μια περιφρόνηση αναμιγμένη με συμπόνια.

Κι εγώ υπέφερα από αυτή την υποεκτίμηση.

Υπάρχουν μερικοί από μας που πιστεύουν ότι μόλις και μετά βίας μπορούμε να διαβλέψουμε τις μελλοντικές αλήθειες.

Τίποτα δεν μας συνδέει με το παρελθόν, αλλά το μέλλον δεν έχει ακόμα γίνει ευκρινές.

Και έτσι συνεχίζουμετόσο παρεξηγημένοι όσο οι ξένοιτο ίδιο εδώ όσο και εκεί, παντού είμαστε ξένοι.

Γιατί;

Επειδή δεν θέλουμε να απαγγείλουμε νέες κατηχήσεις, και ιδίως δεν θέλουμε να προσποιούμαστε ότι πιστεύουμε στο αλάθητο των δογμάτων.

Θα χρειαζόμασταν να κατέχουμε μια ποταπή μορφή εφησυχασμού για να παραδεχτούμε μια ομάδα θεωριών δίχως επιφύλαξη. Και δεν είμαστε τόσο αυτάρεσκοι. Δεν υπήρξε Αποκάλυψη. Κρατάμε τον ενθουσιασμό μας παρθένο για ένα ζήλο. Θα έρθει;

Και ακόμη κι αν η τελευταία περίοδος μας διαφεύγει, δεν αμελούμε το έργο μας. Η εποχή μας είναι μια μεταβατική εποχή, και ο ελεύθερος άνθρωπος έχει το ρόλο του να παίξει.

Η εξουσιαστική κοινωνία είναι απεχθής σε εμάς, και ετοιμάζουμε το πείραμα μιας ελευθεριακής κοινωνίας.

Αβέβαια τα αποτελέσματά της, εμείς παρόλα αυτά ποθούμε για την προσπάθεια, την αλλαγή.

Αντί να λιμνάζουμε σε αυτόν τον γηρασμένο κόσμο όπου ο αέρας είναι βαρύς, όπου τα ερείπια καταρρέουν σαν είναι να μας θάψουν, επισπεύδουμε την τελική καταστροφή.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται να επισπεύσουμε την Αναγέννηση.

Μετάφραση: Αίχμη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s