Οι εξεγερσεις γινονται… Δε γιορταζονται…

32 χρόνια από την εξέγερση του πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973,

20 χρόνια από τη δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά από αστυνομικό έξω από το πολυτεχνείο το Νοέμβρη του 1985,

10 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη του 1995 που 504 αναρχικοί και ανυπότακτοι νεολαίοι συλλαμβάνονται μέσα στο πολυτεχνείο μετά από εισβολή της αστυνομίας.

Νοέμβρης 2005 και η εξέγερση των γκέτο της Γαλλίας δείχνει για μια ακόμα φορά το δρόμο…

Εξεγέρσεις δεν γίνονται μόνο ενάντια στις δικτατορίες αλλά και ενάντια στις δημοκρατίες, γιατί οι καταπιεσμένοι δε βλέπουν καμιά διαφορά μεταξύ της δικτατορίας και της δημοκρατίας. Αυτή η διάκριση είναι μια πολυτέλεια των διανοούμενων και βολεμένων. Όταν ξεσπά η οργή των ανθρώπων ενάντια σε κάθε τι που τους καταστέλλει και ελέγχει, τότε η εξουσία δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο που είναι πάντα το ίδιο απάνθρωπο. Έτσι στην εξέγερση των γαλλικών γκέτο επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας και δόθηκε το δικαίωμα στην αστυνομία να μπαίνει σε κάθε σπίτι χωρίς ένταλμα. Οι «αντιτρομοκρατικοί» νόμοι που έχουν επιβληθεί στις σύγχρονες δημοκρατίες (όπως και στην ελλάδα) θα ήταν ζηλευτοί από κάθε χούντα. Τα περίφημα «ανθρώπινα δικαιώματα» που υποτίθεται ότι παρέχει η δημοκρατία έχουν καταντήσει πια ανέκδοτο. Κάμερες παρακολούθησης στους δρόμους, παρακολουθήσεις τηλεφώνων, e-mail, κ.λπ., λευκά κελιά, φακελώματα από το κράτος αλλά και από το κεφάλαιο, αστυνομοκρατία, υπερ-εκμετάλλευση μέσω της μισθωτής σκλαβιάς, εμπορευματοποίηση των ανθρώπινων σχέσεων.

Όλα αυτά όμως αποδείχτηκαν ανίσχυρα μπροστά στην εξεγερτική δράση ενός σημαντικού μέρους της γαλλικής κοινωνίας, όπως ανίσχυρα αποδείχτηκαν τα τανκ της χούντας απέναντι στους εξεγερμένους του Νοέμβρη του ’73.

Κάθε εξέγερση δείχνει, πάνω από όλα, πόσο ανίσχυρη είναι η καθοδήγηση των ανθρώπων από τα διάφορα ιδεολογήματα της δημοκρατίας ή άλλων εξουσιαστικών μοντέλων. Και είναι βαρύ το τίμημα τόσο της επιβολής όσο και της διατήρησης της δημοκρατίας. Στο Ιράκ οι νεκροί αμερικανοί στρατιώτες έφτασαν τους 2.000. Το ελληνικό κράτος επιστρατεύει φασιστικές συμμορίες, που μαχαιρώνουν νεολαίους και αποπειρώνται να πυρπολήσουν στέκια αναρχικών και αντιεξουσιαστών, με σκοπό την τρομοκράτηση των ανθρώπων που δε σκύβουν το κεφάλι. Σε πολλά ακόμα σημεία του πλανήτη οι σύγχρονες μορφές κυριαρχίας προσπαθούν να επιβληθούν πότε με το μαστίγιο και πότε με το καρότο αλλά συναντούν δυνατή αντίσταση.

Στον ελλαδικό χώρο πραγματοποιούνται πολλές εκδηλώσεις, πορείες και άλλες δράσεις από αναρχικούς και αντιεξουσιαστές. Ενδεικτικά, στις 10/5/2005 ύστερα από πυροβολισμό συντόφου από αστυνομικό που βρισκόταν μέσα στο χώρο του πολυτεχνείου, καταλαμβάνεται ο χώρος και κρατούνται όμηροι για αρκετές ώρες βουλευτές και πρώην υπουργοί. Στις 19/5/2005 πραγματοποιείται αντιφασιστική/αντικρατική πορεία που καλούν αναρχικοί στην οποία 2.500 άτομα κατεβαίνουν στο δρόμο αντιστεκόμενοι στα κατασταλτικά σχέδια του κράτους. Από το καλοκαίρι του 2004 ως και σήμερα εκατοντάδες κάμερες παρακολούθησης της αστυνομίας έχουν καταστραφεί… Η αντικρατική κοινωνική δράση είναι ανεξέλεγκτη… και σίγουρα δεν έχει τέλος.

Το ελληνικό κράτος κάτω από τα σύγχρονα δόγματα της συναίνεσης μεταξύ των διαφόρων στοιχείων του (κόμματα), και της μηδενικής ανοχής απέναντι στην κοινωνία, παίζει το ίδιο παιχνίδι κυριαρχίας που παίζουν τα λεγόμενα ισχυρά κράτη της δύσης. Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις ΗΠΑ ή την Ε.Ε.

Ο ελληνικός στρατός είναι το ίδιο φονικός με το ΝΑΤΟ.

Οι ελληνικές εταιρίες είναι το ίδιο απάνθρωπες με τις πολυεθνικές.

Τα ΜΜΕ και τα κόμματα (ιδίως της αριστεράς) αναγνωρίζουν σαν εξέγερση τα γεγονότα της Γαλλίας και ξεκινούν τις αναλύσεις τους… Όταν συμβαίνουν παρόμοια γεγονότα στον ελλαδικό χώρο με ένα στόμα και μια φωνη καταγγέλλουν τους «αλήτες» και «προβοκάτορες». Η «Πανσπουδαστική 8» ήταν μόνο η αρχή…

Δυο μέτρα και δύο σταθμά λοιπόν, γιατί η διαπλοκή με την εξουσία δεν τελειώνει στους καναλάρχες.

Το παιχνίδι της πολιτικής λοιπόν, παίζεται καλά από όλους, αλλά παρ’ όλα αυτά, το προσωπείο της δημοκρατίας αποσυντίθεται αργά αλλά σταθερά…

Αλληλεγγύη, έμπρακτα, στους εξεγερμένους της Γαλλίας και σε όλους τους αγωνιζόμενους ανθρώπους

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Νοέμβρης 2005

Αναρχική Ομάδα ΑΙΧΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ