ΕΚΛΟΓΟΡΑΜΑ: Κορόιδα

Το ακόλουθο είναι ένα ντοκουμέντο του 1898 του Ζο ντ’Αξά, Γάλλου σατυριστή, συγγραφέα, ιδρυτή περιοδικών, προπαγανδιστή του ατομικιστικού αναρχισμού, από τη σατυρική καμπάνια του La Feuille για ένα γαϊδούρι με το όνομα Ανάξιος που κατεβαίνει υποψήφιος για τη Βουλή των Αντιπροσώπων.

 

ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ:

Παρουσιάζοντας τον εαυτό μου για τις ψήφους σας, σας οφείλω λίγα λόγια. Εδώ είναι:

Προέρχομαι από μια παλιά Γαλλική οικογένεια – τολμώ να πω – και είμαι ένα γαϊδούρι από σόι, ένα γαϊδούρι με την καλή έννοια της λέξης: τέσσερα πόδια και μαλλί παντού.

Το όνομά μου είναι Ανάξιος, ό,τι και οι ανταγωνιστές μου σε αυτόν τον αγώνα.

Είμαι λευκός, όπως πολλές από τις ψήφους που έχουν ριχτεί και δεν καταμετριούνται, αλλά που τώρα θα ανήκουν σε μένα.

Η εκλογή μου είναι εξασφαλισμένη.

Θα καταλάβετε ότι μιλάω ανοιχτά.

ΠΟΛΙΤΕΣ:

Ξεγελιέστε. Ειπώθηκε ότι η τελευταία Βουλή, που αποτελείτο από ηλίθιους και απατεώνες, δεν αντιπροσώπευε την πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Αυτό είναι λάθος.

Αντιθέτως, μια Βουλή που αποτελείτο από βλάκες εκπροσώπους και κομπιναδόρους σας αντιπροσωπεύει ως ψηφοφόρους τέλεια. Μην διαμαρτύρεστε· ένα έθνος έχει τους εκπροσώπους που του αξίζει.

Γιατί τους ψηφίσατε;

Είστε ντροπιασμένοι, μεταξύ σας, να παραδέχεστε ότι όσο περισσότερο τα πράγματα αλλάζουν, τόσο παραμένουν τα ίδια· ότι οι εκλεγμένοι λειτουργοί σας σάς κοροϊδεύουν και σκέφτονται μόνο τα δικά τους συμφέροντα, δόξας ή χρημάτων.

Τότε γιατί θα τους ψηφίσετε πάλι αύριο;

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι εκείνοι που θα στέλνατε να κάτσουν στα έδρανα θα πουλούσαν το λόγο τους για μια επιταγή και θα εμπορεύονταν δουλειές, θέσεις και γραφεία καπνού.

Αλλά για ποιους είναι τα γραφεία καπνού, οι θέσεις και αργομισθίες αν όχι για τις Εκλογικές Επιτροπές που πληρώνονται με αυτόν τον τρόπο;

Οι τσοπάνηδες των Επιτροπών είναι λιγότερο αφελείς απ’ ό,τι το κοπάδι.

Η Βουλή αντιπροσωπεύει τον κόσμο.

Ένα κοινοβούλιο ηλιθίων και καπάτσων διαόλων, παλιόβλακων και Ρομπέρ Μακαίρ[1] χρειάζεται για να ενσαρκώσει την ίδια και την αυτή τη στιγμή επαγγελματίες ψηφοφόρους και καταθλιπτικούς εργάτες.

Και αυτό είστε!

Σας κοροιδεύουν, καλοί ψηφοφόροι, σας εξαπατούν και σας κολακεύουν όταν σας λένε ότι είστε όμορφοι, ότι είστε η δικαιοσύνη, ο νόμος, η εθνική κυριαρχία, λαός-βασιλιάς, ελεύθεροι άνθρωποι…Δρέπουν τις ψήφους σας και αυτό είναι όλο. Είστε φρούτα για τη συγκομιδή…Αχλάδια.

Συνεχίζουν να σας ξεγελούν. Σας λένε ότι η Γαλλία είναι ακόμα η Γαλλία. Αυτό δεν είναι αλήθεια.

Κάθε μέρα που περνά η Γαλλία χάνει κάθε σημασία στον κόσμο, κάθε φιλελεύθερη σημασία. Δεν είναι πλέον ένα έθνος σκληραγωγημένο, ριψοκίνδυνο, που διαδίδει ιδέες, λαός που συντρίβει δόγματα. Είναι η Μαριάν που γονατίζει μπροστά στο θρόνο αυτοκρατών. Είναι κορποραλισμός αναγεννημένος πιο υποκριτικά από ό,τι στη Γερμανία: κουρά κάτω από το πηλήκιο.[2]

Σας κοροιδεύουν, ποτέ δεν σταματούν να σας κοροιδεύουν. Σας μιλούν για αδελφότητα, όταν ο αγώνας για το ψωμί δεν ήταν ποτέ πιο έντονος ή πιο θανάσιμος.

Σας μιλούν για πατριωτισμό για τα ιερά μας πατροπαράδοτα—σε εσάς που δεν έχετε τίποτα.

Σας μιλούν για ακεραιότητα, και εδώ είναι, πειρατές του τύπου, δημοσιογράφοι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα, αφεντικά απατεώνες και εκβιαστές, που τραγουδούν για εθνική τιμή.

Οι υποστηρικτές της Δημοκρατίας, οι μικροαστικοί, οι τιποτένιοι κύριοι είναι σκληρότεροι στους ζητιάνους από ό,τι οι αφέντες των παλιών καθεστώτων. Ζούμε κάτω από το βλέμμα των επιτηρητών.

Αποδυναμωμένοι εργάτες, παραγωγοί που δεν καταναλώνουν τίποτα, είναι ικανοποιημένοι με το να ρουφούν υπομονετικά το κόκκαλο χωρίς μεδούλι που πετιέται σε αυτούς, το κόκκαλο του δικαιώματος ψήφου. Και είναι μόνο για να λένε ιστορίες, να συμπλέκονται στις εκλογικές συζητήσεις, ώστε να κουνούν τα σαγόνια τους, τα σαγόνια που δεν ξέρουν πλέον πώς να δαγκώνουν.

Και όταν, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα παιδιά του λαού ξυπνούν από τη νάρκη τους βρίσκονται πρόσωπο με πρόσωπο με το γενναίο στρατό μας όπως στο Fourmies[3]…και η δικαιολογία των όπλων Lebel γεμίζει μολύβι το κεφάλι τους.

Η δικαιοσύνη είναι η ίδια για όλους. Οι αξιότιμοι κλέφτες του Παναμά ταξιδεύουν σε άμαξες και δεν γνωρίζουν το κάρο. Αλλά χειροπέδες σφίγγουν τους καρπούς γερο-εργατών που έχουν συλληφθεί ως αλήτες.

Η ατιμία της παρούσας στιγμής είναι τέτοια που κανένας υποψήφιος δεν τολμά να υπερασπιστεί αυτήν την κοινωνία. Οι φιλομπουρζουάδες πολιτικοί: συντηρητικοί ή παρτιζάνοι, δημοκρατικές μάσκες ή ψεύτικες μύτες, ανακοινώνουν ότι αν τους ψηφίσεις τα πράγματα θα πάνε καλύτερα, τα πράγματα θα πάνε καλά. Εκείνοι που έχουν ήδη πάρει τα πάντα από σας ζητούν για ακόμη περισσότερα.

Δώστε την ψήφο σας, Πολίτες!

Οι ζητιάνοι, οι υποψήφιοι, οι κλέφτες, οι ψηφοστίφτες όλοι έχουν ένα μοναδικό τρόπο να φτιάχνουν και να ξαναφτιάχνουν το Κοινό Καλό.

Ακούστε τους καλούς εργάτες, τους κομματικούς κομπογιανίτες· θέλουν να κατακτήσουν εξουσία…προκειμένου να την καταργήσουν καλύτερα.

Άλλοι επικαλούνται την Επανάσταση, και ξεγελιώνται τους ενώ ξεγελούν εσάς. Οι ψηφοφόροι δεν θα κάνουν ποτέ την Επανάσταση. Το δικαίωμα ψήφου δημιουργήθηκε ακριβώς για να αποτρέψει την αντρίκια δράση. Ο Σαρλί περνά καλά ψηφίζοντας…

Κι ακόμη κι αν κάποιο περιστατικό έβγαζε τους ανθρώπους στους δρόμους· ακόμη κι αν μια ομάδα έβγαινε στη δράση ως απάντηση σε αστυνομικές ή στρατιωτικές επιθέσεις, τι θα μπορούσαμε να περιμένουμε από το πλήθος που βλέπουμε να συνωστίζεται, το δειλό και κουφιοκέφαλο πλήθος;

Εμπρός! Εμπρός άνθρωποι του πλήθους! Εμπρός, ψηφοφόροι! Στις κάλπες…και σταματήστε να παραπονιέστε. Αρκετά. Μην προσπαθείτε να εμπνεύετε τον οίκτο εξαιτίας της μοίρας που εσείς επιβάλλατε στους εαυτούς σας. Έπειτα μην βρίζετε τους Αφέντες που εσείς δώσατε στους εαυτούς σας.

Αυτοί οι αφέντες αξίζουν όσο εσείς, καθώς σας κλέβουν. Πιθανώς αξίζουν περισσότερο: αξίζουν 25 φράγκα τη μέρα, χωρίς να υπολογίζουμε το μικρό κέρδος τους. Και αυτό είναι όπως θα έπρεπε να είναι.

Ο ψηφοφόρος δεν είναι τίποτα παρά ένας αποτυχημένος υποψήφιος.

Οι άνθρωποι στον πάτο — με μικρές οικονομίες και μικρές ελπίδες, άπληστοι μικροέμποροι, αργοκίνητοι ντόπιοι λαϊκοί — χρειάζονται ένα μέτριο κοινοβούλιο που θα συγκεντρώνει και θα βγάζει χρήματα από όλα αυτά που είναι ποταπά στο έθνος.

Έτσι ψηφίστε, ψηφοφόροι! Ψηφίστε! Τα Κοινοβούλια εκπηγάζουν από εσάς. Κάποια πράγματα υπάρχουν, επειδή δεν μπορεί να είναι διαφορετικά. Φτιάξτε τη Βουλή κατ’ εικόνα σας. Κύων που επιστρέφει εις το ιδίον αυτού εξέρασμα. Γυρίστε στους εκπροσώπους σας….

La Feuille

Μετάφραση: Αιχμή


[1] Χαρακτήρας ληστή ενός διάσημου θεατρικού έργου του Φρέντερικ Λεμέτρ.

[2] Γαλλικό στρατιωτικό πηλίκιο.

[3] Περιοχή ενός Πρωτομαγιάτικου συλλαλητηρίου που κατεστάλη βίαια από το στρατό το 1891.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s