Ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα και κρατική επιβολή

Η σκληρή στάση της καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ στο ζήτημα της ελληνικής κρίσης οδήγησε ορισμένους να ανακαλύψουν τις αλαζονικές και αυταρχικές αντιλήψεις των Γερμανών απέναντι στο ελληνικό κράτος.

Στην πραγματικότητα, όμως, η Γερμανίδα καγκελάριος δεν κάνει τίποτε άλλο από το να υπεραμύνεται τη θέση της Γερμανίας στην ευρωζώνη, κάτι που από την άλλη μεριά κάνει και ο Έλληνας πρωθυπουργός για την Ελλάδα. Και ενώ κάποιοι προσέβλεπαν στην οικονομική ένωση των κρατών και συνακόλουθα στην πολιτική τους ένωση, η πραγματικότητα τους διαψεύδει οικτρά. Η νομισματική και πολιτική συνοχή αλλά και η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών στα πλαίσια του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, αποδεικνύεται ασύμβατη. Αντίθετα, εκείνο που επιδιώκεται μέσω της ύφεσης είναι η ανταγωνιστικότητα, αφού η περικοπή δαπανών και εργασιακού κόστους, με επιδίωξη τη συναφή πτώση τιμών, μέχρι αυτές να γίνουν ανταγωνιστικές, αποτελεί τη μοναδική οδό εξισορρόπησης. Έτσι, η αντιμετώπιση των διαφόρων «δομικών ανισορροπιών» γίνεται αποκλειστικά με την καθήλωση των τιμών μέσα από τη συμπίεση μισθών και εισοδημάτων των εργαζόμενων και όχι από τη δημοσιονομική και ομοσπονδιακή ενότητα όπως θα ήθελαν. Τα κράτη, που από τη φύση τους αλληλομισούνται και είναι ασυμβίβαστα, δεν μπόρεσαν και δεν μπορούν να έχουν καμία άλλη κοινή βάση συμφωνίας έξω από τη συνεχή υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των εργαζόμενων και τη γενική υποδούλωσή τους, που αποτελεί τον κοινό τους σκοπό, την ίδια τη δικαίωση της ύπαρξής τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s