Στα γρήγορα: Γιατί γίνεται όλος αυτός ο χαμός στη Βενεζουέλα;

Η «άλλη» άποψη

Ενώ οι διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις μαίνονται στη Βενεζουέλα εδώ και πάνω από ένα μήνα και οι νεκροί έχουν φτάσει τουλάχιστον τους 29, η ΑΙΧΜΗ παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις των μεγαλύτερων διαδηλώσεων του πλανήτη και αναμεταδίδει ένα σύντομο άρθρο του Rafael Uzcátegui από την αυτόνομη-αναρχική εφημερίδα El Libertario της Βενεζουέλας, που υπογραμμίζει τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων από τη Σοσιαλιστική κυβέρνηση και επικρίνει την αφήγηση του αντι-κυβερνητικού «πραξικοπήματος» που είναι στα σκαριά.

Έχοντας έλλειψη σαφούς πολιτικού περιεχομένου, οι διαμαρτυρίες της Βενεζουέλας είναι ταυτόχρονα εκμεταλλευμένες από τη δεξιά και βίαια κατεσταλμένες από την κυβέρνηση.

Στις 4 Φεβρουαρίου 2014, φοιτητές από το Universidad Nacional Experimental del Táchira (Πειραματικό Πανεπιστήμιο της Ταχίρα), που βρίσκεται στην ενδοχώρα, διαδήλωσαν για την σεξουαλική κακοποίηση μιας συμμαθήτριάς τους, η οποία συνέβη στο πλαίσιο της αύξησης της ανασφάλειας στην πόλη. Η διαδήλωση κατεστάλη, και αρκετοί φοιτητές συνελήφθησαν. Την επόμενη μέρα, άλλα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα είχαν τις δικές τους διαδηλώσεις ζητώντας την απελευθέρωση των κρατουμένων, και αυτές οι διαδηλώσεις κατεστάλησαν επίσης, με μερικούς από τους ακτιβιστές να φυλακιστούν.

Το κύμα αγανάκτησης είχε ως πλαίσιο την οικονομική κρίση, την έλλειψη ειδών πρώτης ανάγκης και την κρίση στις βασικές δημόσιες υπηρεσίες, καθώς και τις απαρχές της επιβολής νέων μέτρων οικονομικής λιτότητας από τον Πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο. Δύο πολιτικοί της αντιπολίτευσης, ο Λεοπόλδο Λόπεζκαι ο Μαρία Κορίνα Ματσάδο, προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το κύμα δυσαρέσκειας των συλλαλητηρίων για νέες διαδηλώσεις υπό το σλόγκαν «The Way Out» και προσπάθησαν επίσης να πιέσουν για την παραίτηση του προέδρου Μαδούρο. Το μήνυμά τους επίσης αντικατοπτρίζει τη ρήξη και τις διαιρέσεις στο εσωτερικό των πολιτικών της αντιπολίτευσης και την επιθυμία να αντικαταστήσουν την ηγεσία Ενρίκε Καπρίλες, που απέρριψε δημοσίως τις διαδηλώσεις. Ο συνασπισμός του Mesa de la Unidad Democrática (Δημοκρατική Ενότητα Στρογγυλό Τραπέζι), δεν τους υποστήριξαν επίσης.

Όταν η κυβέρνηση κατέστειλε τις διαδηλώσεις, τις έκανε να μεγαλώσουν και ευρύτερα σε όλη τη χώρα. Στις 12 Φεβρουαρίου 2014, άνθρωποι από 18 πόλεις διαδήλωσαν για την απελευθέρωση όλων των κρατουμένων και την απόρριψη της κυβέρνησης. Σε μερικές πόλεις του εσωτερικού, ιδιαίτερα τιμωρημένες από την ανεπάρκεια και την έλλειψη των κατάλληλων δημόσιων υπηρεσιών, οι διαδηλώσεις ήταν μαζικές. Στο Καράκας, τρεις άνθρωποι δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Η κυβέρνηση κατηγορεί τους διαδηλωτές, αλλά η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της χώρας, η Últimas Noticias, που δέχεται το μεγαλύτερο μέρος του διαφημιστικού προϋπολογισμού της από την ίδια την κυβέρνηση, αποκάλυψε μέσα από φωτογραφίες ότι οι δολοφόνοι ήταν αστυνομικοί. Ως απάντηση σε αυτό, ο Νικολάς Μαδούρο δήλωσε στην κρατική τηλεόραση και ραδιοφωνία ότι η αστυνομική επιβολή είχε «διεισδύσει από τη δεξιά πτέρυγα.»

Η καταστολή των διαδηλωτών σύρεται όχι μόνο από τις αστυνομικές και στρατιωτικές υπηρεσίες επιβολής· είναι επίσης ενσωματωμένη στη συμμετοχή ομάδων πολιτοφυλακής για να διαλύσουν βίαια τις διαδηλώσεις. Ένα μέλος της PROVEA, μια ΜΚΟ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, απήχθη, ξυλοκοπήθηκε και απειλήθηκε με θάνατο από μία από αυτές, στη δυτική πλευρά του Καράκας. Ο Πρόεδρος Μαδούρο έχει ενθαρρύνει δημοσίως αυτές τις ομάδες, που ο ίδιος αποκαλεί colectivos (κολεκτίβες).

Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας στην πραγματικότητα ελέγχει όλους τους μεγάλους τηλεοπτικούς σταθμούς, και έχει απειλήσει με κυρώσεις ραδιοφωνικούς σταθμούς και εφημερίδες που μεταδίδουν πληροφορίες σχετικά με τις διαδηλώσεις. Εξαιτίας αυτού, ο προνομιακός χώρος διανομής πληροφοριών είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ειδικά το Twitter. Η χρήση των ατομικών τεχνολογικών συσκευών έχει επιτρέψει την τήρηση αρχείων μέσω βίντεο και φωτογραφιών άφθονων επιθέσεων των δυνάμεων καταστολής. Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρουν κρατουμένους σε όλη τη χώρα (πολλοί από αυτούς έχουν ήδη αφεθεί ελεύθεροι). Ο αριθμός έχει ξεπεράσει τους 400, και έχουν υποστεί βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένων αναφορών για σεξουαλικές επιθέσεις, βάναυση, απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση. Αυτή τη στιγμή που γράφουμε 5 άνθρωποι δολοφονήθηκαν στο πλαίσιο των διαδηλώσεων.

Στις ομιλίες του, ο Νικολάς Μαδούρο ενθαρρύνει τους διαδηλωτές που αντιτίθενται σε αυτόν να υιοθετήσουν ακόμη πιο ριζοσπαστικές και βίαιες θέσεις. Χωρίς καμία εκκρεμούσα ποινική έρευνα, δήλωσε αυτόματα ότι όλοι που σκοτώθηκαν έχουν δολοφονηθεί από τους ίδιους του διαδηλωτές, που αποκλείει με κάθε δυνατό επίθετο.

Ωστόσο, αυτήν την εριστικότητα δεν φαίνεται να συμμερίζονται όλοι από το κίνημα των τσαβίστα, επειδή πολλοί από τη βάση του παρακρατούν επί του παρόντος την ενεργή υποστήριξή του, περιμένουν να δουν τι θα επακολουθήσει. Ο Μαδούρο έχει καταφέρει να κινητοποιήσει μόνο τους δημόσιους υπαλλήλους στις διαδηλώσεις που έχει ζητήσει. Παρά την κατάσταση και εξαιτίας της σοβαρής οικονομικής κατάστασης που αντιμετωπίζει, ο Νικολάς Μαδούρο συνεχίζει να κάνει οικονομικές προσαρμογές, με πιο πρόσφατη την αύξηση των φόρων.

Ο κρατικός μηχανισμός επαναλαμβάνει επανειλημμένα ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα «πραξικόπημα», που αυτό που συνέβη στη Βενεζουέλα τον Απρίλιο του 2002 θα επαναληφθεί. Αυτή η έκδοση έχει καταφέρει να εξουδετερώσει τη διεθνή αριστερή πτέρυγα, που δεν έχει ακόμη εκφράσει την ανησυχία της για τις καταχρήσεις και τους θανάτους στις διαδηλώσεις.

Οι διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται σε πολλά μέρη της χώρας και έχουν έλλειψη κέντρου και κατεύθυνσης, έχοντας καλεστεί μέσω των κοινωνικών δικτύων. Μεταξύ των ίδιων των διαδηλωτών, υπάρχουν πολλές διαφορετικές απόψεις σχετικά με τα πολιτικά κόμματα της αντιπολίτευσης, ώστε είναι δυνατό να βρείτε πολλές εκφράσεις υποστήριξης αλλά και απόρριψης ταυτόχρονα.

Στην περίπτωση του Καράκας η μεσαία τάξη και οι φοιτητές των κολλεγίων είναι οι πρωταγωνιστές στις διαδηλώσεις. Από την άλλη πλευρά, σε άλλες πολιτείες, πολλοί δημοφιλείς τομείς έχουν ενώσει τις διαδηλώσεις. Στο Καράκας η πλειοψηφία των αιτημάτων είναι πολιτικά, συμπεριλαμβανομένων των καλεσμάτων για απελευθέρωση των κρατουμένων και την παραίτηση του Προέδρου Μαδούρο, ενώ σε άλλες πόλεις τα κοινωνικά αιτήματα είναι ενσωματωμένα, με διαμαρτυρίες κατά του πληθωρισμού, την ανεπάρκεια και έλλειψη των κατάλληλων δημόσιων υπηρεσιών. Ακόμα κι αν κάποιες διαδηλώσεις έχουν εξελιχθεί σε βίαιες, και ορισμένοι διαδηλωτές πυροβολούν με όπλα κατά των αστυνομικών και των άλλων παρόμοιων ομάδων, η πλειοψηφία των διαδηλώσεων, ιδιαίτερα έξω από το Καράκας, παραμένουν ειρηνικές.

Η Ανεξάρτητη Επαναστατική Αριστερά της Βενεζουέλας (που περιλαμβάνει αναρχικούς και τομείς που ακολουθούν τον Τρότσκι, τον Μαρξ , τον Λένιν και τον Γκεβάρα) δεν εμπλέκεται σε αυτή την κατάσταση. Είμαστε απλά θεατές. Μερικοί από εμάς ενεργά καταγγέλλουν την κρατική καταστολή και παρέχουν βοήθεια στα θύματα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Βενεζουέλα είναι ιστορικά μια χώρα που κινείται από το πετρέλαιο. Διαθέτει χαμηλά επίπεδα πολιτικής κουλτούρας μεταξύ του πληθυσμού της, γεγονός που εξηγεί γιατί οι διαδηλωτές της αντιπολίτευσης έχουν το ίδιο πρόβλημα «περιεχομένου» με εκείνους που στηρίζουν την κυβέρνηση. Όμως καθώς η διεθνής αριστερή πτέρυγα συνεχίζει να γυρίσει την πλάτη και την υποστήριξή της — χωρίς καμία επίκριση — η εκδοχή του «πραξικοπήματος» της κυβέρνησης, αφήνει χιλιάδες διαδηλωτές στο έλεος του πιο συντηρητικού λόγου των κομμάτων της αντιπολίτευσης, χωρίς καμία αναφορά σε αντι-καπιταλιστές, επαναστάτες και πραγματική κοινωνική αλλαγή που θα μπορούσε να τους επηρεάσει.

Υπό αυτή την έννοια, ο Λεοπόλδο Λόπεζ, ο κρατούμενος ηγέτης της συντηρητικής αντιπολίτευσης, προσπαθεί να κάνει τον εαυτό του το κέντρο ενός δυναμικού κινήματος που, μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, είχε πάει πέρα από τα πολιτικά κόμματα της αντιπολίτευσης και της κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο.

Τι θα συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα; Νομίζω ότι κανείς δεν ξέρει ακριβώς, ιδιαίτερα οι ίδιοι οι διαδηλωτές. Τα γεγονότα εξελίσσονται από λεπτό σε λεπτό.

Για περισσότερες εναλλακτικές πληροφορίες σχετικά με τη Βενεζουέλα, σας προτείνουμε:

http://periodicoellibertario.blogspot.com
http://www.derechos.org.ve
http://laclase.info

[via]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s