Διδάγματα και σκέψεις με αφορμή την εξέγερση που μένεται στην Ουκρανία

Η Ουκρανία δείχνει το δρόμο (σε πολλούς τομείς)

Οι κυβερνώντες στην Ουκρανία έχουν βάλει λυτούς και δεμένους προκειμένου να καταφέρουν να καταλαγιάσουν την εξέγερση που ξέσπασε στο Κίεβο εδώ και 2 μήνες (γιατί σχετικές διαδηλώσεις γινόντουσαν από τον Νοέμβριο του περασμένου χρόνου) και έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις, κάνοντας όλα τα βλέμματα του πλανήτη να είναι στραμμένα εκεί. Ό,τι δηλ. «όπλα» που οι εκάστοτε άρχουσες τάξεις ανά την ιστορία σπεύδουν να χρησιμοποιήσουν απέναντι σε τέτοιας μεγάλης έκατασης εξεγέρσεις όταν τρέμει η θέση τους προσπαθούν να τα χρησιμοποιήσουν οι κυβερνώντες στην Ουκρανία.

Interior Ministry members and riot police stand in formation near an armoured vehicle during clashes with anti-government protesters in central Kiev

Τι απαγορεύσεις  στους κατοίκους του Κιέβου να μην βγαίνουν από τα σπίτια τους και να μην μεταβαίνουν στο κέντρο της πόλης…τι τελεσίγραφα απ’ την ουκρανική αστυνομία στους διαδηλωτές, «αλλιώς…», τι «αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις», τι επικλήσεις στο συναίσθημα για «αδελφοκτόνες συγκρούσεις», τι είπαν ότι θα αφήσουν ελεύθερη την κρατούμενη ηγέτιδα της αντιπολίτευσης Γιούλια Τιμοσένκο, τι «πράσινο φως» για επέμβαση του στρατού δείχνουν, τι προσφυγές στους διεθνείς εταίρους… όλα έχουν αποβεί άκαρπα. Τίποτα δεν έχει κάνει απ’ ό,τι φαίνεται πίσω το λαό της Ουκρανίας. Εκεί… να μάχεται μπαρουτοκαπνισμένος στα οδοφράγματα με τις δυνάμεις ασφαλείας μέχρις εσχάτων (κυριολεκτικά). Χιλιάδες διαδηλωτές αψηφούν την καταστολή και απτόητοι παραμένουν στην κεντρική πλατεία του Κιέβου και σε άλλες πόλεις της Ουκρανίας (Χμελνίτσκι, Ιβάνο-Φράνκιβσκ, Ουζχορόντ, Τερνοπίλ, Βολίν), όπου συνεχώς σημειώνονται συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, μέρα και νύχτα.

Anti-government protesters gather stones during a rally in central Kiev

Και σήμερα ένα ακόμη απ’ τα ύστατα «όπλα» των εκάστοτε κυβερνώντων προκειμένου να αφοπλίσει και να διοχετεύσει σε ανώδυνα ή και επωφελή για το σύστημα κανάλια όλη αυτήν την ορμή. Τι άλλο; Εκλογές! Προκειμένου να μην ανατραπεί συνολικά η άρχουσα τάξη στην Ουκρανία οι κυβερνώντες είναι πρόθυμοι να κάνουν βήματα πίσω. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Πρόωρες προεδρικές εκλογές, την έναρξη διαδικασίας για
το σχηματισμό κυβέρνηση εθνικής ενότητας και την επαναφορά του Συντάγματος του 2004, που προβλέπει περιορισμένες
προεδρικές εξουσίες, ανακοίνωσε μετά από ολονύχτιες διαβουλεύσεις, σε μια ύστατη προσπάθεια να περιορίσει τουλάχιστον τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, που έχουν σίγουρα έναν ισχυρό ρόλο στις διαδηλώσεις. Δύο βήματα πίσω (βασικά 800 έχει κάνει αυτήν την περίοδο) προκειμένου να μη χάσει τουλάχιστον τη συνολική εξουσία της η άρχουσα τάξη.

Αν προσπαθήσουμε να κάνουμε μια πολιτική ανάλυση, στην Ουκρανία, όχι σε επίπεδο μακροπολιτικών συσχετισμών αλλά καθαρά στο επίπεδο της επαναστατικής σύγκρουσης, σύμφωνα με τις πληροφορίες που καταφτάνουν συνεχώς απ’ τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, μένεται μια βαθιά ανοιχτή εξέγερση, ένας πραγματικός «κοινωνικός πόλεμος» – ΕΠΙ ΛΕΞΕΙ – όχι αστεία που χρησιμοποιούμε πολλές φορές και εμείς στα κείμενά μας – με όλες τις συνθήκες ενός πραγματικού πολέμου: δημόσια κτίρια έχουν καταληφθεί – μέχρι και το γραφείο του Γιανουκόβιτς – κτίρια συνδικάτων χρησιμοποιούνται ως αρχηγεία απ’ τους διοργανωτές των διαδηλώσεων, διαδηλωτές καταλαμβάνουν τον έλεγχο κεντρικών κτιρίων στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας (πχ. ταχυδρομείου), κατειλημμένα εδάφη (πχ. πλατεία Μεϊντάν) και προσπάθεια ανακατάληψής τους απ’ τις δυνάμεις ασφαλείας (και το αντίστροφο), «εχθροί» πιάνονται ως αιχμάλωτοι (67 Ουκρανοί αστυνομικοί αιχμαλωτίστηκαν από διαδηλωτές στο Κίεβο)… Μέχρι το σημείο να κηρύξουν «πολιτική αυτονομία» σε πόλεις της Ουκρανίας πχ. Λβιβ, συγκροτώντας περιφερειακές συνελέσεις έχουν φτάσει διαδηλωτές, όταν κατέλαβαν δημόσια κτίρια και ανάγκασαν ακόμα τους αστυνομικούς να παραδοθούν. Η εξέγερση έχει φτάσει πραγματικά στα όρια της επανάστασης. (Και προφανώς «από τα κάτω» επανάστασης, δεν κατέβηκαν τα τανκς στους δρόμους να ανατρέψουν την κυβέρνηση, ούτε κανείς Λένιν ήρθε απ’ το εξωτερικό να ορίσει τα αιτήματα της επανάστασης).

132-lO5ja_AuSt_55

Η οργάνωση που έχουν επιδείξει στις συγκρούσεις οι διαδηλωτές είναι απίστευτη. Μπορεί να τη δει κανείς παρατηρώντας τους στις εικόνες και τα βίντεο των οδομαχιών που αναμεταδίδονται απ’ τα τηλεοπτικά δίκτυα. Όχι οργάνωση από άποψη πειθαρχημένης σύγκρουσης, όσο τακτικών στους δρόμους απ’ τις οποίες δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα οι καλύτερες κατασταλτικές μονάδες στον κόσμο. Τα εμπειρικά διδάγματα που μπορούμε να πάρουμε όσον αφορά τα μέσα και τις τακτικές που χρησιμοποιούνται στις συγκρούσεις, είναι πολλά. Τα «όπλα» (μολότοφ, πέτρες, πυροσβεστήρες, αλυσίδες, σπρέι, ακόμα και κανονικά όπλα – και εδώ το ένοπλο αποκτά ουσιαστικές διαστάσεις, όταν τα όπλα χρησιμοποιούνται από το σύνολο του λαού και όχι από μια «γαμάω και δέρνω» ομαδούλα) που χρησιμοποιούν και τα έχουν τακτοποιημένα σε επιφυλακή σε κάθε οδόφραγμα, οι φύλακες στα οδοφράγματα, το πως έχουν στηθεί τα ίδια τα οδοφράγματα, που έχουν γίνει πραγματικά απροσπέλαστα, το πως κινούνται στις οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής. Όχι κάνουμε την κάβλα μας, τα «σπάμε» κατά την προσφιλή μοδάτη έκφραση, κι ύστερα πάμε να γιορτάσουμε Χριστούγεννα (για όσους αντιλαμβάνονται τι λέμε). Και μη βγει κανείς να πει ότι ναι αλλά πρέπει να παρεις την παραγωγη στα χερια σου, να καταργησεις τον ρολο των αφεντικών και κάθε εξουσιαστικό μηχανισμό και άλλες τέτοιες αόριστες εκ καθέδρας θεωρητικολογίες ή έχει και ακροδεξιούς μέσα… ναι, και ακροδεξιούς έχει μέσα όπως και παπάδες και Κοζάκους και φιλοευρωπαιστές και ακροαριστερούς και πολλούς απλούς πολίτες που απλά είναι οργισμένοι με την αστυνομική καταστολή, και σίγουρα δεν είναι τα πράγματα όπως τα δείχνουν τα κανάλια, ότι όλα και καλά γίνονται για τις στενότερες σχέσεις με την ΕΕ. Όποιοι ονειρεύονται εξεγέρσεις «έτσι» και «έτσι», εξεγέρσεις στα δικά τους «αναρχικά» μέτρα, απλά μπορούν να συνεχίσουν να κάθονται στους καναπέδες και στα καφενεία και τις εκδηλωσούλες τους, να φλυαρούν ασύστολα για το ποιος έχει την πιο γαμάτη αναρχική αποψάρα… και άσε τους άλλους με αφορμή έναν απλό νόμο να τραντάζουν το σύστημα ολόκληρης της χώρας τους· γιατί απλά δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει εξέγερση και μπορούν να πάνε να βρουν τους άλλους γραφικούς που ονειρεύονται κι αυτοί καθορισμένες «εξεγέρσεις» στις οποίες δεν θα δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι. Γιατί εξέγερση είναι, όπως έλεγε κάποτε κάποιος Μπακούνιν (αλλά βλέπετε είμαστε ακόμη στο σημείο να αντιμετωπίζουμε τον Μπακούνιν και όλους αυτούς στο επίπεδο της προσωπικότητας και όχι στο τι λένε, είτε αυτός λέγεται Μπακούνιν είτε Μπλανκί, είτε Κώτσος, Μήτσος, Παύλος) αυτό ακριβώς το πράγμα που είναι στην Ουκρανία. Ενστικτώδης, καταστρεπτική, χαοτική – σε όλα τα επίπεδα: απ’ το μείγμα των ανθρώπων, μέχρι τους λόγους για τους οποίους κατεβαίνουν, μέχρι τα αιτήματά τους, μέχρι τα μέσα που χρησιμοποιούν…μέχρι…μέχρι…μέχρι.. Και η εξέγερση «πάντοτε συνεπάγεται μεγάλες προσωπικές θυσίες και μια τεράστια ζημιά της δημόσιας και ατομικής περιουσίας» και «οι μάζες είναι πάντοτε έτοιμες να θυσιαστούν· κι αυτός είναι ο λόγος που τις μετατρέπει σε μια κτηνώδη και άγρια ορδή, ικανή να επιτύχει ηρωικά και φανερά αδύνατα κατορθώματα» (M. Bakunin, Some Preconditions for a Social Revolution), όπως έχουν πετύχει οι Ουκρανοί. Αυτό το πραγμα είναι αυτήν τη στιγμή στην Ουκρανία.

2014-01-22T115849Z_01_MOS42_RTRIDSP_3_UKRAINE-AZAROV

Λέμε συνήθως πως θα γίνει πρακτικά αυτό που ευαγγελιζόμαστε, αυτό που λέμε «επανάσταση», πρακτικά τι σημαίνει, πώς μπορεί να επιτευχθεί. Πολλές φορές δεν ξέρουμε ούτε εμείς οι ίδιοι πως και γι’ αυτό χάνουμε πολλές φορές την πίστη σ’ αυτόν το σκοπό. Δεν θα σχολιάσω το ότι έχουμε φτάσει στο σημείο να ακούμε συντρόφους (;) σε συνελεύσεις να λένε «‘επανάσταση’?? έλα μωρέ τώρα..», γενικά και αυθαίρετα περί «εξουσιαστικών σχέσεων» και λίγο Φουκώ μέσα και λίγο μεταμοντέρνους αυνανισμούς – πριν κάποια χρόνια, πριν την κρίση του 2008, δεν υπήχε ΚΑΝ αυτή η λέξη στο λεξιλόγιό μας, μόνο κάτι αριστερίστικα αόριστα, ανούσια συνθήματα έληγαν όλες οι προκηρύξεις, «αντίσταση – αλληλεγγύη – αυτοοργάνωση», σαν να μην έχουμε τίποτα να προτείνουμε και να μην ξέρουμε πως να κλείσουμε τα κείμενά μας, «έλα μωρέ βάλε αυτά τα κλασσικά!» (πραγματικά λόγια)

Έτσι θα γίνει. Σαν την Ουκρανία. Έτσι γίνονται οι εξεγέρσεις και σταθεροποιούνται σε βάθος χρόνου και μπορούν να οδηγήσουν σε επανάσταση. Έτσι μόνο αλλάζουν τα πράγματα. Όλοι τ’ άλλα είναι απλά περιτυλίγματα και για να χτίσουμε το προσωπικό μας επαναστατικό προφίλ. Ευνοϊκές συνθήκες για κοινωνική αλλαγή, για επανάσταση, μπορούν να δημιουργηθούν μόνο με εξέγερση, με ένα λαϊκό ολοκαύτωμα που θα κατέστρεφε το κάθε τι στο διάβα του. Γιατί μέσα σ’ αυτό και μόνο σ’ αυτό αποκρυσταλλώνεται ολόκληρη η δύναμη μιας ενδεχόμενης κοινωνικής επανάστασης. Η εκτεταμένη και πλατιά εξαπλωμένη καταστροφή, η γόνιμη και ανανεωτική καταστροφή, είναι προϋπόθεση της επανάστασης. Χωρίς αυτή δεν μπορούν να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για μια επανάσταση (και προφανώς για κοινωνική επανάσταση μιλάμε εδώ). Και η εξέγερση μπορεί να προκύψει απ’ το οτιδήποτε, από μια γενική απεργία, από μια δολοφονία, από τη διακήρυξη κάποιων νόμων… και γι’ αυτό πρέπει να εργάζονται συνεχώς οι αναρχικοί, να την προκαλέσουν. Σίγουρα πάντως δεν μπορεί να προέλθει από τον καναπέ ούτε απ’ τις ατέλειωτες κουβέντες επί κουβεντών στις συνελεύσεις ούτε απ’ τις καφενειακές ρητορίες ούτε με κουμπούρια (εκτός βέβαια αν δεν έχουν τέτοιο σκοπό). Και εξέγερση μπορεί να περιλαμβάνει και, ναι, νεκρούς. Δεκάδες νεκρούς. Γιατί προσπαθούμε να το κρύψουμε.

Γιατί η εξέγερση στην Ουκρανία έδειξε μέχρι τώρα όχι μόνο πως παίρνονται πράγματα πίσω (οι κατασταλτικοί νόμοι που διακηρύχθηκαν απ’ τον πρόεδρο Γιανουκόβιτς έχουν παρθεί πίσω ήδη από τις 28 Ιανουαρίου και ο ίδιος δεν παλεύει τώρα απλά για κάποιους νόμους αλλά για την ίδια του τη θέση) και οδηγούν σε υποχώρηση του κράτους, αλλά και πως μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Η άρχουσα τάξη όχι μόνο πήρε πίσω πράγματα αλλά έκανε και 800 βήματα πίσω. Το αν έχουν θετικό αποτέλεσμα όλα αυτό ή αν ήταν απλά μερικές εκατοντάδες νεκροί για να αλλάξουν απλά νταβατζήδες, επαφίεται στους ίδιους τους ανθρώπους να το αποφασίσουν – και εδώ είναι υπέρ το δέον αναγκαία η συμβολή των αναρχικών, που απ’ ό,τι φαίνεται οι Ουκρανοί σύντροφοι εργάζονται προς αυτήν την κατεύθυνση παρά τις αντιξοότητες.

 

[+] LIVE: Ζωντανή μετάδοση απ’ την πλατεία, εδώ. 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s