Η σύλληψη του ληστή Μπονό στο Σουαζύ-λε-Ρουά

Η «Συμμορία Μπονό» ήταν μια Γαλλική αναρχική ομάδα που έδρασε στη Γαλλία και το Βέλγιο κατά τη διάρκεια της Μπελ Επόκ, μεταξύ 1911-1912. Αποτελούμενη από άτομα που ταυτίζονταν με το αναδυόμενο ιλλεγκαλιστικό ρεύμα, η συμμορία χρησιμοποιούσε τεχνολογία αιχμής (συμπεριλαμβανομένων αυτοκινήτων και επαναληπτικών τυφεκίων) που δεν ήταν ακόμη διαθέσιμη στη Γαλλική αστυνομία. Έγινε διαβόητη επειδή διέπραξε ληστείες τραπεζών, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά αυτοκίνητο. Οι ληστείες τους, τολμηρές και βίαιες, θα τους καθιστούσαν διαβόητους στη Γαλλία, ενώ ο θάνατός τους, εξίσου θεαματικός με τη ζωή τους, θα τους καθιστούσε θρυλικούς ανάμεσα στους επαναστάτες όλου του κόσμου.

Jules Bonnot (1876 – 1912)

Ο Ζιλ Μπονό στα 20 του χρόνια

Στη μέση, Jules Bonnot σε 133 RI-1897

Ο Jules Bonnot (αριστερά) κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας

Πιστολίδι στην «Κόκκινη Φωλιά» (απόσπασμα από το βιβλίο του Ρίτσαρντ Πάρρυ, Τhe Bonnot Gang, Rebel Press, Λονδίνο, 1986, μετάφραση: aixmi)

(…) Γύρω στις εφτά και τέταρτο, δεκαέξι ένοπλοι ντετέκτιβς, με επικεφαλής τους Λεγκράν και Ξαβιέ Γκισάρ, έφτασαν με αυτοκίνητα στο Σουαζύ-Λε-Ρουά και αποβιβάστηκαν. Ο Γκισάρ διέταξε τους περισσότερους απ’ αυτούς ν’ απλωθούν γύρω απ’ το γκαράζ που είτανε ο στόχος τους, αλλά να παραμείνουν πίσω ενώ καθοδηγούσε μιαν επίλεκτη ομάδα προς τις πόρτες.

(…) Ο Μπονό, ξυπνώντας απ’ το θόρυβο των πυροβολισμών κάτω, άρπαξε ένα όπλο και βγήκε στο μπαλκόνι για να βρει μια ομάδα ντετέκτιβς έτοιμων ν’ ανέβουν τις σκάλες πίσω του. Οι δυο πρώτοι του πυροβολισμοί κτύπησαν τον προπορευόμενο μπάτσο στο στομάχι, αλλ’ οι υπόλοιποι αστόχησαν, καθώς αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει για ν’ αποφύγει τις σφαίρες που πετούσαν καταπάνω του. Μέχρι στιγμής, το προαίσθημα του Γκαρνιέ επαληθευόταν, είτανε οι μπάτσοι που το έσκαγαν, παίρνοντας τους πληγωμένους συναδέλφους μαζί τους, και προσπαθώντας να καλύψουν την υποχώρησή τους με πυροβολισμούς στο σπίτι πίσω τους. Ο Μπονό έτρεξε μέσα να γεμίσει το γεμιστήρα, έπειτα βγήκε έξω να πυροβολήσει άστοχα τους αντιπάλους του που είτανε τώρα κρυμμένοι πίσω απ’ τα δέντρα ή ξαπλωμένοι στο έδαφος. Είτανε η τελευταία ευκαιρία του Μπονό να προσπαθήσει να γλυτώσει, αλλά κείνη τη στιγμή οι πιθανότητες είτανε εναντίον του· έβαλε άλλον ένα γεμιστήρα στο πάντοτε πιστό του Μπράουνινγκ και ετοιμάστηκε για την έσχατη μάχη.

Ο Γκισάρ μάζεψε τους πληγωμένους και τηλεφώνησε στον Λεπέν, ζητώντας ενισχύσεις απ’ το Παρίσι. (…) Περισσότεροι επισκέπτες έφτασαν: αστυνομικοί ποδηλάτες, ντετέκτιβς, ειδικοί αστυνομικοί,   χ ω ρ ο φ ύ λ α κ ε ς   και θεατές, όλοι τους προσπαθώντας να κρυφτούν πίσω απ’ τα δέντρα ή στην κατάφυτη όχθη του ποταμού. Που και που απολάμβαναν το θέαμα του Μπονό να βηματίζει αδιάφορος στο μπαλκόνι και να ρίχνει υπολογισμένες σφαίρες στον οποιονδήποτε έκαμε να ξεμυτίσει, δείχνοντας αδιάφορος για τις σφαίρες που θάπρεπε να σφύριζαν γύρω απ’ τ’ αυτιά του. Kατάφερε ακόμη και να τραυματίσει δυο ακόμη ντετέκτιβς προτού αναγκαστεί να υποχωρήσει μέσα για καλά, λόγω των καλλίτερα υπολογισμένων πυροβολισμών των τυφεκίων. Είχε τρία Μπράουνινγκ και το μικρό ‘Μπαγιάρ’ να διαλέξει, και πάνω από τετρακόσιες σφαίρες που είχε σκορπίσει βιαστικά σ’ όλο το πάτωμα· αναποδογύρισε το σιδερένιο κρεβάτι προκειμένου να το χρησιμοποιήσει σαν ασπίδα και οχύρωσε την πόρτα με το γραφείο και μερικές καρέκλες, ύστερα πήρε θέση δίπλα στο παράθυρο, πυροβολώντας εναλλακτικά με τα όπλα στα δυο του χέρια.

Σε λίγο μια ομάδα ‘Φρουρών της Δημοκρατίας’ και ‘Φρουρών της Ειρήνης’ έφτασαν, το σπίτι περικυκλώθηκε για τα καλά. Οι λεπτοί τοίχοι, φτιαγμένοι μονάχα από ξύλο, σοβά και μπάζα, είτανε τρυπημένοι σ’ εκατοντάδες σημεία και το σπίτι άρχιζε να μοιάζει με κόσκινο, μ’ ένα όπλο να ξεπροβάλλει περιστασιακά από κάποιες μεγαλύτερες τρύπες και ν’ αστράφτει στους πολιορκητές.

Λίγο μετά τις δέκα, ο ίδιος ο Λεπέν εμφανίστηκε, μαζί με τον Γκισάρ, τον Πωλ, τον Ειδικό Αστυνομικό Επόπτη της Λεζ Αλ, τον Γκιλμπέρ, τον ανακριτή της υπόθεσης, και το Δημόσιο Κατήγορο Λεσκουβέ. Αμέσως μόλις ανέλαβε ο Λεπέν λίγο έλειψε να κτυπηθεί από μια σφαίρα που έριξε είτε ο Μπονό είτε κάποιος απ’ τους πολλούς ηλίθιους που τραβάνε εύκολα πιστόλι και πούχαν ήδη καταφέρει να τραυματίσουν ελαφρά ένα θεατή. Θεατές έφταναν τώρα κατά κοπάδια, θέλοντας να δούνε τις έσχατες ώρες του πιο τρομερού ληστή της Γαλλίας· κάποιοι, κρατούσαν καλάθια του πικνίκ, ακόμη και να γευματίσουν, και για κείνους που δεν μπορούσαν να παρευρεθούν στο σκοτωμό, όλα καταγράφονταν στο σελιλόιντ, σαν το πρώιμο   c i m e m a – v é r i t é . Τώρα, ο Λεπέν χρησιμοποιούσε το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεών του απλά για να κρατήσει πίσω τα πλήθη. Όταν ένας δεύτερος λόχος Φρουρών της Δημοκρατίας αποβιβάστηκε από ένα στόλο ταξί, η μάζα των θεατών τούς υποδέχτηκε με κραυγές όπως,    “ V i v e   L a   G a r d e !   V i v e   L ‘ A r m é e ! » σε μια σκηνή που θύμιζε κάποια Ναπολεόντιο μάχη. Στο αναμεταξύ το πιστολίδι συνεχιζόταν σαν κάποια θρησκευτική τελετή σχεδιασμένη να καθαρίσει την κοινωνία απ’ τους εχθρούς της, τους απαραίτητους αποδιοπομπαίους τράγους της, προκειμένου να διατηρήσει τη δική της πλαστή ενότητα. Γύρω στο μεσημέρι είτανε φανερό πως όλοι τούτοι οι πυροβολισμοί δεν έβγαζαν πουθενά, έτσι ο Λεπέν διέταξε ν’ ανακοινωθεί παύση πυρός από μια σάλπιγγα πυροσβέστη, θα του έδινε επίσης λίγη ειρήνη κι ησυχία με την οποία θα μπορούσε να συμβουλευτεί τους συναδέλφους του για το τι μέλλει γενέσθαι. Περίμεναν ακόμα την άφιξη του πυροβολικού απ’ το οχυρό της Βενσέν, αλλ’ ο Τσώρτσιλ δεν το είχε χρησιμοποιήσει στη Σίντνεϊ Στρητ, και σκέφτηκαν στο αναμεταξύ να δοκιμάσουν καλλίτερα κάτι άλλο. Μερικοί σκαπανείς είχαν ήδη φέρει ένα κιβώτιο δυναμίτη, και συμφωνούσαν να δράσουν όταν ο Υπολοχαγός Φοντάν θάταν έτοιμος να προχωρήσει και ν΄ανατινάξει το σπίτι. Κατά σύμπτωση ο Φοντάν είτανε από ένα σύνταγμα που είχε τη βάση του στη Λυόν, και είχε στους Φρουρούς της Δημοκρατίας μόνο δυο βδομάδες· είτανε απ’ τους λίγους που αποκτούσε εμπειρία μάχης στο Γαλλικό έδαφος πριν τον Αύγουστο του 1914.

Στο απάνω δωμάτιο με τη βαριά μυρωδιά, διάτρητο τώρα από χιλιάδες σφαίρες, ο Μπονό κάθισε ζαρωμένος πίσω απ’ το στρώμα φροντίζοντας τα πολλαπλά του τραύματα. Μια σφαίρα είχε μόλις κτυπήσει το μεγάλο νικελένιο ρολόι-τσέπης, σταματώντας τους δείκτες δυο λεπτά πριν τις δώδεκα — για τον Μπονό ο χρόνος είχε εξαντληθεί. Εδώ είτανε, το Άτομο βρισκόμενο μονάχο απέναντι στην Κοινωνία, σε κείνο το ρόλο για τον οποίο τόσο καλά είχαν στοχαστεί, μιλήσει και γράψει ο Στίρνερ, ο Νίτσε, ο Ίψεν κι άλλοι. Έβγαλε τις σημειώσεις του απ’ την τσέπη και βρήκε κείνες τις τελευταίες παραγράφους που είχε γράψει στο μάτι του κυκλώνα, κι οι οποίες τώρα θα έμεναν στους μεταγενέστερους. Μ’ ένα παληό μολύβι μόλις και κατάφερε να προσθέσει λίγες τελευταίες λέξεις: «Η Mme Τολόν είναι αθώα. Ο Γκωζύ είναι αθώος. Κι ο Ντιεντονέ. Κι ο Πετιντεμάνζ. Κι ο Μ. Τολόν…πεθαίνω…». Κοίταξε προσεχτικά έξω απ’ το παράθυρο κι είδε μια περίεργη κατασκευή να τον πλησιάζει.

Είτανε ένα κάρο γεμάτο στρώματα, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σαν ασπίδα για τον Υπολοχαγό που μετέφερε ένα σάκκο γεμάτο δυναμίτη, αλλά μόλις έφτασε στα μισά του δρόμου, τα στρώματα έπεσαν κάτω, κι ο Φοντάν αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Ένα τέταρτο αργότερα το κάρο επέστρεψε, τούτη τη φορά γεμάτο άχυρο. Ο Υπολοχαγός και το κάρο του είχαν σχεδόν φτάσει στο σπίτι όταν ο Αλσατικός σκύλος του Ντυμπουά όρμησε έξω και του επιτέθηκε, αναγκάζοντας τον Φοντάν να τραβήξει το πιστόλι του και να τον σκοτώσει. Ο Μπονό άδειασε ένα γεμιστήρα στον επιτιθέμενο, αλλά δίχως επιτυχία — ο δυναμίτης τοποθετήθηκε στον τοίχο και το φιτίλι άναψε. Καθώς ο Υπολοχαγός αποσύρθηκε γρήγορα πίσω απ’ το κάρο, ο Μπονό αποτραβήχτηκε μαζί με το στρώμα στο μικρό πίσω δωμάτιο για να προστατευτεί απ’ την έκρηξη. Aλλά τίποτε δε συνέβει, το φιτίλι Μπίκφορντ είχε σβήσει. Ο Φοντάν αναγκάστηκε να επιστρέψει και ν’ ανάψει άλλο φιτίλι, τούτη τη φορά μ’ επιτυχία, αλλά η έκρηξη που ακολούθησε δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Γι’ ακόμη μια φορά ο Υπολοχαγός διατάχθηκε στο ρήγμα, μ’ όλο τον υπόλοιπο δυναμίτη, κι είτανε την τρίτη φορά τυχερός: μια τρομακτική έκρηξη ανατίναξε τη μισή πρόσοψη του σπιτιού και προκλήθηκε φωτιά.

Καθώς κατακάθισε η σκόνη, η μάζα των θεατών, η συλλογική συνείδηση μεταβλήθηκε σε φρενίτιδα απ’ το θόρυβο της μάχης, άρχισε το συνηθισμένο της άσμα,   » Α   Μ ο r t !   Α  Μ ο r t !   Α   Μ ο r t !   Α   Μ ο r t ! » και προσπάθησε να ορμήσει για να επιτεθεί στο αντικείμενο του μίσους της. Μόλις με δυσκολία η αστυνομία κι οι Φρουροί της Δημοκρατίας κατάφεραν να τη συγκρατήσουν. Ο Λεπέν διέταξε τους άντρες του να περιμένουν και να δουν εάν υπήρχε σημάδι ζωής, και ν’ αφήσουν τη φωτιά να τ’ αποτεφρώσει. Ύστερα από δέκα λεπτά πήραν θάρρος να προχωρήσουν, το κάρο κυλούσε μπροστά γι’ ακόμη μια φορά, προστατεύοντας τον Λεπέν, τον Φοντάν, τους αδερφούς Γκισάρ και περισσότερους από δώδεκα ντετέκτιβς. Έσυραν το πτώμα του Ντυμπουά απ’ το γκαράζ που σιγόκαιγε και το έθεσαν έξω στο γρασίδι, ύστερα ξεκίνησαν την αργή προέλαση προς τα πάνω απ’ την εξωτερική σκάλα προστατευμένοι απ’ τα στρώματα. Βρίσκοντας το πρώτο δωμάτιο άδειο, ο Υπολοχαγός έριξε τέσσερις πυροβολισμούς στην τύχη στο πίσω δωμάτιο, κι έλαβε σαν απάντηση έναν αδιάφορο πυροβολισμό απ’ τον ημι-αναίσθητο Μπονό που κειτόταν κάτω απ’ το στρώμα. Είχε μόλις τη δύναμη να φωνάξει, «Μπάσταρδοι», πριν ένας καταιγισμός πυρών τον κτυπήσει στο κεφάλι και τα χέρια του, και το τελευταίο πράγμα που ένιωσε είτανε το Μπράουνινγκ να του πέφτει απ’ τα χέρια. Ο Γκισάρ έσπευσε μέσα, σημάδεψε το όπλο του στο κεφάλι τού Μπονό κι πήρε την   c o u p   d e   g r â c e .

Kαθώς το αιματοβαμμένο σώμα μεταφερόταν κάτω απ’ τις σκάλες, το πλήθος έσπασε τις αστυνομικές γραμμές κι έτρεξε προς το σπίτι, φωνάζοντας και πανηγυρίζοντας. Οι ντετέκτιβς τους απέτρεψαν απ’ το να λυντσάρουν τον αναίσθητο Μπονό, ακόμα ζωντανός παρά τις έντεκα πληγές του, κι αφού έδωσε στο σώμα του πολλαπλές καλές γροθιές το πλήθος έστρεψε την προσοχή του στον Ντυμπουά, ποδοπατώντας το άψυχο κορμί του σαν να πατούσαν σταφύλια. Οι ντετέκτιβς έβαλαν τον Μπονό σ’ ένα αυτοκίνητο και το έστειλαν στο Hôtel-Dieu. Απάνω είχαν μόλις πρόλαβει να μαζέψουν μερικά κομάτια προτού η φωτιά τ’ αποτεφρώσει όλα: τρία Μπράουνινγκ, δυο μικρού διαμετρήματος πιστόλια, κουτιά με γεμιστήρες των 9mm, αντίγραφα της   l ’ a n a r c h i e ,   εκθέσεις εφημερίδων απ’ τα εγκλήματά τους, κι αποκόμματα απ’ τις μικρές αγγελίες που υποδήλωναν πως η συμμορία είχε χρησιμοποιήσει τέτοιες στήλες για επικοινωνία μεταξύ τους.

Το πλήθος συγκεντρώθηκε γύρω απ’ το φλεγόμενο σπίτι σάμπως να ήλπιζαν να δουν ένα τελικό μυστήριο να εκτυλίσσεται από τούτη τη νεκρική πυρά του αναρχισμού. Αφότου μετατράπηκε σ’ ένα σωρό που σιγόκαιγε, οι άνθρωποι άρχισαν να κοσκινίζουν ανάμεσα στα συντρίμμια για souvenirs, για ν’ ανακαλύψουν μόνον μερικές φωτογραφίες της οικογένειας Φρομεντέν και σκόρπια φύλλα απ’ τα σχολικά τετράδια των κοριτσιών, κάτι που υποδήλωνε, πιθανώς, πως οι ληστές δεν είτανε τόσο τρομεροί όσο τους είχαν περιγράψει. (…)

43a5b61abb9930498f112a6d51ad36de

Το πατρικό του Ζιλ Μπονό στο Pont-de-Roide (Doubs). ©Jean Ferrer-Valls

Η κάρτα του Μπονό στη Λυών

Kάρτα γκαράζ του Μπονό για τη Λυών

Sacoche de Bonnot

Τσάντα του Bonnot

Στρατιωτικό φυλλάδιο του Bonnot

Στρατιωτικό φυλλάδιο του Bonnot

Φωτογραφία από Jules Bonnot και η σύζυγός του, Sophie Burdet, και την κόρη τους Emily, κατά πάσα πιθανότητα το 1905 (Wikipedia)

Φωτογραφία του Jules Bonnot και της συζύγου του, Sophie Burdet, και της κόρη τους Emily, κατά πάσα πιθανότητα στα 1905 (Wikipedia)

Ζυλ Μπονό

fichebonnotuw1

Η καταγραφή του Ζιλ Μπονό από την αστυνομία

 

Το Σουαζύ-λε-Ρουά

Το Σουαζύ-λε-Ρουά, νοτιανατολικά του Παρισιού, στην δεξιά όχθη του Σηκουάνα.

01210

Το κρησφύγετο του Μπονό στο γκαράζ του Αλφρέ Φρομεντέν που είχε βρει καταφύγιο στις 28 Απριλίου 1912, περιτρυγιρισμένο από 10.000 άνδρες, θα σκοτωθεί ύστερα από μάχη 5 ωρών.

Το γκαράζ στο οποίο είχε ταμπουρωθεί ο Μπονό

Το γκαράζ στο οποίο είναι ταμπουρωμένος ο Μπονό

To σχέδιο "Οι μαύρες κουκίδες υποδεικνύουν τους πράκτορες και τους φρουρούς για γκαράζ"

To σχέδιο της αστυνομίας «Οι μαύρες κουκκίδες υποδεικνύουν τους πράκτορες και τους φρουρούς γύρω απ’ το γκαράζ»

7-octobre-2011-1142

«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ ΟΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ Ο ΜΠΟΝΟ – Στρατιώτες και ιδιώτες σε ένα αυτοσχέδιο καταφύγιο στην έδρα του ληστή»

bonnot11

«Το πρωί της Κυριακής, 28 Απριλίου του 1912, οι δυνάμεις ασφαλείας επιτέθηκαν στο γκαράζ Fromentin όπου βρισκόταν ο φυγάς Μπονό. Πεντακόσια στρατεύματα είχαν καθορισμένους χώρους»

Headquarters where the French anarchist and bandit Bonnot took refuge in Choisy le Roi

guichard_1361

Ο κομισάριος Xavier Guichard

Ο Xavier Guichard

Xavier Guichard

Πορτρέτο του Νομάρχη Lépine

Πορτρέτο του Lépine

prefet-lepine1

Ο αρχηγός της αστυνομίας Louis Lepine (στη μέση) και o επικεφαλής της Συρετέ Xavier Guichard (αριστερά) τον Απρίλιο του 1912 καταφθάνουν στο Choisy-le-Roi διεξάγοντας την έρευνα για τον Bonnot … (Photo by Apic/Getty Images)

Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Choisy-le-Roi, ένα καλάθι για την εναπόθεση εκρηκτικά για να ανατινάξουν το κρησφύγετο όπου αφαιρείται Jules Bonnot προσέγγιση

Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Choisy-le-Roi, μια αυτοσχέδια πολιορκητική μηχανή, ένα κάρο γεμάτο άχυρα που θα χρησίμευε ως ασπίδα για τον υπολοχαγό που θα μετέφερε ένα σάκο γεμάτο δυναμίτη για να ανατινάξουν το γκαράζ όπου ήταν ταμπουρωμένος ο Μπονό

 

7-octobre-2011-1152

arton21751

«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ ΟΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ Ο ΜΠΟΝΟ – Καλυμμένοι πίσω από τα δέντρα οι επιθεωρητές της Συρετέ και Φρουροί της Δημοκρατίας παρακολουθούν τον ληστή που ανοίγει πυρ εναντίον εκείνων που προσπαθούν να προσεγγίσουν καθώς αποσύρεται πάλι μέσα.»

img-5

«ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ – Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ» Καρτ-ποστάλ. Οι επιθεωρητές της Συρετέ και Φρουροί της Δημοκρατίας παρακολουθούν την πρώτη προσπάθεια προσέγγισης του κρησφύγετου του Μπονό με το κάρο με τα στρώματα για να τοποθετήσουν το δυναμίτη.

explosion-de-la-dynamite-ouvrant-une-breche2

Η πρώτη έκρηξη για να ανατινάξουν το κρησφύγετο του Μπονό δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

7-octobre-2011-0932

«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ ΟΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ Ο ΜΠΟΝΟ – H δεύτερη έκρηξη των φυσιγγίων δυναμίτη και ένας πράκτορας που θα εξετάσει τα αποτελέσματα που παρήχθησαν.»

policiers-en-embuscade1

«ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ – Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ CHOICY-LE-ROUA Δημοτικοί φρουροί και κάτοικοι τραβώντας το σπίτι»

assaut2

Η τρίτη φορά ήταν και η τυχερή: μια τρομακτική έκρηξη κατέστρεψε τη μισή πρόσοψη του σπιτιού, προκαλώντας πυρκαγιά. Οι άνδρες του Λεπέν καθώς και ο ίδιος ο Λεπέν, ο Φοντάν, και οι αδελφοί Γκισάρ, προχωρούν προς το σπίτι υπό την προστασία του κάρου.

bou16_bonnot_001f

Η συμμορία Μπονό: το τέλος ενός ληστή © Photo RMN-Grand Palais – T. Le Mage

tragic

«Ο σκοτωμός της ιλλεγκαλιστικής αναρχικής ομάδας Μπονό», έργο του αναρχικού ιταλού ζωγράφου του Flavio Constantini.

pj112112051912

«Το τέλος ενός ληστή». Le Petit Journal, 12 Μάη 1912.

Το δωμάτιο

Το δωμάτιο και τα στρώματα κάτω απ’ τα οποία ήταν καλυμμένος ο Μπονό. Μόλις που είχε τη δύναμη να φωνάξει «Καθάρματα», πριν ένας καταιγισμός πυρών τον χτυπήσει στο κεφάλι και τα χέρια. Ο Γκισάρ μπήκε μέσα, σημάδεψε τον Μπονό στο κεφάλι δίνοντάς του έτσι τη χαριστική βολή. 

Το πλήθος κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της αναρχικής γκαράζ Jules Dubois Choisy Le Roi στο οποίο Jules Bonnot ήταν πρόσφυγας, 28 Απριλίου 1912 (Dubois και Bonnot θα σκοτωθεί από την επίθεση των δυνάμεων της τάξης) --- πλήθος πολιορκία πέφτει στο γκαράζ του Jules Dubois σε Choisy Le Roi (Γαλλία), όπου Jules Bonnot κατέφυγε στην 28η Απριλίου, 1912

Το πλήθος κατά τη διάρκεια της πολιορκίας τoy αναρχικού γκαράζ του Jules Dubois στο Choisy Le Roi στο οποίο ο Jules Bonnot είχε καταφύγει, στις 28 Απριλίου 1912 (ο Dubois και ο Bonnot θα σκοτωθούν από την επίθεση των δυνάμεων της τάξης)

7-octobre-2011-0982

«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ ΟΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ Ο ΜΠΟΝΟ – Το πλήθος που ήθελε να εξευτελίσει το σώμα του ληστή γύρω από το αυτοκίνητο που θα τον μετέφερε στο Οτέλ-Ντιέ»

Οι άνθρωποι στον τόπο της τραγωδίας Bonnot Αυτό που απομένει από το γκαράζ

«ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ – Οι κάτοικοι στον τόπο της τραγωδίας Μπονό Αυτό που έχει απομείνει από το γκαράζ»

apres-lexplosion2

«Μετά την έκρηξη»

cadavre-de-dubois2

«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ ΟΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ Ο ΜΠΟΝΟ – Το σώμα του Dubois στα συντρίμμια του γκαράζ μετά την έκρηξη. Ο θάνατος προκλήθηκε από μια σφαίρα που πέρασε μέσω της καρωτιδικής αρτηρίας.»

Joseph Dubois

Joseph Dubois

bonnot2

le-garage-refuge-des-bandits-apres-lexplosion1

Κατεβάζοντας το αιμόφυρτο κορμί του Μπονό από τις σκάλες

url1

«O ΜΠΟΝΟ πεθαίνει στη φωλιά του»

7-octobre-2011-0902

«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ ΟΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ Ο ΜΠΟΝΟ – Το πτώμα του Μπονό που μόλις έχει βρεθεί πεθαίνοντας κατέρχεται από τους επιθεωρητές της Συρετέ για να μπορέσει να ταυτοποιηθεί»

Οι επιθεωρητές μετά από τη δράση SURETE

Οι επιθεωρητές μετά από τη δράση της Συρετέ

emplacement-du-garage-en-19122

«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΟΥΑΖΥ-ΛΕ-ΡΟΥΑ ΟΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ Ο ΜΠΟΝΟ – Ό,τι έχει απομένει από το γκαράζ μετά την τραγωδία του Dubois»

mac09096d0121

7-octobre-2011-1052

Τα συντρίμμια του γκαράζ μετά την έκρηξη και την πυρκαγιά που το έκαψε ολοσχερώς.

texte-carte-postale1 6a00d83451f4e569e20168eaf24e46970c-320wi1

Εδώ διακρίνουμε καθαρά δύο τρύπες από σφαίρες στο σώμα του Jules Bonnot: μία στο δεξί κρόταφο, η άλλη κάτω από τον αριστερό μαστό.

Εδώ διακρίνουμε καθαρά δύο τρύπες από σφαίρες στο σώμα του Jules Bonnot: μία στο δεξί κρόταφο, η άλλη κάτω από τον αριστερό μαστό.

0910

bonnotmorgueya91

1141

Jules Joseph Bonnot

Ο Joseph Jules Bonnot (1876-1912) αρχηγός της αναρχικής ομάδας, εδώ το σώμα του μετά το θάνατό του στην επίθεση από την αστυνομία στο καταφύγιο του Choisy le Roy την 28η Απριλίου 1912

Ποζάροντας με το πτώμα του διάσημου αναρχικού ληστή Jules Bonnot.

Ποζάροντας με το πτώμα του διάσημου αναρχικού ληστή Jules Bonnot.

Bonnot-Journal-de-Bruxelles

Η Journal de Brussels – 8 Μαΐου 1912, Νο 18.

Bonnot-Choisy-le-Roi-1912

«Ο Μπονό πολιορκημένος από την αστυνομία στο Σουαζύ-λε-Ρουά». Το περιοδικό των Βρυξελλών του 1912.

emplacement-du-garage-en-2012_8001

Το Σουαζύ-λε-Ρουά όπου βρισκόταν το γκαράζ σήμερα.

One thought on “Η σύλληψη του ληστή Μπονό στο Σουαζύ-λε-Ρουά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s