Ο αγώνας στη Γερμανία και την Ισπανία

Ο Ρούντολφ Ρόκερ μιλάει για το εργατικό κίνημα της Γερμανίας και της Ισπανίας την περίοδο του Μεσοπολέμου

 

Στη Γερμανία, όμως, όπου η μετριοπαθής πτέρυγα του πολιτικού σοσιαλισμού είχε φτάσει στην εξουσία, ο Σοσιαλισμός, στα πολλά χρόνια της απορρόφησης με συνήθη κοινοβουλευτικά καθήκοντα, είχε τόσο βαλτώσει ώστε δεν ήταν πλέον σε θέση για οποιαδήποτε δημιουργική δράση. Ακόμη και μια αστική εφημερίδα, όπως η Frankfurter Zeitung αισθάνθηκε υποχρεωμένη να βεβαιώσει πως «η ιστορία των Ευρωπαϊκών λαών δεν είχε προηγουμένως παράξει μια επανάσταση που να ήταν τόσο φτωχή σε δημιουργικές ιδέες και τόσο αδύναμη σε επαναστατική ενέργεια». Το απλό γεγονός πως ένα κόμμα με τη μεγαλύτερη συμμετοχή από οποιοδήποτε άλλο από τα διάφορα εργατικά κόμματα ανά τον κόσμο, το οποίο ήταν για πολλά χρόνια το ισχυρότερο πολιτικό όργανο στη Γερμανία, άφησε το πεδίο στον Χίτλερ και τη συμμορία του χωρίς καμιά αντίσταση μιλάει από μόνο του και δίνει ένα παράδειγμα της ανικανότητας και της αδυναμίας που δύσκολα μπορεί να παρανοηθεί.

Αρκεί να συγκρίνει κανείς τη Γερμανική κατάσταση εκείνων των ημερών με τη στάση των Αναρχο-Συνδικαλιστικών εργατικών ενώσεων στην Ισπανία και ιδιαίτερα στην Καταλωνία, όπου η επιρροή τους ήταν ισχυρότερη, για να καταλάβει ολόκληρη τη διαφορά μεταξύ του εργατικού κινήματος των δύο αυτών χωρών. Όταν τον Ιούλιου, του 1936 η συνωμοσία των ηγετών του Φασιστικού Στρατού ωρίμασε σε μια ανοιχτή εξέγερση, ήταν από την ηρωική αντίσταση της C.N.T. (Εθνική Συνομοσπονδία Εργατών) και της F.A.I. (Ιβηρική Αναρχική Ομοσπονδία) που η Φασιστική εξέγερση στην Καταλωνία ανατράπηκε μέσα σε λίγες μέρες, απαλλάσσοντας αυτό το σημαντικότερο τμήμα της Ισπανίας από τον εχθρό και ματαιώνοντας το αρχικό σχέδιο των συνωμοτών να πάρουν τη Βαρκελώνη αιφνιδιαστικά. Οι εργάτες δεν θα μπορούσαν πια να σταματήσουν στα μισά του δρόμου· έτσι ακολούθησαν εκεί την κολεκτιβοποίηση της γης και την ανάληψη των εργοστασίων από τους εργάτες και τα αγροτικά συνδικάτα. Αυτό το κίνημα, το οποίο ξεπρόβαλε από την πρωτοβουλία της C.N.T. και της F.A.I. με ακαταμάχητη ισχύ, κατέκλυσε την Αραγωνία, τη Λεβάντε και άλλα τμήματα της χώρας και ακόμα παρασέρνει μαζί του ένα μεγάλο μέρος των ενώσεων του Σοσιαλιστικού Κόμματος της U.G.T. (Γενική Ένωση Εργατών). Αυτή η εκδήλωση αποκάλυψε ότι οι Αναρχο-Συνδικαλιστές εργάτες της Ισπανίας δεν ήξεραν μόνο πώς να αγωνίζονται, αλλά ότι ήταν επίσης γεμάτοι με εποικοδομητικές ιδέες που είναι τόσο αναγκαίες σε καιρό μιας πραγματικής κρίσης. Είναι προς τιμήν του Αντιεξουσιαστικού Σοσιαλισμού στην Ισπανία πως από την εποχή της Πρώτης Διεθνούς είχε διαπαιδαγωγήσει τους εργάτες σε αυτό το πνεύμα το οποίο βάζει πάνω από όλα τη ελευθερία και θεωρεί την πνευματική ανεξαρτησία των οπαδών του σαν βάση της ύπαρξής τους. Ήταν η παθητική και άψυχη στάση των οργανωμένων εργατών σε άλλες χώρες, που ανέχονται την πολιτική της μη-επέμβασης των κυβερνήσεών τους που οδήγησε στην ήττα των Ισπανών εργατών και αγροτών ύστερα από ηρωικό αγώνα πάνω από δυόμιση χρόνων.

Μετάφραση: Αιχμή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s