Έμμονη ιδέα

Ένα μικρό σατιρικό-κωμικό διήγημα του Αλμπέρτ Λιμπερτάντ που δημοσιεύτηκε στην Le Libertaire στις 26 Αυγούστου 1898

 

Ο Ντάραντ, αφήνοντας το ξενοδοχείο του, ένα χαμόγελο ευχαρίστησης στα χείλη του, έκανε ένα μικρό βήμα πίσω, για να διαβάσει μια μικρή αφίσα:

Ενώ εμείς πεθαίνουμε στο δρόμο,

οι μπουρζουάδες έχουν ανάκτορα να ζουν

Θάνατος στους μπουρζουάδες!

Ζήτω η Αναρχία!

Τότε, σάρκασε, και φώναξε στο θυρωρό «Θα πάρεις τούτες τις ηλιθιότητες απ’ την πόρτα»

Και το ήρεμο χαμόγελό του επανήρθε όταν πρόσεξε, μεγαλοπρεπείς στην ανικανότητά τους, δύο αστυφύλακς σε περιπολία. Αλλά σταμάτησε την ίδια στιγμή μ’ αυτούς, κόκκινα φυλλάδια προεξείχαν στο σκέτο λευκό του τοίχου:

Οι μπάτσοι είναι τα μπουλντόγκς των μπουρζουάδων

Θάνατος στους μπάτσους!

Ζήτω η Αναρχία!

Οι μπάτσοι χρησιμοποίησαν τα νύχια τους για να ξύσουν τις αφίσες κι ο Ντάραντ έφυγε ανήσυχος. Ενώ στη γωνιά της λεωφόρου, άκουσε τον ήχο σαλπίγγων και τυμπάνων και από μακρυά δύο τάγματα εμφανίστηκαν. Ένιωσε προστατευμένος κι ανάσανε με ανακούφιση.

Καθώς ένας θίασος πέρασε από μπρος του, ανακάλυψε· κείνη τη στιγμή, σαν πέταγμα πεταλούδων, ένα πλήθος τετράγωνων χαρτιών ν’ ανεμίζουν στον αέρα· αδιάφορα, διάβασε:

Ο στρατός είναι το σχολείο του εγκλήματος

Ζήτω η Αναρχία!

Μερικά απ’ τα χαρτιά έπεσαν απάνω στους στρατιώτες, άλλα τους κάλυψαν· η έμμονη ιδέα του συνέχισε, ένιωσε συντριμμένος απ’ τις ελαφρές πεταλούδες.

Όταν κάθισε στο συνηθισμένο τουμέρος να πιει μια μπύρα ή το συνηθισμένο απεριτίφ, στο τραπέζι βρισκόταν άλλο ένα φυλλάδιο:

Εμπρός λοιπόν, καταβρόχθισε, θα έρθει η μέρα όπου το μίσος θα μας μετατρέψει σε κανίβαλους.

Ζήτω η Αναρχία!

Χλεύασε, αλλά τούτη τη φορά δεν γέμισε το ένα φλυτζάνι μετά τ’ άλλο.

Αφού σηκώθηκε, κατευθύνθηκε γοργά προς τη γωνιά του δρόμου X, όπου οι εκμεταλλευτές ζητούσαν εργάτες και μηχανικά αναζήτησε την προπαγανδιστική αφίσα, την ανακάλυψε και διάβασε:

Το εκμεταλλευτικό Πράμα ή Μηχανή ζητά τους γιους σας να τους ξεφτελίσει,

Να βιάσει τις κόρες σας, εσάς και τις γυναίκες σας

να σας εκμεταλλευτεί

Προσέξτε Παριζιάνοι.

Ζήτω η Αναρχία!

Κούνησε το κεφάλι του και κατευθύνθηκε προς το γραφείο του. Διάβασε σε μια πινακίδα: Ντάραντ και Σία, Εταιρεία σε ένα καπιτώλιο δύο εκατομμυρίων, αλλά, από κάτω, η ερεθιστική κριτική δήλωσε το κομμάτι της:

Το Κεφάλαιο είναι προϊόν της εργασίας

κλεμμένο και συσσωρευμένο από τους αδρανείς.

Ζήτω η Αναρχία!

Απομακρύνθηκε γοργά. Φρόντισε για ορισμένες δουλειές, και για ν’ αποσπάσει τον εαυτό του, σκέφτηκε να δει την ερωμένη του. Στο δρόμο, αγόρασε ένα μπουκέτο λουλούδια να της προσφέρει.

Χαμογέλασε, βλέποντας μες στα άνθη κείνο που φαινόταν νάναι μια ερωτική επιστολή:

«Μερικοί στίχοι, τώρα, λέει αυτή;»

Η πορνεία είναι η διέξοδος πάρα πολλών μπουρζουάδων.

Μετατρέπει κανείς το γιο του φτωχού σε σκλάβο και την κόρη του σε εταίρα.

Ζήτω η Αναρχία!

Πέταξε την ανθοδέσμη στο πρόσωπό του και τον ξαπόστειλε.

Ντροπιασμένος και κουρασμένος, επέστρεψε σπίτι, η πόρτα είτανε για μιαν ακόμη φορά στη συνηθισμένη της εμφάνιση.

Τώρα, κατά την είσοδό του στο σαλόνι, η σύζυγός του τού είπε: «Κοίταξε αυτό το βάζο που μόλις αγόρασα, τι ευκαιρία.» Το πήρε, το γύρισε, και το ξαναγύρισε· ένα κομμάτι χαρτιού έπεσε έξω:

Η πολυτέλεια του μπουρζουά πληρώνεται με το αίμα του φτωχού.

Ζήτω η Αναρχία!

Αυτό το «Ζήτω η Αναρχία!» κι οι σκληροί της ισχυρισμοί, oλ’ αυτά στριφογύριζαν στο μυαλό του, και το ίδιο κείνο βράδυ, δεν πήγε να δει τη γυναίκα του, με το φόβο μήπως και βρει, σ’ ένα διακριτικό και καμουφλαρισμένο σημείο, ένα φυλλάδιο όπου θα διάβαζε:

Ο γάμος είναι η πορνεία νομιμοποιημένη.

Ζήτω η Αναρχία!

Μετάφραση: Αιχμή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s