Ο αγκυλωτός σταυρός και η μπαρουφολογία γύρω απ’ αυτόν

Από το 2012 που βγήκε η Χρυσή Αυγή στα πράγματα, έχουν διαχυθεί στο δημόσιο λόγο -και κατά συνέπεια γι’ αυτό έχουν αποκτήσει ένα κάποιο είδος νομιμοποίησης-, στα κανάλια, στα blogs, σε συζητήσεις δίπλα μας, και να βλέπεις να το παίζει και καλά διαβασμένος ο κάθε σκράπας, που στο σχολείο μπέρδευε ακόμα την 25η Μαρτίου με την 28η Οκτωβρίου, μπαρούφες γύρω από θέματα της Ιστορίας ως ιστορική και καλά «αλήθεια» (όχι ότι ΤΩΡΑ βγήκαν και ότι υπεύθυνη είναι αποκλειστικά η Χρυσή Αυγή γι’ αυτό και ότι πριν δεν υπήρχαν – με το μανδύα πολλές φορές της Αριστεράς ή της αριστεροσύνης ή της εθνικά-κρατικά παρεχόμενης εκπαίδευσης -να ‘μαστε δίκαιοι- την παπαριά πχ. του κρυφού σχολειού δεν την καθιέρωσε όλα αυτά τα χρόνια η Χρυσή Αυγή), και δεν βγαίνει ΚΑΝΕΙΣ να υπερασπιστεί την αλήθεια. Αλλά και ποιος να βγει; Οι άσχετοι και αγράμματοι δημοσιογράφοι των καναλιών ή κάτι επιστήμονες της πλάκας (βλ. Ρεπούση) που το «επιστημονικό» τους έργο συνίσταται σε αντιγραφή ξένων ιστορικών (θα αναφερθούμε σε αυτό συγκεκριμένα σε άλλο άρθρο);

Μια σειρά από μπαρούφες λοιπόν έχουν ακουστεί και γύρω από το επίμαχο σύμβολο του αγκυλωτού σταυρού – από χρυσαυγίτες μέχρι αριστερούς (από τους πρώτους στη συγκεκριμένη περίπτωση έντεχνα, για να συσκοτίσουν στον κόσμο τι είναι οι ίδιοι πραγματικά – ή λόγο απύθμενης βλακείας συνδυασμένης με απίστευτη αμορφωσιά, δεν εξηγείται αλλιώς – και από τους δεύτερους μάλλον λόγω έλλειψης γνώσης όταν φαίνεται ότι αδυνατούν να απαντήσουν σε αυτά που παραθέτει η άλλη πλευρά) – και προσπαθούν να αποκτήσουν αξία κάτω από τη διάχυτη αγανάκτηση και αμφισβήτηση απέναντι στην καθολική χρεωκοπία του μεταπολιτευτικού μοντέλου.

Στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, «στον ενικό» στις 25/2/2014, ο εκπρόσωπος Τύπου της Χρυσής Αυγής Ηλ. Κασιδιάρης ανέφερε όταν του είπαν για τον αγκυλωτό σταυρό που έχει στο μπράτσο του -και αυτή είναι η άποψη όλων των χρυσαυγιτών πάνω σε αυτό το θέμα- κάτι ηλίθια επιχειρήματα προς υπεράσπιση, ότι «κόψτε μου -λέει- το χέρι αλλά γκρεμίστε και το κτίριο της Βουλής γιατί είναι γεμάτο με αγκυλωτούς σταυρούς, γκρεμίστε και της Καρυάτιδες του Παρθενώνα που έχουν επάνω τους αγκυλωτούς σταυρούς»!!!

Καταρχήν (οι Καρυάτιδες δεν έχουν πουθενά αγκυλωτούς σταυρούς, αλλά εντάξει, δεν μένουμε σ’ αυτό γιατί προφανώς δεν θέλει να πει αυτό εδώ αλλά να επισημάνει τη γνωστή τους μπαρούφα ότι ο αγκυλωτός σταυρός είναι αρχαιοελληνικό σύμβολο):

Ρε ΗΛΙΘΙΕ, πολιτικάντη της δεκάρας, όταν φτιάχνοταν το κτίριο του κοινοβουλίου ή οι Καρυάτιδες δεν είχε βγει ο Χίτλερ να ιδιοποιηθεί αυτό το σύμβολο!!

Και κατά δεύτερον:

Ο αγκυλωτός σταυρός δεν είναι αρχαιοελληνικό σύμβολο – που είπε μια παπαριά κάποιος και βγήκαν και την πιπιλίζουν όλοι οι αγράμματοι – (με την έννοια ότι δεν είναι αποκλειστικά αρχαιοελληνικό σύμβολο). Αντιθέτως, αν υπάρχει ένα κατεξοχήν διεθνές σύμβολο στην ιστορία της ανθρωπότητας αυτό είναι ο αγκυλωτός σταυρός. Ο αγκυλωτός σταυρός χρησιμοποιείτο από διάφορους αρχαίους πολιτισμούς σε ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων της Τουρκίας, της Ινδίας, του Ιράν, της Μεσοποταμίας, της Αρμενίας, της Σκανδιναβίας, της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, του Νεπάλ, της Κίνας, της Ιαπωνίας, της Κορέας και της Ευρώπης. Κανένας όμως πολιτισμός δεν το είχε ως κατεξοχήν σύμβολό του. Για τους Κινέζους ήταν το σύμβολο Γιν Γιανγκ, για τους Αιγυπτίους το μάτι του Ώρος, για τους Εβραίους το αστέρι του Δαυίδ κτλ. Εκείνοι που ανέδειξαν τον αγκυλωτό σταυρό ως ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ σύμβολό τους -γιατί για κανέναν απ’ τους παραπάνω πολιτισμούς δεν ήταν το κατεξοχήν σύμβολο, ούτε στην Αρχαία Ελλάδα, ήταν απλά ένα σύμβολο μέσα στα άλλα- είναι οι Ναζί· ως σύμβολο που υιοθέτησαν από τον εθνικό σοσιαλιστή γκουρού Γκουίντο φον Λιστ (1848-1919), καθοδηγητή της αναγέννησης του ένδοξου Άριου παρελθόντος της Γερμανίας.

Ενδεικτικά μαζέψαμε μερικούς (είναι απλά αμέτρητοι οι πολιτισμοί που τον έχουν χρησιμοποιήσει) 1. Αρχαία Ρώμη 2.Αρμενία 3.Ετρούσκοι 4.Γκάνα 5.Δανία 6. Αρχαία Ελλάδα 7. Σαμάρα 8.Ισραήλ 9.Εθιοπία 10. Ιαπωνία 11. Ιράν 12 Παιδί Ινδουιστής 13. Κορέα 14. Βουλγαρία

Ενδεικτικά μαζέψαμε μερικούς (είναι απλά αμέτρητοι οι πολιτισμοί που τον έχουν χρησιμοποιήσει) 1. Αρχαία Ρώμη 2.Αρμενία 3.Ετρούσκοι 4.Γκάνα 5.Δανία 6. Αρχαία Ελλάδα 7. Σαμάρα 8.Ισραήλ 9.Εθιοπία 10. Ιαπωνία 11. Ιράν 12 Παιδί Ινδουιστής 13. Κορέα 14. Βουλγαρία

Μια σημαντική λεπτομέρεια-διαφορά που προφανώς δεν έχει αναφέρει κανείς, είναι ότι ο αγκυλωτός σταυρός στην αρχαιοελληνική του αναφορά (γαμμάδιον ή τετραγαμμάδιον) (και στους περισσότερους – αν όχι όλους – πολιτισμούς) αναπαρίσταται, αν δείτε, σχεδόν πάντοτε οριζόντια ενώ αντίθετα οι Ναζί ήταν εκείνοι που τον παρουσίασαν με κλίση 45 μοιρών, για να μοιάζει ταυτόχρονα με το αρχαίο γερμανικό ρουνικό σύμβολο που χρησιμοποιούνταν για το γράμμα «S» ( sig) (μην μπερδευτείτε με τις αρχικές σημαίες του ’19 όπου το σύμβολο δεν είχε ακόμα λάβει την τελική και κυρίαρχη μορφή του) επικαλύπτοντας και αντιπροσωπεύοντας τους «σοσιαλιστές» κάτω από το τερατώδες Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (η προσπάθεια σύμμειξης πολλών διαφορετικών αισθητικών, πολιτισμικών και θεοσοφικών αποκρυφιστικών στοιχείων από τη ναζιστική φιλοσοφία είναι προφανής – σούπα το λέμε εμείς… ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει!)

(Τα συμπεράσματα δικά σας – και ο νοών νοείτω!)

Το θέμα πίσω απ’ αυτήν τη συζήτηση που κανείς δεν αναφέρει ποιο είναι;

Ότι στην εποχή του 2οού αι. η σημειολογία του αγκυλωτού σταυρού έχει αλλάξει στο χώρο οπουδήποτε έφτασε η ναζιστική θηριωδία (γιατί ό,τι έπιασε το ναζιστικό καθεστώς το μαγάρισε). Τι εννοώ μ’ αυτό; Βλέπεις τον αγκυλωτό σταυρό και δεν σκέφτεσαι όταν βλέπεις εσύ σήμερα έναν αγκυλωτό σταυρό, αυτό που σκεφτόταν κάποιος στον 8ο αι. π.Χ. όταν έβλεπε έναν αγκυλωτό σταυρό. Ο αγκυλωτός σταυρός δεν δημιουργεί σε μας τις ίδιες σκέψεις, τις ίδιες διαθέσεις, τα ίδια συναισθήματα που προκαλούσε ο αγκυλωτός σταυρός τότε. Ο αγκυλωτός σταυρός δεν συνδέεται πλέον (στο χώρο όπου άγγιξε το ναζιστικό καθεστώς, τονίζουμε πάλι – και το τονίζουμε γιατί σε άλλους πολιτισμούς ο αγκυλωτός σταυρός έχει ακόμα θετική-ιερή σημασία) με καλοτυχία αλλά με φρίκη. Δεν συνδέεται στο μυαλό μας πλέον ο αγκυλωτός σταυρός με ό,τι καλύτερο. Για να με καταλάβετε καλύτερα σκεφτείτε ότι οι λέξεις εμπεριέχουν πάντοτε μια συναισθηματική φόρτιση. Όπως σημειώνει ο κορυφαίος γλωσσολόγος Φερντινάντ ντε Σωσσύρ, κάθε σύμβολο ορίζεται από το σημαίνον δηλ. την ακουστική εικόνα και το σημαινόμενο δηλ. την ιδέα (σημασία). Η λέξη τριαντάφυλλο για παράδειγμα δεν αναφέρεται μόνο σε ένα αντικείμενο, ένα φυτό, αναφέρεται και στην οπτική εμπειρία της ομορφιάς αυτού του αντικειμένου. Λέω τη λέξη τριαντάφυλλο και σκέφτεσαι κάτι όμορφο που το βλέπεις με τα μάτια σου. Αναφέρεται όμως και στην εμπειρία της όσφρησης ενός τέτοιου αντικειμένου. Σκέφτεσαι και τη μυρωδιά του τριαντάφυλλου,το άρωμα, αναφέρεται δηλ. και σε μια ευχαρίστηση, σε μια αίσθηση κοκ. δηλ. λες τριαντάφυλλο και αμέσως σκέφτεσαι κήπος, ομορφιά, άρωμα, ωραία πράγματα. Προκαλεί θετικά συναισθήματα. Αλλά αν σας πω κάποιες άλλες λέξεις για παράδειγμα:«χωματερή», «βόθρος», «σκουπίδια», τέτοιες λέξεις δεν είναι απλά αναφορές σε κάποιους τόπους, τις λέω αυτές τις λέξεις και αμέσως δημιουργούν μέσα σας συναισθήματα, προκαλούν αποστροφή, αποτροπιασμό, αηδία, σιχαίνεσαι. Το ίδιο κατά κάποιο τρόπο κάνει και ο αγκυλωτός σταυρός σήμερα στη δική μας εποχή και στο χώρο όπου σάρωσε με το πέρασμά της η ναζιστική λαίλαπα. Προκαλεί συναισθήματα.

Αν θέλαν λοιπόν οι χρυσαυγίτες – για να δείξουν και καλά πόσο με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό είναι (γιατί σε μια περίοδο κατάρρευσης κάθε θεμελίου, ηθικού, πολιτικού, φιλοσοφικού, η επιστροφή στο παρελθόν προσέφερε πάντοτε μια διέξοδο, ως αναζήτηση ταυτότητας) – ας επέλεγαν ένα λιγότερο μαγαρισμένο και ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ αρχαιοελληνικό σύμβολο: τη γλαύκα. Η γλαύκα ήταν ένα πτηνό που συναντώταν ευρέως στην Αρχαία Ελλάδα (βλ. «κομίζω γλαύκας εις Αθήνας» δηλ. «για καινούργιο μας το λες;») και ήταν ιερό και που γι’ αυτό το είχαν ως σύμβολο της σοφίας και της προστάτιδας Θεάς της Αρχαίας Αθήνας, της Αθηνάς. Ενδεικτική του πόσο κατεξοχήν σύμβολο των αρχαίων Ελλήνων ήταν, είναι η αναφορά του Έλληνα γραμματικού Ησύχιου του Αλεξανδρινού, σύμφωνα με την οποία, πριν ξεσπάσει η ναυμαχία της Σαλαμίνας, είχε πετάξει μια κουκουβάγια ως προάγγελο της νίκης των Ελλήνων. Γιατί λοιπόν δεν διάλεξαν την κουκουβάγια???

Όλα τ’ άλλα λοιπόν είναι ένα κρυφτούλι για τους ηλίθιους και προφανώς δεν μπαίνουμε στο τρυπάκι που θέλουν εσκεμμένα να βάλουν τον κόσμο οι χρυσαυγίτες και έχουν μπει οι αριστεροί κι όλο το δημοκρατικό τόξο, να προσπαθήσουν από το τάδε σημαδάκι ή τη δείνα λεπτομέρεια, κι αν σήκωσες το χέρι ή αν δεν σήκωσες το χέρι και καταντάει μια αστεία υπόθεση, να αποδείξουν (sic!) ότι οι άλλοι είναι ναζί, δεν περιμένουμε από ένα σύμβολο για να κρίνουμε ότι οι χρυσαυγίτες είναι ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΑ του ΚΕΡΑΤΑ!! Είναι σαν να κοιτάμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος!

4 thoughts on “Ο αγκυλωτός σταυρός και η μπαρουφολογία γύρω απ’ αυτόν

  1. Παράθεμα: La esvástica y las chorradas soltadas sobre ella |

  2. Παράθεμα: Περί του αρχαιοελληνικού χαιρετισμού και άλλα ευτράπελα | πέμπτο κύμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s